Laat ik voor mezelf spreken. Ik kijk niet naar dat soort zaken, maar ik kijk naar het meeste niet op tv. De tv is toch hoofdzakelijk volksvermaak, de opvolger van (brood en) spelen, al is er ook genoeg kwaliteit uiteraard. Nederland zingt! Het risico met de genoemde programma's is en blijft toch dat je geboeid raakt. Wat is dat letterlijk? Dat je vast komt te zitten. De duivel zal geen kans onbenut laten om zielen op het verkeerde been te zetten en ik geloof dat dit soort zaken daar bij uitstek geschikt voor is. Ik zou zeggen: het kan gevaarlijk worden als het je gaat boeien. Blijf niet hangen als je erlangs zapt, geen seconde. Zo zou ik er zelf mee omgaan.

Het zal wel naief gevonden worden alhier, echter ik zie niet zo het 'gevaar' van het kijken naar een goochelshow. of iemand die beweert met geesten te kunnen praten. Ik zie er de amusementswaarde wel van in.
En wat is er mis met 'volksvermaak' ? Moet alle vermaak verheven van aard zijn? Vanwaar de achterdochtigheid dat ene Satan achter dit soort programma's zit? Het ware geheim van het succes van dit soort programma's zit hem mijns inziens in de natuurlijke aantrekkingskracht die dergelijk ongrijpbare tot de verbeelding sprekende programmas hebben.
Sta open voor de wereld! Bekijk wat er te koop is! Geniet!

Welkom Gast,

Allereerst wil ik aan je kwijt dat het een stelling is en dat het dus vragen kan oproepen. Deze stelling word door veel mensen beantwoord met de keuze 'helemaal mee eens' Dat wil niet zeggen dat het ook zo is. Het is slechts een stelling.

Maar mag ik vragen wat jouw argumenten zijn voor dit standpunt? je spreekt over natuurlijke aantrekkingskracht, waar zie je dit vooral in terugkomen bij dit soort programma's? en wat zegt dit volgens jou over de mens?

Ben benieuwd naar meer dan alleen de mening van jouw kant.

Gr. Mark

Volgens mij heb ik zowel mijn mening als argumentatie in mijn post verwerkt.

Ik ben van mening dat dergelijke programma's niet gevaarlijk zijn (voor christenen)

argument:
- ik geloof niet dat Het Kwaad achter deze programma's zit (ik impliceer daarmee dat ik denk dat dat de reden is dat de meeste voor-stemmers dat als reden zien voor hun keuzen, ik kan daarin abuis zijn natuurlijk)

TV-programma's proberen te voorzien in behoeften van de kijker. Het zit in de menselijke aard dat men geinteresseerd is in dingen die onverklaarbaar zijn. Het gevoel ' je ogen niet te kunnen geloven' wat een dergelijk programma met zich mee brengt zorgt ervoor dat veel kijkers geboeid zitten te kijken.

Ik zie niet in waarom dat slecht is, en waarom het niet verenigbaar is met het geloof in God/Allah of Jezus Christus.

Mijn wedervraag is dan ook: Waarom is het gevaarlijk om geboeid te raken in zon programma? Een ieder weet immers dat dergelijke goochelacts van trucage aan elkaar hangt. Het niet kunnen begrijpen hoe die truc in elkaar steekt is toch eerder iets fascinerends dan iets kwaads?

Volgens mij is er wel een verschil tussen De nieuwe Uri Geller en The Ghost Whisperer. Bij de eerste gaat het inderdaad om voor het publiek ondoorgrondelijke trucs. Bij het tweede programma wordt zogenaamd contact gemaakt met overleden mensen. Ik kan me voorstellen dat je daar als Christen kwade bedoelingen in ziet.

Of dat ook zo is is de vraag natuurlijk. Zo heb ik een paar jaar geleden eens wat afleveringen gezien van Op zoek naar het zesde zintuig, bij de KRO. Onderzoekers die de afleveringen analyseerden bleken achteraf nogal wat misleidende zaken in de programma's te vinden. Zie: www.skepsis.nl/zesdezintuig.html Daarom ook neig ik ernaar dit soort dingen te verklaren als één en al mindfuck door de programmamakers ;).

zeker heb je daar een punt, er wordt heel wat gemindfucked bij dat soort programma's. helemaal mee eens.

Als een programma wordt gepresenteerd op een wijze waarbij meteen duidelijk is dat dat zesde zintuig onzin is, kijkt er geen hond meer naar natuurlijk, dan is het mysterieuze aspect weg. overigens verwoord die goochelaar in het artikel wat jij noemda dat prachtig:

In een programma van Radio Rijnmond vertelde de goochelaar Joe Pequerrucho dat hij niet aanwezig was toen het briefje ter sprake kwam, maar dat hij hetzelfde kan laten zien met een truc. Op de vraag waarom de KRO hem niet volledig bij het programma betrekt, antwoordde Pequerrucho: "Ze willen ook een stuk amusementswaarde brengen natuurlijk. Als ze mij alle bepalingen zouden laten doen, dan blijft er heel weinig over van de deelnemers. Dan ben je denk ik in een kwartiertje klaar met ze en met het programma. Als ik het echt volgens mijn criteria zou doen, dan zou het een heel kritisch programma worden en dan wordt het ook geen leuke televisie, zeg ik er eerlijk bij."


Maar de vraag is dan: kan het kwaad om te geloven in een zesde zintuig? is het denken dat geesten bestaan die contact kunnen hebben met levende mensen onverenigbaar in het geloof in God?

Hey Gast,

denk dat je het bij het goede eind hebt. Veel amusement en weinig echt spiritueels.

Als ik mag antwoorden op de vraag waar je mee afsluit. Ja, denk zeker dat het in lijn is met God. In de Bijbel staan zat verhalen van geesten die zo niet mensen in bezit nemen. Boze maar ook één goede geest, dat wij noemen de Heilige Geest.

Maar vanwaar die vraag, daar ben ik dan wel benieuwd naar. Heb je wat met het geloof of helemaal niets? En hoe sta jij zelf tegenover God?

Je stelde bij een andere reactie ook de vraag of de moslims niet in dezelfde God geloven als christenen en dat het eigenlijk (mijn eigen woorden) één pot nat zou zijn.

Er is één woord wat bij het christendom centraal staat, dat is het woordje 'genade' Dit woordje vind je niet terug in de koran, althans niet op de manier waarop de Bijbel het bedoelt. De Bijbel zegt: Er was een offer nodig om het weer goed te maken tussen mensen en God, de moslims geloven dat jij daar zelf verantwoordelijk voor bent (zo even heeel kort gezegd)

Wat daarbij dingen zijn die ik wel boeiend vind, is de manier waarop de moslim en de christen verschillen in hun beleving van God en het geloof. Het christendom maakt er een hele levenstijl, kijk maar naar alle verschillende muziekstijlen en boeken over thema's, en je kan ze ook krijgen in de christelijke variant. Moslims daarintegen hebben hier weer vrij weinig mee en leven meer met traditie. De jonge generatie moslims spreek ik soms wel over hun geloof, maar het houdt ze niet echt bezig... in die zin dat ze er veel tijd aan besteden.

Zo even wat verschillen, die ik ben tegengekomen in mijn eigen omgeving. Ben benieuwd naar jouw kijk hierop :)

Gr. Mark

"Heb je wat met het geloof of helemaal niets? En hoe sta jij zelf tegenover God?"

Dat is een goede vraag. Van huis uit ben ik christelijk opgevoed (basisischool, middelbare school). Ik geloof wel dat er iets als een God bestaat, dus atheist zou ik mezelf niet willen noemen. De bijbel echter is voor mij niet een belangrijk boek. Ik heb altijd met plezier naar de verhalen geluisterd, en vind het nog steeds een interessant boek, al staat hij al weer wat jaartje onaangeroerd in de kast moet ik eerlijk toegeven. Qua geschiedkundige feiten en levenslessen staan er veel nuttige dingen in de bijbel, echter ook veel -naar mijn mening- onzin. Ik weet niet of ik geloof dat de bijbel meer waarheden bevat dan bijvoorbeeld de koran.

"Je stelde bij een andere reactie ook de vraag of de moslims niet in dezelfde God geloven als christenen en dat het eigenlijk (mijn eigen woorden) één pot nat zou zijn."

De Islam is ontstaan in de 7e eeuw, gebasseerd op dezelfde oorspronkelijke religie. Ik zou de islam en het christendom niet een pot nat willen noemen, echter ik wil er op wijzen als je de bijbel en koran met elkaar vergelijkt je waarschijnlijk meer overeenkomsten ziet dan verschillen. Waarom dan zo hameren op de verschillen en niet meer openstaan voor elkaars denkbeelden?

Het verschil dat in de islam anders dan het christendom 'genade' geen centrale rol speelt, maar dat je zelf verantwoordelijke bent: is dat nu de kern waar het geloof om draait? Wat je moet doen als je gezondigd hebt? Ligt de kern niet eerder in liefde voor god, mens en dier. Er zijn voor elkaar, elkaar helpen enz. Ik denk dat wat die belangrijke dingen betreft de islam niet zoveel van het christendom verschilt.

"verschil in beleving"

ik denk niet dat daar nu zoveel verschil in zit. Het gros van de 'christelijke jongeren' is helemaal niet zo intensief bezig met het geloof als je nu kenschetst. Veel jongeren zijn christen van huis uit, er wordt thuis gebeden voor het eten uit gewoonte enz. Het gros is niet bezig met christelijke muziek, boeken ed. Daarnaast zijn er weer moslims die erg intens genieten van hun geloof, die het vreugde brengt, en die het niet alleen ziet als een rompslomp van tradities.
Als ik naar mijn eigen omgeving kijk zie ik die verschillen dus niet bepaald terug die je nu noemt.

Laten we eens van een afstand naar deze dingen kijken en dan zullen we zien dat met dit soort programma's en praktijken alle zintuigen bedienen. Daarom is het goed te onderschijden op welk zintuig in gespeeld wordt (a) en welke misleidt (b):
(a) = gezichtsvermogen
(b) = tastzin

Een "zesde zintuig" bij een persoon duidt op een gevoeligheid in het tastzintuig. En inderdaad, op het gezichtsvermogen wordt met zulke programma's vooral entertainment en ammusement geprojecteerd. Je kunt zulke programma's ter kennisgeving en tijdvulling aannemen om het daarna vooral te laten wat het is. Ik maak mij daar dan ook geen drukte om: ik laat namelijk niet toe dat de inwerking van zulke programma's kwalijkheden tot gevolg heeft.

Zoals het omgaan met vuurwapens kwalijke gevolgen kan hebben als je niet goed weet waar je mee bezig bent, heeft het onwetend omgaan met de immateriële wereld óók kwalijke gevolgen. De ongelukken met het omgaan met de immateriële wereld gebeuren dan ook door overmoedige onvoorzichtigheid én door panikerende angst. Voor een vuurwapen hoef jij niet bang te zijn. Een schutter die aan een wapen handelingen verricht met munitie, dát maakt het wapen gevaarlijk voor zowel alles dat zich in het schootsveld van het wapen bevindt als de schutter zelf indien hij niet weet wat hij aan het doen is.

Ik kom op jullie site en ik lees de stelling. Ik had de stelling al eens eerder gelezen en had er toen niet op gereageerd. Nu, een zondagochtendpreek verder heb ik hier wel een mening over.
We kregen bezoek van een dominee die ons waarschuwde voor deze 'tijdgeest'. Een aantal bijbelverzen kwamen duidelijk naar voren die ik ook met jullie wil delen: Deutronomium 18:9-15. Er worden een aantal zaken genoemd waar toendertijd de joden niets mee te maken mochten hebben: waarzeggers, 'wolkenschouwers', wicheleaars, tovenaars, bezweerders, geesten raadplegers, doden oproepers. Vers 12: ' Want de Heer verafschuwt mensen die zulke dingen doen, en om die verfoeilijke praktijken verdrijft hij deze volken voor u. U moet volledig op de Heer uw God gericht zijn.'
Gods woord is heel duidelijk over deze dingen. We moeten ons er niet mee bezig houden. Maar wat is nu eigenlijk het gevaar? Ik vind het zelf moeilijk te onderbouwen. Wel zie ik dat God duidelijk spreekt en is dat niet om ons te beschermen?
Deze dominee gaf nog een 'scherper' vers uit het NT. 2 tes. 2:9-12. Ik zal het citeren: 'De komst van de wetteloze mens is het werk van Satan en gaat gepaard met groot machtsvertoon en valse tekenen en wonderen, en allen die verloren zullen gaan, zal hij met zijn kwaadaardigheid verleiden. Want ze hebben de liefde voor de waarheid, die hen had kunnen redden, niet aanvaard. Daarom treft God hen met verblinding, zodat ze dwalen en de leugen geloven. Zo zal iedereen die de waarheid niet gelooft maar behagen schept in onrecht worden veroordeeld.'
De vraag is: zien wij de wetteloze mens niet om ons heen opstaan?
En wat is onze reactie daar vervolgens op?

Gisteren, het zal zo ongeveer zijn geweest terwijl Mark naar Utrecht reed, sprak ik met iemand die een man had verloren en wel eens het idee had dat de geest van deze man zich liet zien (de evangelisatiecampagne in India door Trin was een geweldig succes, prijs de Heer). Zij had een keer dat idee toen de lamp in haar kamer zachter werd en weer sterker, dit was op de zogenaamde asdag, of strooidag.
De andere lamp dimde niet en ze zaten wel op dezelfde groep.
Zij vroeg mij zelf (!) wat ik ervan vond en toen kon ik vertellen dat volgens de bijbel er idd dode geesten zijn, die je ook kunt oproepen en ik noemde het verhaal van Saul, Samuel en de dodenbezweerster. Ik kwam achteraf tot de ontdekking dat ik de teil water had verzonnen, waar ze de geest in zag, dat staat nl niet in het verhaal.
In ieder geval heb ik zelf ook op opwekking een ervaring met een lampje gehad, die ik met haar mocht delen.
Zo rond 1997, 98,99 weer opwekking, voelde ik me erg tekortschieten en had het idee dat ik God nooit volkomen kon dienen, noch mijn naaste, noch mijn familie, noch mijn vriendin, nu dus ex. Daardoor huilde ik behoorlijk. Ik was toen in een gebedstent. Er kwam een jongen naar me toe, die me op de schouders tikte. Hij zei je gebeden zijn verhoord. Ik keek hem verbaasd aan, want ik had bv niet voor een fiets gebeden.
Hij wees naar een snoer met lampjes, waarvan één er niet meer werkte. God had hem gezegd dat hij moest vertellen dat mijn gebeden waren verhoord. Hij had tegen God gezegd dat hij dat niet zomaar wilde vertellen, maar alleen als er één lampje uitging. Precies op dat moment was het lampje uitgegaan.
De persoon aan wie ik het verhaal vertelde, ik heb het wel vaker verteld, concludeerde dat het met het dienen wel goed was gekomen. Ook bedankt zij me voor mijn openheid.
Zij keek naar Char. Daar heb ik gisteren ook een stukje van gezien. Normaal gesproken zapte ik wel verder. Nu had ik wel het idee dat satan zich idd voordoet als een engel van het licht, want het kan heel troostrijk lijken, de geest van je ex-man. Gelukkig kunnen wij daar een ander perspectief op hebben, waardoor dergelijke programma´s de realiteit van het evangelie alleen maar ondersteunen. Me dunkt.
Het gesprek, de reading was met Kluun, een auteur van wie ik ook een getuigenis kan geven. Ik bad een aantal maanden terug, dat doe ik wel vaker, of God me leiden wilde en de stem van God vertelde me precies welke kant ik op moest gaan. Ik doe dit soort exercities niet meer, omdat ze voor te vaag worden aangezien. In ieder geval vertelde God me, terwijl ik voor de bibliotheek in Zwolle was ´en wat zie je nu op het plakkaat´. Toen ik vervolgens op het plakkaat keek stond daar dat Kluun handtekeningen gaf, hij is de auteur van ´er kwam eens een man bij de dokter´, dat was diezelfde middag. Toen ik naar binnen ging, was hij daar zowaar en ik vroeg me af hoe je zo´n boek kon schrijven over je overleden vrouw, totale leegte ervoer ik toen ik het las, ik bestudeerde hem als een zeldzaam object. Ook vond ik het wel leuk om dichtbij een bekende Nederlander te staan. Ik heb even een smsje gestuurd naar mijn vriendin en ben toen weer verder gegaan, naar huis denk ik, ik herinner me de datum niet.
Ik ben vandaag begonnen in het Johannesevangelie, in het licht is geen duisternis en de wereld heeft het niet gegrepen.