Zoals alles door de tijd heen verandert, is dit niet anders voor het huwelijk. Bij veel niet-christenen hoor ik zelfs vaak dat ze er nooit over zouden denken om te trouwen en dat het alleen maar iets is van de eerdere generaties, het is uit de tijd. Wat heb ik er nou aan, wil ik bij haar weg moet je dat hele traject van dat scheiden doorlopen, gewoon geen zin in. Wat heeft zo'n papiertje trouwens voor een zin? Samenwonen heeft hetzelfde te bieden, bovendien is een trouwerij niet te betalen!
“Meer samenwonen zonder gehuwd te zijn, meer kinderen in gezinnen waar vader en moeder niet gehuwd zijn, meer scheidingen zonder dat er sprake is van echtscheiding, meer flitsscheidingen en meer lat-relaties zijn enkele belangrijke trends in relatie- en gezinsvorming” Centraal Bureau voor de Statistiek
Of dit ontwikkelingen zijn waar je blij van wordt, dat laat ik bij jou. Wat echter een gegeven is: Trouwen is minder populair, wat er automatisch voor zorgt dat er alternatieven verschijnen, als samenwonen. Is de mens meer gaan nadenken over relaties door de jaren heen? 100 jaar geleden was samenwonen namelijk geen optie.
Ik ben er persoonlijk van overtuigd dat een kind het meest gebaat is bij getrouwde ouders, dit omdat het kind weet waar het aan toe is, i.p.v. het idee te (kunnen) krijgen dat dit 'gevoel van veiligheid' van de één op andere dag weg zou kunnen zijn, even zwart-wit gezegd. Dat vindt de gemiddelde Nederlander met mij vandaar, als een stelletje besluit dat het kinderen wil, het eerst gaat trouwen.
Ik moet eerlijk zijn dat ik, als ik niet van de christelijke ideeën over samenwonen beschikte, de keuze snel gemaakt zou zijn, namelijk samen gaan wonen. Het is makkelijk en snel, kost minder geld, heeft hetzelfde idee alleen dan minder ingewikkeld, en misschien wel het grootste voordeel, je kan aan elkaars aanwezigheid wennen. Maar toch, wat zijn die christelijke ideeën dan over het huwelijk en samenwonen?
Ik zou graag van jou horen wat jij vindt dat de sterke punten zijn van het christelijk geloof hierin.
Groeten, Mark
Gerelateerd
Reacties (34)
Dinsdag, 18 november 2008, 11:02Mark
Hey Anoniempje,
Ik kan me voorstellen dat het niet makkelijk is om er met andere mensen in je omgeving over te praten, aangezien het iets betreft waarvan jij alleen weet hoe het voelt om er midden in te staan. De anderen om jou heen kunnen alleen logisch beredeneren wat de juiste oplossing zou zijn, maar het gevoel kennen zij niet.
Je zegt dat je de kriebels krijgt als mensen in je naaste omgeving het hebben over trouwen, en dat je denkt dat God dat nu niet wilt.
Het is je goed om af te vragen waarom je dat denkt, en waarom je de kriebels krijgt als je denkt aan trouwen. Is het dat je bang bent dat het verkeerd zou gaan omdat het nu al niet zo lekker loopt? of is het dat je het moeilijk vind je te binden?
Het is lastig, laat ik dat nog eens benadrukken, en kan me alleen maar voor een klein gedeelte indenken waar je doorheen gaat. Het moet gewoon zwaar en vooral lastig zijn om de juiste keuzes te maken. Zeker omdat je kinderen hebt die een vader en moeder verdienen. Dat je kinderen je boven alles gaat, zegt daar ook iets over, dat je van ze houdt en het beste met ze voor hebt.
Ik denk dat de regels die God in de Bijbel heeft geschreven over echtscheiding, niet helemaal voor jou van toepassing zijn. Er zijn inderdaad normaal gesproken 2 uitzonderingen om te scheiden of opnieuw te trouwen. Overspel en overlijden van de partner.
Omdat jij tot geloof bent gekomen en al in deze situatie zat voordat je tot geloof kwam, is het naar mijn idee een ander verhaal. Ik denk dat je allereerst niet scheid wanneer je besluit je vriend te verlaten, omdat er nooit een echte hechtenis heeft plaatsgevonden d.m.v. een huwelijk.
Wat ik je vooral wil aanraden is het delen van jouw verhaal met mensen in je naaste omgeving waar je jouw verhaal bij wilt vertellen. Daarnaast met God overleggen. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat teksten als
Spreuken 8:17 en Mattheus 7:8 liegen er niet om. Je zult hebt vinden als je hem zoekt!
Ik wens je er in ieder geval veel inzicht en wijsheid bij toe.
Groeten, mark
Ik kan me voorstellen dat het niet makkelijk is om er met andere mensen in je omgeving over te praten, aangezien het iets betreft waarvan jij alleen weet hoe het voelt om er midden in te staan. De anderen om jou heen kunnen alleen logisch beredeneren wat de juiste oplossing zou zijn, maar het gevoel kennen zij niet.
Je zegt dat je de kriebels krijgt als mensen in je naaste omgeving het hebben over trouwen, en dat je denkt dat God dat nu niet wilt.
Het is je goed om af te vragen waarom je dat denkt, en waarom je de kriebels krijgt als je denkt aan trouwen. Is het dat je bang bent dat het verkeerd zou gaan omdat het nu al niet zo lekker loopt? of is het dat je het moeilijk vind je te binden?
Het is lastig, laat ik dat nog eens benadrukken, en kan me alleen maar voor een klein gedeelte indenken waar je doorheen gaat. Het moet gewoon zwaar en vooral lastig zijn om de juiste keuzes te maken. Zeker omdat je kinderen hebt die een vader en moeder verdienen. Dat je kinderen je boven alles gaat, zegt daar ook iets over, dat je van ze houdt en het beste met ze voor hebt.
Ik denk dat de regels die God in de Bijbel heeft geschreven over echtscheiding, niet helemaal voor jou van toepassing zijn. Er zijn inderdaad normaal gesproken 2 uitzonderingen om te scheiden of opnieuw te trouwen. Overspel en overlijden van de partner.
Omdat jij tot geloof bent gekomen en al in deze situatie zat voordat je tot geloof kwam, is het naar mijn idee een ander verhaal. Ik denk dat je allereerst niet scheid wanneer je besluit je vriend te verlaten, omdat er nooit een echte hechtenis heeft plaatsgevonden d.m.v. een huwelijk.
Wat ik je vooral wil aanraden is het delen van jouw verhaal met mensen in je naaste omgeving waar je jouw verhaal bij wilt vertellen. Daarnaast met God overleggen. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat teksten als
Spreuken 8:17 en Mattheus 7:8 liegen er niet om. Je zult hebt vinden als je hem zoekt!
Ik wens je er in ieder geval veel inzicht en wijsheid bij toe.
Groeten, mark
Woensdag, 19 november 2008, 10:29Anoniempje
Dankjewel Mark!
Het is inderdaad omdat ik als de dood ben dat als we trouwen het toch weer helemaal verkeerd gaat en ja als we dan gaan scheiden is het natuurlijk echtbreken en ik wil echt naar God's woord leven.
Mijn kinderen wil ik nooit van mijn leven verdriet doen dus eigenlijk is nu uit elkaar gaan ook geen optie en zit ik dus muurvast.
Ik heb niet echt veel zuivere gelovige mensen in mijn omgeving met wie ik hierover durf te praten.
Maar dit helpt ook wel wat. Nogmaals bedankt!
Het is inderdaad omdat ik als de dood ben dat als we trouwen het toch weer helemaal verkeerd gaat en ja als we dan gaan scheiden is het natuurlijk echtbreken en ik wil echt naar God's woord leven.
Mijn kinderen wil ik nooit van mijn leven verdriet doen dus eigenlijk is nu uit elkaar gaan ook geen optie en zit ik dus muurvast.
Ik heb niet echt veel zuivere gelovige mensen in mijn omgeving met wie ik hierover durf te praten.
Maar dit helpt ook wel wat. Nogmaals bedankt!
Dinsdag, 9 december 2008, 14:49Peter
Samenwonen en trouwen is een verschil, net als trouwen voor het gemeentehuis een andere waarde heeft dan trouwen voor God.
Samenwonen: een overeenkomst tussen twee partners om een huishouden te delen, eventueel met kinderen, zonder gebonden te zijn aan elkaar voor langere periode.
Trouwen voor het gemeentehuis:
Verbintenis tussen twee partners, met legale voordelen en nadelen, maar meer stabiel dan samenwonen, om dat je uitgaat van een verbintenis voor het leven. Echtscheiding mogelijk, indien een verkeerde keuze blijkt te zijn gemaakt, maar met kosten en moeilijk. Puur zakelijke verbintenis voor de wet, emoties niet meegerekend.
Trouwen voor God:
Verbintenis uit liefde tussen twee partners waar twee partners 1 worden om in het hiernamaals voor eeuwig met elkaar verbonden te zijn.
Tijdens het presente leven wordt in dit huwelijk al het leed en pijn gedeeld, als opschoning van de zondes, die beide partners begaan, zodat in het hiernamaals beide partners volledig gevuld zijn met elkaars liefde zonder de leed en pijn. Gebaseerd op liefde, in principe niet omkeerbaar, geen scheiding mogelijk, tenzij door dood of evt. gelang naar geloof of traditie bepaalde uitzonderingen.
Sterkste verbintenis van de 3, omdat je van elkaar afhankelijk wordt, om tot in het hiernamaals met elkaar het ultieme geluk en liefde te ontvangen voor een eeuwigheid. Advies: Bezint eer je begint, een huwelijk voor God is niet zomaar iets, je moet beide daar geestelijk klaar voor zijn.
Advies totaal:
Voor diegene, die trouw ideeen hebben, kijk beide eens naar de film "The War of the Roses" en beslis dan daarna maar eens op basis van wat je net hebt gezien, of je daadwerkelijk met elkaar langere tijd verbonden wilt zijn of niet.
Samenwonen: een overeenkomst tussen twee partners om een huishouden te delen, eventueel met kinderen, zonder gebonden te zijn aan elkaar voor langere periode.
Trouwen voor het gemeentehuis:
Verbintenis tussen twee partners, met legale voordelen en nadelen, maar meer stabiel dan samenwonen, om dat je uitgaat van een verbintenis voor het leven. Echtscheiding mogelijk, indien een verkeerde keuze blijkt te zijn gemaakt, maar met kosten en moeilijk. Puur zakelijke verbintenis voor de wet, emoties niet meegerekend.
Trouwen voor God:
Verbintenis uit liefde tussen twee partners waar twee partners 1 worden om in het hiernamaals voor eeuwig met elkaar verbonden te zijn.
Tijdens het presente leven wordt in dit huwelijk al het leed en pijn gedeeld, als opschoning van de zondes, die beide partners begaan, zodat in het hiernamaals beide partners volledig gevuld zijn met elkaars liefde zonder de leed en pijn. Gebaseerd op liefde, in principe niet omkeerbaar, geen scheiding mogelijk, tenzij door dood of evt. gelang naar geloof of traditie bepaalde uitzonderingen.
Sterkste verbintenis van de 3, omdat je van elkaar afhankelijk wordt, om tot in het hiernamaals met elkaar het ultieme geluk en liefde te ontvangen voor een eeuwigheid. Advies: Bezint eer je begint, een huwelijk voor God is niet zomaar iets, je moet beide daar geestelijk klaar voor zijn.
Advies totaal:
Voor diegene, die trouw ideeen hebben, kijk beide eens naar de film "The War of the Roses" en beslis dan daarna maar eens op basis van wat je net hebt gezien, of je daadwerkelijk met elkaar langere tijd verbonden wilt zijn of niet.
Vrijdag, 9 januari 2009, 01:16Klaas
Misschien is het beter om te trouwen misschien niet.
Persoonlijk vind ik het veel belangrijker dat je bij een en dezelfde persoon blijft in je leven. want dit is in feite wat God van ons vraagt. een worden met een vrouw of man en haar/hem daarna nooit meer loslaten. Dit is wat god van ons verlangt.
Dit is een grote stap en niet iedereen kan zich zomaar 50 jaar aan een vrouw binden. Daarom zijn er zoveel teksten en beschermregels voor ons gemaakt. Om ons er attent op te maken wat voor grote stap we zetten.
Deze teksten mogen we niet onderschatten ze waarschuwen ons en vertellen ons hoe je als man en vrouw met elkaar om moet gaan.
Ik heb alle teksten die dit onderwerp aangaan zo ongeveer wel gelezen en ik vind dat (als ik alle forums, meningen etc. hoor) heel veel mensen deze teksten misbruiken, verdraaien en uit verband halen.
Het blijft dus een keuze die je zelf moet maken maar weet wel waar je aan begind want als je gaat samenwonen zit je in mijn mening al redelijk aan elkaar vast.
Persoonlijk vind ik het veel belangrijker dat je bij een en dezelfde persoon blijft in je leven. want dit is in feite wat God van ons vraagt. een worden met een vrouw of man en haar/hem daarna nooit meer loslaten. Dit is wat god van ons verlangt.
Dit is een grote stap en niet iedereen kan zich zomaar 50 jaar aan een vrouw binden. Daarom zijn er zoveel teksten en beschermregels voor ons gemaakt. Om ons er attent op te maken wat voor grote stap we zetten.
Deze teksten mogen we niet onderschatten ze waarschuwen ons en vertellen ons hoe je als man en vrouw met elkaar om moet gaan.
Ik heb alle teksten die dit onderwerp aangaan zo ongeveer wel gelezen en ik vind dat (als ik alle forums, meningen etc. hoor) heel veel mensen deze teksten misbruiken, verdraaien en uit verband halen.
Het blijft dus een keuze die je zelf moet maken maar weet wel waar je aan begind want als je gaat samenwonen zit je in mijn mening al redelijk aan elkaar vast.
Woensdag, 9 december 2009, 13:32mariska
Hallo broeders en zuster.
Ik ben mariska en ik ben 27 jaar heb een vriend met een lieve zorgzame man van 35. We zijn allebij christen. We hebben een tijdje samen gewoond maar mijn vriend heeft toch belsoten dat het beter is om nog even appart te gaan wonen. Omdat we niet in gehoorzaamheid leefden. Ik was het met hem eens en ben nu weer in mijn eigen huis. Ik mis mijn vriend ontzettend erg. En het liefst wil ik nu al weer trug naar hem hihihi. Maar ik begrijp ook dat we zo het goede doen in God zijn ogen. Maar soms ben ik wel eens onzeker dat dit mijn vriend en mij uit elkaar drijft en dat ik hem zo kwijt raak. Ik weet dat ik moet leren om op God te gaan vertrouwen. Ik hoop en bid dat we als het Gods wil is binnenkort kunnen en mogen touwen. groetjes van mariska..
Ik ben mariska en ik ben 27 jaar heb een vriend met een lieve zorgzame man van 35. We zijn allebij christen. We hebben een tijdje samen gewoond maar mijn vriend heeft toch belsoten dat het beter is om nog even appart te gaan wonen. Omdat we niet in gehoorzaamheid leefden. Ik was het met hem eens en ben nu weer in mijn eigen huis. Ik mis mijn vriend ontzettend erg. En het liefst wil ik nu al weer trug naar hem hihihi. Maar ik begrijp ook dat we zo het goede doen in God zijn ogen. Maar soms ben ik wel eens onzeker dat dit mijn vriend en mij uit elkaar drijft en dat ik hem zo kwijt raak. Ik weet dat ik moet leren om op God te gaan vertrouwen. Ik hoop en bid dat we als het Gods wil is binnenkort kunnen en mogen touwen. groetjes van mariska..
Woensdag, 9 december 2009, 20:02fdcashgsh
Hoi Mariska,
Praat jij open over dit, of vind je dit persoonlijk?
Ik vind het in ieder geval een verstandige keuze dat je niet bij elkaar in huis zit nu.
Maar het zou echter wel een lastiger verhaal zijn als jullie gemeenschap hebben gehad, als je dit te persoonlijk vind moet je het aan geven hoor.
Wel mooi dat je dan wilt trouwen, alleen er is iets wat het tegen houd? hij wilt dat niet, of is het om andere redenen.
Groetjes
Praat jij open over dit, of vind je dit persoonlijk?
Ik vind het in ieder geval een verstandige keuze dat je niet bij elkaar in huis zit nu.
Maar het zou echter wel een lastiger verhaal zijn als jullie gemeenschap hebben gehad, als je dit te persoonlijk vind moet je het aan geven hoor.
Wel mooi dat je dan wilt trouwen, alleen er is iets wat het tegen houd? hij wilt dat niet, of is het om andere redenen.
Groetjes
Woensdag, 9 december 2009, 22:31mariska
bedankt voor jullie reactie. Ja we weten allebij dat we rein en in gehoorzaamheid willen leven voor God. In het verleden zijn we inderdaad wel intiem geweest. Dus die verbondenheid is wel heel sterk nog. Maar we hebben toch belsoten om niet meer samen in zonden te leven, maar samen rein voor God te staan. Want wij denken dat als je in gehoorzaamheid voor God leeft er ook xegen op de relatie ligt en op het huwlijk. Maar als je alles maar op je eigen manier wilt doen en God in de weg staat om zijn werk in ons te doen, dan gaat alles verkeert. Maar ja het is inderdaad best wel moeilijk. Onze gevoelens zijn al zo sterk en zo gemeent naar elkaar toe. Het verlangen brand heel erg in ons. Dus daaram denk ik dat het ook beter is om te gaan trouwen dan begeert te worden door die sterke gevolens en verlangens??
Ik houd het maar in gebed.
Groetjes en Gods zegen. Zuster mariska.
Ik houd het maar in gebed.
Groetjes en Gods zegen. Zuster mariska.
Woensdag, 9 december 2009, 22:34mariska
nou nee we willen allebij wel trouwen hoor. We houden erg veel van mekaar.
Maar we willen het ook goed met God maken.
En we hebben ook nog eerst de gesprekken met de voorganger van onze kerk gemeente. Hij geeft ons cauwnselents? Of hoe je het ook maar schrijft hihihi En van daaruit willen ze ons begeleiden naar het huwlijk toe.
Maar we willen het ook goed met God maken.
En we hebben ook nog eerst de gesprekken met de voorganger van onze kerk gemeente. Hij geeft ons cauwnselents? Of hoe je het ook maar schrijft hihihi En van daaruit willen ze ons begeleiden naar het huwlijk toe.
Donderdag, 10 december 2009, 12:06fdcashgsh
Zus Mariska,
Ja het is allemaal niet makkelijk he.
Ik proef oprechtheid en een verlangen om God te dienen gehoorzaam te zijn, mooi mooi.
Paulus schrijft ook ergens dat het beter is te trouwen dan branden met liefde ofzo.
Dus idd dat is beter, je moet echter wel weten of dat de best keuze is in jullie geval.
Het komt zeker wel goed.
Ik bid jullie Gods zegen toe.
Groeten.
Ja het is allemaal niet makkelijk he.
Ik proef oprechtheid en een verlangen om God te dienen gehoorzaam te zijn, mooi mooi.
Paulus schrijft ook ergens dat het beter is te trouwen dan branden met liefde ofzo.
Dus idd dat is beter, je moet echter wel weten of dat de best keuze is in jullie geval.
Het komt zeker wel goed.
Ik bid jullie Gods zegen toe.
Groeten.
Donderdag, 10 december 2009, 12:07fdcashgsh
Ik bedoel bij jou, nu ik het zo neer heb gezet lijkt het wel dat het over mij gaat haha.
Zaterdag, 4 september 2010, 01:35anoniem
Het belangrijkst is om eerst God te zoeken hem op de eerste plaats te zetten je eigen verlangen aan de kant te zetten God weet alang van te voren wat we denken willen zeggen en wat onze verlangens zijn. God heeft man en vrouw geschapen om samen te zijn een verbintenis met God met geloof samen in 1heid om samen God te loven, prijzen en samen voor hem te gaan. Daarom is het ook van belang als Gelovige zijnde een gelovige partner te hebben om zo de heerlijkheid van God te delen in liefde en om de Bijbel te raad plegen voor als dingen mis lopen in je huwelijk en zachtaardig te gaan worden, nederig . Het huwelijk is een heilig iets in de ogen van God daarom moeten beiden trouw aan mekaar blijven ten slote worden zij samen 1 en niemand haat zijn eigen vlees. Samen wonen klinkt zo makkelijk en in vele gevallen goed voor de zelfbescherming maar om zomaar je lichaam te geven aan de ander ook al zijn jullie meer dan een jaar bijmekaar is niet goed zoals je weet is je lichaam een Tempel God leeft in ons, als het makkelijk is om met de gene voor het huwelijk al het bed te delen hoe zal het gaan wanneer jullie uit mekaar gaan in vele gevallen komt er een andere partner en gebeurd er het zelfde. En zo misbruik je je lichaam wat bedoeld is voor 1 partner dus om zolang je nog niet getrouwd ben je rein te houden anders is het hoererij. Heb je wel al gemeenschap gehad en kies je ervoor om het niet meer te doen dan ook echt berouw te tonen, dan is het genoodzaakt je leven te delen met 1 partner. Alle keuzes die je wil maken hoor je eerst bij God neer te leggen voordat je al de keuze heb gemaakt, voordat je in een situatie komt die niet goed is.
Woensdag, 8 februari, 16:29Angela
Eigenlijk heb ik meer een vraag.... Wat als je nou een student bent? Zoals mijn vriend is? Je graag bij elkaar wilt zijn. Mijn ouders zijn geen christenen en vinden samenwonen dus de normaalste zaak. Zijn ouders zijn wel christenen en denken daar dus heel anders over. We hebben nu veel gesprekken met de dominee over de keuzes die we willen gaan maken. We willen ons verloven, en na mijn vriend zijn studie, over anderhalf jaar gaan trouwen. Daarentegen is het voor mij tijd om uit huis te gaan. Als je er duidelijke afspraken over kan maken, is samenwonen dan echt geen optie? We weten dat we in 2013 willen gaat trouwen. We weten in welke maand. Eigenlijk weten we wat we willen, maar zou je dan voor die tijd echt niet bij elkaar kunnen wonen als verloofden. Ik wil heel graag met mijn vriend trouwen, maar de druk die er op dit moment achter wordt gezet door familie en de dominee en de dingen die er kunnen gebeuren als we het niet doen...... In mijn ogen heeft God het huwelijk niet geschapen als een moeten! Maar juist om de liefde te uiten, de liefde voor elkaar en de liefde voor God. Want mijn vraag is eigenlijk meer: waar staat in de bijbel dat je niet mag samen wonen? Er is in de bijbel volgens H. Groeneboer geen sprake van een trouwbelofte of het gemeentehuis. De bijbel spreekt enkel van een relatieverbond, niet van een juridisch verbond. In het Oude Testament bijvoorbeeld in Genesis 24:67 duikt een man met een vrouw in een tent, op die manier neemt hij haar tot vrouw." (volgens relatietherapeut en directeur van Koinonia: H. Groeneboer) Zou een verloving dan niet voldoende zijn, als zelfs een tent vroeger al voldoende was?? Ik herken het gevoel van anoniempje: de kerk die pusht in de richting van trouwen, terwijl je zelf het gevoel hebt dat God het nog niet zo bedoeld heeft. We houden van elkaar en willen trouwen, we zijn allebei net 23 jaar oud en mijn vriend vindt dat hij nog niet voor mij kan zorgen. Niet op de manier zoals hij het voor ogen heeft. Ik vraag mij ook af wat wil God eigenlijk? Wij weten wat wij willen, wij weten wat de kerk wil. Maar op deze manier is het moeilijk om er gezamelijk uit te komen.
Maandag, 13 februari, 02:39Els
Toen ik jong was begin jaren 80 wilde ik niet trouwen, ik vond het burgerlijk en benauwend, Eerst maar eens op proef en dan maar zien. Mijn vriend was erg gelovig, We onderzochten wat in de bijbel hierover staat en kwamen tot de conclusie dat er nergens staat dat je in een gemeentehuis of kerk moet trouwen. maar wel dat je als je eenmaal gemeenschap hebt gehad je getrouwd bent. Daarom hebben we gewacht daarmee tot we zeker waren dat we voor elkaar wilden kiezen, ik was nog erg jong maar wel overtuigd en we besloten tot God te bidden en voor hem aan elkaar trouw te beloven. Vanaf dat moment zagen we onszelf als getrouwd. We hebben onze families ervan overtuigd dat kerk en gemeentehuis daarin niet van belang waren. Wel hebben we ons toen verloofd om op die manier duidelijk te maken dat we voor elkaar gekozen hadden. na enige maanden echter wilde mijn vriend toch trouwen en toen had ik er zelf ook geen moeite meer mee. We hoorden al bij elkaar en trouwen was dus toen niet eng meer.
Heel veel later heb ik me wel schuldig gevoeld omdat destijds mijn motieven niet zuiver waren. Ik zocht de grenzen op van wat kan en gebruikte de bijbel om vast te stellen dat het zo toch wel kon. Ik wilde echter niet echt de Here God gehoorzamen en vroeg me niet eerst af wat wil God eigenlijk.
Daarom denk ik nu dat het beter was geweest als ik mijn vooroordelen over trouwen niet de hoofdrol had gegeven maar geluistert had naar wat God hierover leert.
Ik ben inmiddels 30 jaar getrouwd en heb geleerd dat luisteren naar God heel veel uitmaakt. Hoewel mijn trouwbelofte voor God destijds mischien niet helemaal met de juiste motieven was bleek het toch zo sterk te zijn geweest dat het ons ook door de moeilijke tijden met elkaar verbonden heeft.
Ik geloof dat God altijd naar je hart kijkt. Of je nu officieel trouwt of samen als je dat oprecht doet en in geloof is het goed. Omdat wij het in geloof deden en mijn man mijn onvermogen om een relatie aan te gaan de ruimte gaf en toch de woorden van de Heer bleef eren geloof ik dat het toch goed geweest is maar ik weet nu dat mijn eigen motieven niet goed waren want ik was wel bang dat het niet zou gaan en dat je dan maar beter niet getrouwd kon zijn. Door deze wijze leerde ik dat het niet uitmaakt. Getrouwd voor God is getrouwd en dat is even serieus. Ik besefte toen ook dat trouwen voor de gemeent dus ook logisch was, we waren immers al getrouwd maar naar onze omgeving toe gaf het wel verkeerde signalen. In de kerk trouwen is ook een bevestiging naar de gemeente en je familie. Wij willen ons aan elkaar verbinden. Het is letterlijk het feest van de belofte die je eigenlijk al aan elkaar gedaan hebt door aan elkaar trouw te beloven.
Mijn man heeft zich altijd gehouden aan de richtlijnen om mij lief te hebben en voorzichtig met mij te zijn en ik heb daarvan geleerd dat het mij hielp om te leren leven, Hij heeft nooit iets van mij geeist en mij nooit iets verboden en ik moest soms moeite doen om te weten wat hij nu eigenlijk van mij wilde. Zo is ook onze relatie met God een vragen en zoeken wat Hij van ons wil. Hij dwingt niet en zet boven elke regel zijn hoogste wet van liefde en barmhartigheid.
Veroordeel elkaar niet maar zoek in alles lief te hebben, zoek eerst de wil van God en luister oprecht ook naar je minder mooie argumenten zodat je een wijze keuze kunt maken.
Maar doe het in geloof.
God kijkt naar je hart naar je ware intenties en hij kent je beter dan jij jezelf kent.
Niemand kan ooit helemaal goed doorzien hoe jouw situatie is. Daarom kan je niet zeggen zo moet het. Maar door oprecht te zoeken en in de bijbel te lezen kan er wel inzicht komen wat je moet doen. Toen ik het een tijd moeilijk had in onze relatie las ik een tekst doe aan de ander wat jij wilt dat die ander jouw doet, Toen besloot ik mijn man te geven wat ik van hem miste op dat moment. Ik gaf hem de knuffel die ik wilde hebben en ik deed mijn best om met onverdeelde aandacht naar hem te luisteren als hij met iets te vertellen had hele simpele dingen waarin ik meende dat mijn man mij tekort deed. Telkens als ik dacht ik wou dat je dit of dat voor me deed dan besloot ik dat voor hem te doen. Het resultaat was dat ik steeds minder mijzelf te kort gedaan voelde en steeds meer intimiteit mocht geven en daardoor ook terugkreeg.
Ik weet niet of een ander hier iets aan heeft maar dat is mijn weg geweest en ik ben er dankbaar voor dat ik dat mocht leren door simpelweg de bijbel te lezen en daarnaar te handelen. Het is maar een voorbeeld van het bouwen van een relatie.
Gods zegen aan jullie allen hier ik vond het fijn om jullie gedachten te lezen want ze hielpen mij om de keuze die ik toen heb gemaakt nu met dankbaarheid te kunnen aanvaarden.
Ik heb niet altijd de weg gevolgd en ben er vaak van afgeraakt dacht het zelf beter te weten of wilde niet luisteren ben heel kritisch geweest en heb alles onderzocht maar steeds kwam ik terug want het verhaal van God blijft me boeien en inspireren. Opnieuw ben ik teruggekeerd en wil niet langer mijn eigen wegen gaan maar me daarvan omkeren. Ik heb mogen leren dat God bovenal een God van liefde en barmhartigheid is. En dat wij daarvan mogen leren om met liefde en barmhartigheid naar onszelf en naar de mensen om ons heen te kijken.
Daarom alles is wel geoorloofd maar niet alles is nuttig en die woorden van paulus reiken heel ver. Daarom wees heel oprecht ook naar je eigen gevoel en motieven toe. Waarom wil je trouwen of samenwonen en luister echt heel goed en dat is niet altijd gemakkelijk. maar vooral handel uit geloof, oprecht en eerlijk geloof.
Heel veel later heb ik me wel schuldig gevoeld omdat destijds mijn motieven niet zuiver waren. Ik zocht de grenzen op van wat kan en gebruikte de bijbel om vast te stellen dat het zo toch wel kon. Ik wilde echter niet echt de Here God gehoorzamen en vroeg me niet eerst af wat wil God eigenlijk.
Daarom denk ik nu dat het beter was geweest als ik mijn vooroordelen over trouwen niet de hoofdrol had gegeven maar geluistert had naar wat God hierover leert.
Ik ben inmiddels 30 jaar getrouwd en heb geleerd dat luisteren naar God heel veel uitmaakt. Hoewel mijn trouwbelofte voor God destijds mischien niet helemaal met de juiste motieven was bleek het toch zo sterk te zijn geweest dat het ons ook door de moeilijke tijden met elkaar verbonden heeft.
Ik geloof dat God altijd naar je hart kijkt. Of je nu officieel trouwt of samen als je dat oprecht doet en in geloof is het goed. Omdat wij het in geloof deden en mijn man mijn onvermogen om een relatie aan te gaan de ruimte gaf en toch de woorden van de Heer bleef eren geloof ik dat het toch goed geweest is maar ik weet nu dat mijn eigen motieven niet goed waren want ik was wel bang dat het niet zou gaan en dat je dan maar beter niet getrouwd kon zijn. Door deze wijze leerde ik dat het niet uitmaakt. Getrouwd voor God is getrouwd en dat is even serieus. Ik besefte toen ook dat trouwen voor de gemeent dus ook logisch was, we waren immers al getrouwd maar naar onze omgeving toe gaf het wel verkeerde signalen. In de kerk trouwen is ook een bevestiging naar de gemeente en je familie. Wij willen ons aan elkaar verbinden. Het is letterlijk het feest van de belofte die je eigenlijk al aan elkaar gedaan hebt door aan elkaar trouw te beloven.
Mijn man heeft zich altijd gehouden aan de richtlijnen om mij lief te hebben en voorzichtig met mij te zijn en ik heb daarvan geleerd dat het mij hielp om te leren leven, Hij heeft nooit iets van mij geeist en mij nooit iets verboden en ik moest soms moeite doen om te weten wat hij nu eigenlijk van mij wilde. Zo is ook onze relatie met God een vragen en zoeken wat Hij van ons wil. Hij dwingt niet en zet boven elke regel zijn hoogste wet van liefde en barmhartigheid.
Veroordeel elkaar niet maar zoek in alles lief te hebben, zoek eerst de wil van God en luister oprecht ook naar je minder mooie argumenten zodat je een wijze keuze kunt maken.
Maar doe het in geloof.
God kijkt naar je hart naar je ware intenties en hij kent je beter dan jij jezelf kent.
Niemand kan ooit helemaal goed doorzien hoe jouw situatie is. Daarom kan je niet zeggen zo moet het. Maar door oprecht te zoeken en in de bijbel te lezen kan er wel inzicht komen wat je moet doen. Toen ik het een tijd moeilijk had in onze relatie las ik een tekst doe aan de ander wat jij wilt dat die ander jouw doet, Toen besloot ik mijn man te geven wat ik van hem miste op dat moment. Ik gaf hem de knuffel die ik wilde hebben en ik deed mijn best om met onverdeelde aandacht naar hem te luisteren als hij met iets te vertellen had hele simpele dingen waarin ik meende dat mijn man mij tekort deed. Telkens als ik dacht ik wou dat je dit of dat voor me deed dan besloot ik dat voor hem te doen. Het resultaat was dat ik steeds minder mijzelf te kort gedaan voelde en steeds meer intimiteit mocht geven en daardoor ook terugkreeg.
Ik weet niet of een ander hier iets aan heeft maar dat is mijn weg geweest en ik ben er dankbaar voor dat ik dat mocht leren door simpelweg de bijbel te lezen en daarnaar te handelen. Het is maar een voorbeeld van het bouwen van een relatie.
Gods zegen aan jullie allen hier ik vond het fijn om jullie gedachten te lezen want ze hielpen mij om de keuze die ik toen heb gemaakt nu met dankbaarheid te kunnen aanvaarden.
Ik heb niet altijd de weg gevolgd en ben er vaak van afgeraakt dacht het zelf beter te weten of wilde niet luisteren ben heel kritisch geweest en heb alles onderzocht maar steeds kwam ik terug want het verhaal van God blijft me boeien en inspireren. Opnieuw ben ik teruggekeerd en wil niet langer mijn eigen wegen gaan maar me daarvan omkeren. Ik heb mogen leren dat God bovenal een God van liefde en barmhartigheid is. En dat wij daarvan mogen leren om met liefde en barmhartigheid naar onszelf en naar de mensen om ons heen te kijken.
Daarom alles is wel geoorloofd maar niet alles is nuttig en die woorden van paulus reiken heel ver. Daarom wees heel oprecht ook naar je eigen gevoel en motieven toe. Waarom wil je trouwen of samenwonen en luister echt heel goed en dat is niet altijd gemakkelijk. maar vooral handel uit geloof, oprecht en eerlijk geloof.
Woensdag, 15 februari, 21:23Maja
Wow! Je raakt maar niet uitgepraat over dit onderwerp. Het is zo serieus, prachtig, mooi en moeilijk. Maar uiteindelijk gaat het denk ik maar om één ding: God's wil doen. En die is goed, volmaakt en Hem aangenaam. (Rom 12)
Ik ben praktisch geboren in de kerk en opgegroeid met de gedachte dat trouwen eenmaal 'hoort'. Toch ben ik al snel van die gedachte afgestapt. Ik vond het niet noodzakelijk en ik kon ook niet in de Bijbel vinden dat het zo moest als hoe we of de kerk het heeft gemaakt. Ik hoef niet te trouwen, dacht ik, vind het zoo burgerlijk, iets dat ik absoluut niet wil zijn.
Toen ik 2 jaar geleden een vriend kreeg wist ik al snel dat ik met hem de rest van mijn leven wilde delen. Hij dacht, als pas bekeerde, dat trouwen wel zou moeten. Probleem? 'Hij zegt 't moet, zij niet.' En dat is het 'm nou juist. God geeft ons nauwelijks de opdracht dat we iets MOETEN doen. M'n vriend gelooft nu dat de belofte van trouw voor God en Zijn zegen over het huwelijk, het belangrijkste is. Of je officieel trouwt of niet!
En toch.....wil ik trouwen! Omdat ik denk dat het God aangenaam is. De manier waarop wij dat gewend zijn te doen maakt me weliswaar benauwd. Gelukkig kun je daar (hopelijk) zoveel mogelijk je eigen invulling aan geven. Zolang God maar op het feest is, vind ik het prima. Dan is 't niet meer burgerlijk, maar koninklijk! Pfieww!!!
Ik ben praktisch geboren in de kerk en opgegroeid met de gedachte dat trouwen eenmaal 'hoort'. Toch ben ik al snel van die gedachte afgestapt. Ik vond het niet noodzakelijk en ik kon ook niet in de Bijbel vinden dat het zo moest als hoe we of de kerk het heeft gemaakt. Ik hoef niet te trouwen, dacht ik, vind het zoo burgerlijk, iets dat ik absoluut niet wil zijn.
Toen ik 2 jaar geleden een vriend kreeg wist ik al snel dat ik met hem de rest van mijn leven wilde delen. Hij dacht, als pas bekeerde, dat trouwen wel zou moeten. Probleem? 'Hij zegt 't moet, zij niet.' En dat is het 'm nou juist. God geeft ons nauwelijks de opdracht dat we iets MOETEN doen. M'n vriend gelooft nu dat de belofte van trouw voor God en Zijn zegen over het huwelijk, het belangrijkste is. Of je officieel trouwt of niet!
En toch.....wil ik trouwen! Omdat ik denk dat het God aangenaam is. De manier waarop wij dat gewend zijn te doen maakt me weliswaar benauwd. Gelukkig kun je daar (hopelijk) zoveel mogelijk je eigen invulling aan geven. Zolang God maar op het feest is, vind ik het prima. Dan is 't niet meer burgerlijk, maar koninklijk! Pfieww!!!
