De laatste tijd lijkt het alsof er een trend is bij kerken om de hele organisatie groter, moderner en strakker te laten verlopen. Er zijn een flink aantal ‘megagemeentes’ (lees > 1500 man) in ons land, die vaak alles erop en eraan hebben. Flitsende websites, allerlei cursusaanbod, superstrakke en flitsende kerdiensten, glossy kerkmagazines, commissies voor dit en dat, partime medewerkers voor van alles, enz…
Daarnaast lijkt er ook een trend gaande te zijn in wat allemaal toelaatbaar is in de kerk. Van orgel naar vleugelpiano. Drumstellen en dans. Vlaggen en elektrische gitaren met distortion, in veel gemeenten is veel mogelijk!
Op zich supervet! Alleen al als je kijkt naar het bekrompen kerkklimaat van tientallen jaren geleden. Anderzijds krijg ik steeds meer het gevoel dat ik bij dat ‘masale’ het ‘persoonlijke’ mis en dat er mensen zijn die verdwijnen zonder opgemerkt te worden.
In de Bijbel vind ik een heel boeiend stuk over samenkomen met gelovigen:
1 Korintiërs 14:26-31
Wanneer u samenkomt draagt iedereen wel iets bij: een lied, een onderwijzing, een openbaring, een uiting in klanktaal of de uitleg daarvan. Laat alles tot opbouw van de gemeente zijn. Er mogen twee, hoogstens drie van u in klanktaal spreken, ieder op zijn beurt en bovendien met iemand die de uitleg geeft. Is er niemand die dit kan, dan moeten ze zwijgen en alleen voor zichzelf tot God spreken. Laat van hen die profeteren er telkens twee of drie spreken; daarna moeten de anderen het beoordelen. Wanneer aan iemand die nog op zijn plaats zit iets geopenbaard wordt, moet degene die op dat moment spreekt verder zwijgen. U kunt ieder op uw beurt profeteren, zodat ieder van u kan worden onderwezen en bemoedigd.
Als ik dit stuk lees, klinkt het me in de oren alsof dit veel kleinschaliger en basic is. En ik moet zeggen dat als ik met een stuk of 7 vrienden samenkom, waarvan er 1 een akoestische gitaar bespeelt, dat ik veel vrijmoediger kan aanbidden, goede gesprekken heb en er gave zaken gebeuren in gebed.
Begrijp me niet verkeerd: ik ben blij met de groeiende gemeenten, maar mis nog wel eens iets wat ik in kleinere ‘huisgemeentes’ (geen huiskring!) wel vind.
Hoe kijk jij tegen de huidige gang van zaken binnen de kerk aan? Wat kan nog wel en wat niet? Wat voor vorm heeft jouw voorkeur?
Zegen, Jarik
Gerelateerd
Waarom ga jij naar de kerk?
"De eerste gemeente: een utopie!?"
Jouw kerk!
De kerk ben jij !!
Gevangen in de kerk
Reacties (5)
maar hoe je het 'organiseert' is wel de vraag. er staat namelijk ook in handelingen, dat ze eensgezind leefden, elke dag samenkwamen om God te aanbidden. ze leefden alleen maar met elkaar als 1 gemeenschap.
lijkt mij best wel logisch dat dat binnen de gezinnen dus ook zo was.
kleine groepjes die zorgt voor intimiteit en de grote eenheid als 1 familie.
als dat beide zou kunnen met alle christenen.. dan komt de kerk nog ergens;)
Maar iedere keer als het evangelie gelezen wordt, is het alleen Jezus die spreekt tegen iedereen persoonlijk in het hart. Als tijdens de consacratie het H Lichaam en H Bloed omhoog geheven wordt, maakt het niet uit waar je bent en met hoeveel - tijdens de WJD met > 1 miljoen gelovigen en een hoop spectakel of tijdens een door de weekse stille mis in een kapel met alleen de gemeenschap - het is Jezus' Liefde die in het hart zijn afdruk achter laat..........
Groetjes!!
Een nadeel van zo klein zijn is wel dat andere mensen liever niet komen, juist ómdat je zo opvalt. Maar ikzelf ben wel heel erg tevreden met hoe het er aan toe gaat in onze kerk ;-)
Groetjes, Anne
Mijn mening over het hierboven staande stukje: Ik hoor ook steeds meer over megakerken, maar wist niet dat die er nu ook al waren in Nederland. (!) Ik weet dat het vooral in Amerika 'in' is om er naartoe te gaan.
Ik denk dat het voor jezelf 'makkelijker' kan zijn om naar een grotere kerk te gaan, omdat dan het meeste (qua organisatie en inspanning) al voor je geregeld wordt. Dan voel je je niet altijd geroepen om zelf ook nog iets bij te dragen aan de dienst, omdat het simpelweg al gedaan wordt door een ander.
Hoe groter de kerk, hoe minder verantwoordelijk je je kunt voelen, denk ik dus. Maar dit ligt natuurlijk wel aan jezelf, en aan de prediking. Als de prediking (in een 'grote' kerk) je aan het denken zet en confronteert, dan kun je er zelf voor kiezen het christen-zijn uit te dragen naar de mensen om je heen.
Verder valt het in een grotere kerk, soms niet meer op dat er een bezoeker binnenkomt. Deze zou dan gewoon na afloop weer weg kunnen gaan, zonder dat er iemand interesse in hem heeft getoont.
Ik ga zelf liever dus naar een kleinschaligere kerk toe. ~groetjes~
