@Michael,
Wat is volgens jou de consequentie van die zonden die je noemt?

Michael,

Ik stel je een aantal serieuze vragen, uit oprechte belangstelling/verwondering.

Discussieren en van gedachten wisselen lijkt mij geen entertainment (hoewel je zeker plezier kunt beleven daaraan), maar meer en vooral elkaar beter proberen te begrijpen, door je te verdiepen in de gedachtengang van een ander en het herleiden van die gedachten.

Naar de redenen van het negeren van mijn vragen kan ik enkel gissen. Maar wat de redenen ook mogen zijn, ik verwacht uiteraard nog een serieus antwoord ;).

Vol interesse,
Hans!

Dag Michael,

Ik quote je maar direct even;
''Dus het enige dat uit de text ontdenkt zou moeten worden, is of homoseksualiteit (gevoelens en/of fysieke intimiteit) inderdaad zondig is. En wat blijkt? Dat is het. Ook al zou de daad met liefde gepleegd worden.''

Er is geen uitleg ,naast jou tekst, die correspondeert met de conclusie ,volgens jou, dat homofilie zondig is. Ik krijg nu een beetje het idee dat je de volgende kijk op dit onderwerp hebt; Homofilie is zondig, want het staat in de bijbel.

Volgens mij heb ik deze gedeeltes al uitgelegd, met betrekking tot homofilie. Het is dan vervolgens erg jammer (understatement) dat je niets met mijn uitleg doet en alleen verkondigt dat homofilie zondig is, en dat zelfs deze gevoelens zonde zijn! Je zult óf met een verklarende uitleg moeten komen óf moeten erkennen dat er een andere interpretatie mogelijk is, welke naar mijn mening dichter bij de waarheid zal liggen.

En nog een vraag (vooral) richting jou. Hoe zie jij het ontstaan van homofilie bij een persoon? Ik denk dat dit voor de discussie van wezenlijk belang is. Misschien dat Hans hier ook meer over kan vertellen.

@ Steven

De consequentie van zonden voor iemand die gered is, is dat hij/zij het proces om op Jezus te gelijken, vertraagd. Wat buitengewoon ernstig is. En ook eert het de Vader niet(!!).

@ Thijs

Beweer je dat het plegen van de daad geen zonde is wanneer dat met liefde is gebeurd?(Met het quoten van Rom1:31?) Dat er een uitzondering is op de regel; de regel waarvan de overtreding ontucht wordt genoemd?

Romeinen 1:31, die je had ge-quote in je voorgaande reply, is géén goedkeuring van het daarvoor benoemde ontuchtsdaad(1:27). Dat is wishful thinking. Dat is twee uiteinden van verschillende touwtjes aan elkaar knopen en dan concluderen dat ze verband met elkaar houden. Terwijl het enige verband is, dat het beiden zondig is: homosexuele daad en onbarmhartigheid. De interpretatie is dus NIET: "Omdat we liefde moeten hebben jegens elkaar en barmhartig moeten zijn.. is daarom homosexualiteit goedgekeurd." Nee dus.

Met homosexualiteit wordt je geboren net als de heterosexuelen. Dit betekent niet dat homosexualiteit niet zondig is.

Eerst, hoe wordt er over de daad gesproken in Gods Woord? Niet goed. Het is ontucht. Dit is wat er staat en dat zul je hopelijk met me eens zijn. Op dezelfde wijze wordt er bijvoorbeeld ook over diefstal gesproken. Het is zondig, óók wanneer de daad met liefde zou worden gepleegd. Snap je dit, Thijs?

Thijs, Michael en anderen,

In antwoord en als reactie op jullie vragen en opmerkingen, het volgende.

Quote Michael: "Met homosexualiteit wordt je geboren net als de heterosexuelen."
Inderdaad, je wordt geboren met homoseksualiteit. Het ligt vast. Ongetwijfeld ergens in je genen. Ontkennen, willen overwinnen of ertegen vechten heeft geen zin. Al heeft zo ongeveer iedere homoseksueel dat wel eens gewild, geprobeerd of zelfs concrete stappen in die richting genomen. In dat laatste geval zijn de gevolgen veelal schrijnende dubbellevens of ongelukkige huwelijken.

Fascinerend is dan ook mijn vervolgvraag aan Michael. Want als het zo is dat homoseksualiteit aangeboren is, maar wél zondig met alle gevolgen van dien zoals je beschreven hebt. Wat is dan Gods doel om een mens al homoseksualiteit op de wereld te zetten, volgens jou?

Over de consequenties van homoseksualiteit zeg je:
"Dit is wat er staat en dat zul je hopelijk met me eens zijn."
Dit is inderdaad wat er staat, de vraag is mijns inziens of het ook zo bedoeld is. Je bent een nogal rechtzinnig Christen als ik kijk naar die quote. Het staat geschreven, dus het is waar. Ruimte voor interpretatie is er niet, de 'waarheid' - althans zoals jij die ziet - is hard... Helaas is dat ook vaak de reden dat een discussie met een Bijbelvaste rechtzinnige Christen stokt op zulke punten. Een punt wat ook naar voren komt in mijn nog openstaande vraag aan Mark in de post http://gebedsbroeders.nl/home/Waarheid.

Echter dat er reden tot twijfel is over die stellige uitspraak, blijkt al uit de verschillende opvattingen die er tussen Christenen onderling heersen hierover. En nogmaals: Als God 'liefde' vertegenwoordigt, dan kan ik mij niet voorstellen dat een door Hem geschapen mens - blijkbaar bewust als homoseksueel - gestraft wordt voor de gevolgen van die - door Hem gecreëerde - oorzaak.

In vrede, Hans!

Ik vind het wel een boeiende discussie die jullie over homofilie hebben. Ik heb alleen een vraag over dit onderwerp en ben benieuwd wat jullie ervan denken.

Stel je bent homo, dan heb je 2 keuzes die je kan maken. 1 is om er tegen te vechten (voor zover dat mogelijk is) en de 2de keuze is om het te accepteren en er je levensstijl van te maken.

Maar ik merk bij allebei een negatieve lading, namelijk dat het homo-zijn als een probleem wordt gezien. Denkt de homo daar zelf ook zo over of niet? Ziet hij zijn leven dus als één groot strijdveld?

Ik ben benieuwd hoe God hier dan tegenover zou staan. Het is iets wat je leven moeilijker maakt, al dan niet beperkt. Heeft God dit voor de mens in petto? Een moeilijker en beperkter leven dan normaal?

Groeten, Mark

@ Hans, Thijs

"Wat is dan Gods doel om een mens al homoseksualiteit op de wereld te zetten, volgens jou?"

- Of als een agressief persoon? arrogant persoon? of een egoïstisch persoon misschien?? Wat allemaal mens-eigen kan zijn van geboorte af. Het waarom? De vraag is wat de oorzaak is en die vindt je bij de 1e zonde. Met die zonde is heel de mensheid in zijn verval geraakt. Kortom, de schuld ligt bij de mens zélf.

"Dit is inderdaad wat er staat, de vraag is mijns inziens of het ook zo bedoeld is."

- Lees 1 Korinthiërs 6:9-10 en leg eens uit hoe jij denkt/jullie denken dat er een uitzondering op de regel is waarbij je niet de zonde van homosexualiteit hoeft te belijden voor God volgens de bijbel:

"Of weet gij niet, dat de onrechtvaardigen het Koninkrijk Gods niet zullen beërven? Dwaalt niet; noch hoereerders, noch afgodendienaars, noch overspelers, noch ontuchtigen, noch die bij mannen liggen, noch dieven, noch gierigaards, noch dronkaards, geen lasteraars, geen rovers zullen het Koninkrijk Gods beërven."

Wanneer we bijbelse texten interpreteren moeten we de bijbel zichzelf laten verklaren en niet al wensende er verdraaiïngen aan geven zoals Thijs al poogde met Rom.1:31

Groet,
Michael

@Mark.

Bij dat valse dillema dat jij geeft is er inderdaad een negatieve lading. Er is echter geen probleem. Het is geen kwestie van 'accepteren'. Je moet gewoon je leven leven zoals je zelf wilt als homo zijnde. Ik heb nergens geimpliceerd dat deze kwestie ook maar enigzins een negatieve lading zou hebben.

Op Michaels reactie ga ik later in.

Bedankt Hans, voor je reacties. Ik hoop je vraag een dezer dagen te kunnen beantwoorden.

Ik citeer Hans;
''Als God 'liefde' vertegenwoordigt, dan kan ik mij niet voorstellen dat een door Hem geschapen mens - blijkbaar bewust als homoseksueel - gestraft wordt voor de gevolgen van die - door Hem gecreëerde - oorzaak.''

Nouja, mijn antwoord wist je al; Een gezonde homofilische/ homoseksuele relatie is geen zonde.

I.v.m. examendrukte komt er één dezer dagen een langere, meer uitgebreide reactie.

Beste Michael en anderen,

Ik denk dat we kunnen concluderen dat wij fundamenteel verschillen van mening over het interpreteren van de Bijbel en het hechten van waarde en daarmee van 'dé waarheid' daaraan.

Ik denk ook dat ik mijn uitgesproken vrees "Helaas is dat ook ………………… stokt op zulke punten." hierin bevestigd zie.

Desondanks wil ik je proberen mee te nemen vanuit jouw werkelijkheid naar de mijne en wil ik je proberen uit te leggen waarin dat verschil zit. Dat zal ingewikkeld zijn, maar bovenal erg boeiend.

Als we jouw bovenstaande uitleg even voor waar nemen, dan zou je de Bijbel kunnen gebruiken als woordenboek. Je zoekt, je vindt en je bent klaar. Kijk daar staat het: "waarheid = truth". Gevonden! Opgelost! Klaar!

Het zoeken naar 'antwoorden' in de Bijbel werkt alleen niet zo simpel naar mijn idee, alleen al omdat kennis en inzicht een werkelijkheid kunnen beïnvloeden, zoniet veranderen. Je verklaart een verhaal of een tekst altijd op een manier met de kennis die je op dat moment hebt. Je herkent alleen dat wat je kent.

Omdat in jouw - en mijn - werkelijkheid een puzzel een rand heeft zoeken we naar de rechte stukjes om de overige stukjes daar in hun plaats te geven. Overdrachtelijk zou je de Bijbelteksten als puzzelstukjes kunnen zien, de kaft is de rand. Een veilig idee, dat houvast kan geven. Maar wat als er geen rand is?

M.a.w. is datgene dat wij denken wat het betekent ook werkelijk als zodanig bedoeld toen het werd geschreven? Andere inzichten of afwijkende denkbeelden verdraaiingen noemen is in dat opzicht wel erg simpel.

Naast de pure betekenis, waarvan je kunt betwisten of 'wij' dat met onze intelligentie - juist - kunnen interpreteren, is er het verloop van tijd.

D.m.v. mythen worden verhalen in de Bijbel over de tijd heen getild. De boodschap blijft dan wel bestaan, de absolute waarheid gaat verloren. Het verloop van 'de boodschap' wordt alleen al door het overzetten hiervan vanuit het Sumerisch via het Akarisch, Babylonisch, Oudgrieks, Hebreeuws, Latijn naar het Engels beïnvloed.

We lezen dat Jozef en Maria in een stal naast een Herberg belandden. Vanuit de geschiedenis weten we dat er in die tijd in Palestina geen herbergen en stallen bestonden en het moet zijn geweest onder een afdakje naast een woonhuis. In de vertaalde uitleg is dat zoals wij het kennen beschreven.

Gevolg van die kennis is wel dat elke andere tekst ook meer wankel wordt.

'Andere kennis' of nog niet verworven kennis kan een heel andere blik werpen op 'dat wat geschreven staat' kortom.

In de Sumerische tijd - 'de tijd dat de goden op aarde waren' - 3.800 jaar voor Christus, werd op kleitabletten informatie geschreven is die pas duizenden jaren later door verworven kennis en inzicht bevestigd kon worden. Denk aan het bestaan van Pluto, die 'zij' (de Sumeriërs) reeds beschreven en uittekenden maar die 'wij' pas in 1930 ontdekten.

Waarom zou je zaken die nog onverklaarbaar of redenen tot twist zijn niet aannemen (zonder het direct te begrijpen), als het bestaan van Pluto tot 1930 niet bewezen was, maar verifieerbaar juist blijkt te zijn?

In dat licht durf ik jouw uitleg te betwijfelen, zonder zelf de arrogantie te hebben dat 'mijn werkelijkheid' de ware zou zijn.

Wel vind ik de vergelijking van aangeboren (slechte) eigenschappen en je geaardheid opmerkelijk. Net als het interpreteren van het door jouw geciteerde uit de Bijbel naar concrete situaties en handelingen.

In mijn optiek - en dus mijn overtuiging en dus mijn werkelijkheid - bestaat zo'n boze, agressieve God van schuld en boete die angst creëert en haat zaait niet.

Want behalve eng - als in 'beperkt' - vind ik jouw gedachtegang ook 'eng' - als in 'iets om voor te vrezen' - .

De grens van die gedachten naar fanaten als Fred Phelps, die samen met zijn aanhangers regelmatig met borden met teksten als "God hates fags" verschijnt, vind ik gruwelijk dun.

Nog een gezegende zondag verder ;),
Hans!

Nog even in antwoord op Mark:

Dat we het eens zijn over het feit dat homofilie aangeboren is betekent voor mij dat er - wanneer je het afkeuren van het praktiseren door God voor waar neemt - maar 1 'keuze' mogelijk is. Namelijk accepteren dat het zo is, en derhalve uitgesloten zijn van een leven waarin plaats is voor liefde en seksualiteit in een relatie, zoals vergelijkbaar bij iemand die hetero is (dat zou ik overigens geen levensstijl willen noemen, omdat je daar keuzemogelijkheden in hebt).

Praktiseren is dan zonde en ertegen vechten of ontkennen is onbegonnen werk.

In die zin is het inderdaad iets wat je leven moeilijker kan maken, en zeker ook beperkt.

Of het homo-zijn een negatieve lading krijgt, als een probleem wordt gezien of door de homo zelf wordt ervaren als een strijdveld hangt m.i. sterk af van verschillende factoren.

Dat homoseksualiteit nog niet algemeen geaccepteerd is op verschillende plekken in de samenleving maakt het al lastig. Mijn ervaring (vanuit mezelf en van anderen) is dat wanneer je - veelal - als tiener ontdekt dat je gevoelens hebt voor je eigen geslacht je dit in eerste instantie ervaart als een last.

Vooroordelen en veroordelingen - al dan niet onderbouwd met anti-homo overtuigingen, al dan niet gestoeld met schijnbare anti-homo uitlatingen, soms zelfs uit naam van God - zijn rondom. In de ene omgeving is dat sterker het geval dan in de andere.

In een omgeving waar homoseksualiteit heel sterk veroordeeld wordt - op basis van wat dan ook - is het extreem moeilijk om je coming out te doen. Dit kan leiden tot treurige situaties, waarin iemand zijn of haar geaardheid levenslang geheim houdt, een dubbelleven gaat leiden of zich toch maar als hetero voor gaat doen.

In een omgeving waarin meer acceptatie en openheid heerst is een coming out al een stuk makkelijker. Een ieder die hiermee te maken heeft gehad kan beamen dat er, op de dag dat je tegenover je ouders en anderen durft te erkennen dat je homo bent, een last van je schouders valt.

Het vervolg is eveneens afhankelijk van hoe jijzelf en je omgeving hiermee omgaat. Is er sprake van acceptatie of afwijzing? In woord of daad. Hoe je omgeving ermee omgaat lijkt me persoonlijk ook weer afhankelijk van hoe jijzelf ermee omgaat. Want je hebt homo's en homo's ;).

Omdat ik zelf naast homo met name een gewone Friese "boerenlul" ben heb ik niet erg veel last van zulks veelal. Wel is de omslag soms heel vreemd, als mensen ontdekken of horen dat ik homo ben. "Oh, euh, nou dat geeft niks hoor….", "Homo's dit en dat en zus en zo, ja maar jij niet hoor….". Soms - meestal in houding - afkeurend of afwijzend, maar dat zul je - ondanks dat naar is om te ervaren of te horen - maar moeten accepteren.

Al met al lijkt het mij vooral van belang dat er niet een te groot punt van wordt gemaakt. Je homo-zijn is maar een deeltje van wie je bent immers.

Groeten, Hans!

Hey Hans!

Toffe reacties, erg interessant! Ik ben het dan ook helemaal met je eens. Erg mooi verwoord allemaal.

Dankje Thijs :).

Ik ben ook erg benieuwd of Michael - en anderen ;) - mijn visie een beetje begrijpt.

Ik heb niet de intensie of illusie dat zijn denkbeelden enorm zullen veranderen, maar het zou goed zijn mi. dat er enig 'begrip' zou ontstaan voor andere (een) zienswijze(n).

Begrip - zonder het meteen eens te zijn - is naar mijn idee een basis voor 'samen leven'.

Dat is meteen ook een (hét?) probleem in de samenleving. Men begrijpt elkaar niet (goed genoeg), of wil (kan?) het niet....

Wow, geef ik hier zomaar een onderwerp voor een nieuwe post cadeau :p!

Groeten, Hans!

@ Hans

[quote]"Als we jouw bovenstaande uitleg even voor waar nemen, dan zou je de Bijbel kunnen gebruiken als woordenboek. Je zoekt, je vindt en je bent klaar. Kijk daar staat het: "waarheid = truth". Gevonden! Opgelost! Klaar![end quote]

Zo hoort het te gaan inderdaad. Alhoewel het "zoeken" niet zo simpel is als dat jij misschien denkt. En als een lering eenmaal gevonden is, is het alleen nog een kwestie van geloven om het te kunnen be-amen en je leven aan te passen aan het geleerde/ontdekte. Maar omdat je geen christen bent is het ook niet verbazingwekkend dat je dit niet op deze manier doet.

[quote]Het zoeken naar 'antwoorden' in de Bijbel werkt alleen niet zo simpel naar mijn idee, alleen al omdat kennis en inzicht een werkelijkheid kunnen beïnvloeden, zoniet veranderen. Je verklaart een verhaal of een tekst altijd op een manier met de kennis die je op dat moment hebt. Je herkent alleen dat wat je kent."[end quote]

Nee. Niet als je de bijbel zichzelf laat verklaren aan de hand van hermeneutische en exegetische principes. Want alleen op die manier kan je objectief blijven met het interpreteren van de bijbel. En elke interpretatie die buiten deze principes om is ontvangen, kan daarom inderdaad alleen een verdraaiing genoemd worden. Ik zal hier niet te veel op ingaan omdat hermeneutiek een nóg langere discussie op zich kan zijn.

[quote]In mijn optiek - en dus mijn overtuiging en dus mijn werkelijkheid - bestaat zo'n boze, agressieve God van schuld en boete die angst creëert en haat zaait niet.[en quote]

Ik respecteer jouw mening. Ikzelf echter geloof in de enige God die terecht boos is om de zonden en terecht blij is om de dingen die in Jezus zijn en die door Jezus volbracht zijn. En de gevoelde angst waar jij het over hebt zou iedereen moeten leiden naar Jezus Christus, naar het volbrachte werk aan het kruis.

[quote]Want behalve eng - als in 'beperkt' - vind ik jouw gedachtegang ook 'eng' - als in 'iets om voor te vrezen' - .

De grens van die gedachten naar fanaten als Fred Phelps, die samen met zijn aanhangers regelmatig met borden met teksten als "God hates fags" verschijnt, vind ik gruwelijk dun.
[end quote]

Ik weet dat die grens gigantisch dik is, omdat ik geen enkele homo haat. Net zo min als dat ik een prostituée of egoïst haat. En vooral ook omdat er staat dat christenen zélfs hun vijanden(wie dat moge zijn) moeten liefhebben.. Voorbeeld, ik haat abortus. Maar dat betekent natuurlijk niet meteen dat ik alle vrouwen haat die abortus gepleegd hebben of willen plegen.

["God geeft om de zondaar, anders stuurde Hij Zijn Zoon niet."]

Groet,
Michael

Hé Michael,
Dat je 'Christen van de letter' bent is wel duidelijk. Van daaruit zijn je opvattingen ook goed te verklaren. Spijtig vind ik wel dat er veelal erg weinig (soms geen) ruimte overblijft voor discussie bij mensen die de Bijbel letterlijk van kaft tot kaft als 'waarheid' zien.

Dat je zegt de bijbelse hermeneutiek als énige, objectieve manier noemt om de bijbel te interpreteren geeft dat al aan.

Nu is dat ook 'alleen maar' een van de vele visies, en bovendien zijn door voortschrijdend inzicht en verschillende meningen zelfs binnen die stroming van gelovigen door de eeuwen heen wijzigingen aangebracht zoals je weet.

Uiteraard respecteer ik ook jouw visie. Ik kijk, luister en lees ook altijd vol verwondering en interesse naar en over de overgave van mensen binnen verschillende religies. Maar - zoals eerder eens verteld - ik kan me nog altijd niet indenken dat één bepaalde visie - van de Moslim met zijn innerlijke Jihad tot aan de bijbelvaste vrije Baptist en van alles daartussen - het monopoly op de waarheid kan hebben.

Je geeft aan dat de grens dik is wat mijn voorbeeld aangaat. Dat is - gezien je uitleg - vanuit jou zelf. Helaas zijn de voorbeelden die die dunne grens aangeven veelvuldig aanwezig. En hoe is vanuit de hermeneutiek dan te verklaren dat homoseksuelen - want daar hadden we het tenslotte over ;) - 'des doods waardig zijn'? Dat lijkt logischerwijs nogal met elkaar te botsen…

Ik vind het overigens wel jammer dat je aan mijn uitleg over mijn visie voorbij bent gegaan.

Groet! Hans!

De Bijbel is een geweldig boek totdat mensen jou er mee om de oren beginnen te slaan, dan kunnen die 1053 pagina 's (in mijn NBG uitgave) hard aankomen. Juist de "broeders en zusters in de Heer" hebben er soms een handje van om de Bijbel als een loodzware molensteen om de nek van homo's te hangen. Ze zeggen dan: "Kijk eens, hier staat het zwart op wit: je mag geen homo of lesbo zijn voor God. Hij gruwelt er van. Ik zal je niet veroordelen hoor, want dat mag niet volgens de Bijbel, maar ik kan je wel zeggen dat je niet als homo of lesbo mag leven. Ik vind het vervelend maar ik heb de plicht om jou te vermanen. Vind je dat niet leuk om te horen? Wil je dan liever naar de hel gaan? Ja, ik kan het ook niet helpen dat je 'zo' bent maar het staat nu eenmaal in de Bijbel dat het niet mag, dus moet je veranderen."
Vaak citeren mensen heel indrukwekkende stukken tekst uit bijvoorbeeld het boek Leviticus waaruit blijkt hoe gruwelijk fout homo's zijn. Makkelijk kun je je daardoor van de wijs laten brengen totdat je beseft dat mensen die zo hard uit dit boek preken zelf niet eens aan alle eisen van dit bijbelboek voldoen.
Volgens datzelfde boek mag je bijvoorbeeld geen kleren dragen die gemaakt zijn van een mengsel van katoen en bijvoorbeeld polyester (Leviticus 19:19, daar gaat je H&M collectie...) en het eten van een broodje frikadel (gemaakt van varkensvlees) is volgens deze teksten een gruwel (Leviticus 11).
Degene die zo dankbaar gebruik maakt van het boek Leviticus zal zelf waarschijnlijk aan heel veel andere wetten in dit boek niet voldoen.

Waarom zou die ene regel over homoseksualiteit (Leviticus 18:22) dan wel voor alle tijden gelden? Waarom mag volgens de dominee een homo-relatie niet gezegend worden terwijl diezelfde dominee rustig een zegen vraagt over zijn broodje frikadel?

Ha Kevin, jij bent een grappenmaker! Jij strooit je stukje overal rond als een virtuele flyer. Had ik helemaal nog niet gezien. Ik was weer even in bed gekropen om te bidden en te danken en om zegen te vragen voor de komende dag, toen kwamen allemaal gedachten terug aan de tijd dat ik nog niet geloofde en atheïst was.
2 dingen bleven eigenlijk over na enig nadenken en rondzoeken in mijn herinnering:
Ik was toentertijd tot de conclusie gekomen dat goed en kwaad zuiver menselijke afspraken waren, zeg maar zonder enige verworteling in iets of iemand hogers, iets of iemand buiten ons mensen, dat het dus puur toeval of willekeur was dat we goed noemen wat we goed noemen en kwaad wat we kwaad noemen, maar dat het net zo goed precies andersom had kunnen zijn. Ik vergeleek het met de verkeerslichten: groen is de goede kleur, dan mag ik rijden, rood betekent het tegenovergestelde, maar dat is nu eenmaal zo afgesproken, het had net zo goed andersom kunnen zijn, snap je? Zoals ook met links en rechts rijden.
Mijn conclusie was dat er geen verantwoording is bij de dood en dat je dus kan doen wat je wilt, wat jou goed dunkt, dat je je eigen ethiek en moraal kunt maken, net als de nazi's zeg maar, geheel conform jou wensen en verlangens, driften en begeerten, haat en angst ook. Alleen moet je wel oppassen dat je niet gesnaaid wordt natuurlijk. Want dezelfde mensen die die willekeurige afspraken over goed en kwaad gemaakt hebben, bezitten ook de macht en macht is in laatste instantie geweld op aarde en ze hebben er ook straffen bij verzonnen, die hoe dan ook meer dan vervelend kunnen uitpakken. En zelf de macht in handen krijgen zoals indertijd de nazi's, dat valt toch niet mee hoor.
Kevin, ik kan je vertellen dat deze redenering me bijna het leven gekost heeft. Ik geloof niet dat er ooit iemand geleefd heeft die een grotere vergissing begaan heeft dan ik in de tijd van mijn atheïsme. Want ik liet het niet bij denken alleen, ik voerde mijn denken ook uit, zoals ik dat nu met het geloof ook doe, dat is nu eenmaal de aard van het beestje, wat ik geloof dat doe ik.
Het andere is dat ik moest concluderen dat bij afwezigheid of niet bestaan van God de mens het hoogste principe is in het heelal. Dat vond ik toch wat mager, moet ik zeggen en nog steeds. Als je ziet wat wij als mensheid ervan bakken, moet je toch wel bij jezelf denken: tjongejonge, hoe laag zal alles zijn als wij niet hoger komen dan zo? Of met een variant op een bijbeltekst: hoe dor is het hout van het heelal als het hout van het hoogste: de mens, al zo ontzettend dor is.
Dan is dat hele heelal toch wel een zooitje, een soort cynische grap zonder enige andere leiding dan op zijn gunstigst een mislukte en stuurloze joker van Batman. Dat schatert het er koud en hol, zeg maar. Geen happy end ook. Geen troost, geen warmte, geen geborgenheid, geen thuis zijn, en al helemaal geen thuis komen. Een heelal zonder liefdevolle en barmhartige Vader, ik moet er eigenlijk niet aan denken, maar gelukkig, dat hoeft ook helemaal niet.
Nog een ander puntje leidde mij tot de onmogelijkheid hiervan: als wij het hoogste zijn, hebben we onszelf gegenereerd ofwel zijn we gegenereerd door iets dat lager is dan wijzelf zijn. Of vergis ik me? Dan zijn wij als leven, met al onze emoties, onze liefde, onze pijn, onze affecten, ons diepe leed, onze stille tochten, in laatste instantie afkomstig uit dode stof. Dan heeft dus de dood het leven gecreëerd. Dat moet wel, als er geen hoger leven is dan wijzelf, maar wij het hoogste principe zijn. Is dat denkbaar?

Dag jongen, leuk dat je erbij gekomen bent, je draagt stof aan!

Groeten, JP

Hoi, ik zie dat Kevin hier al weggezapt is door de Broeders, nou ja, mijn stuk gaat dus in op dat stukje dat Kevin ergens anders ook heeft neergezet, Doei.

Ik sluit me aan bij zuster Loes.

Met enige voorzichtigheid wil ik graag aandacht vragen voor 2 praktijkvoorbeelden van het hierboven besprokene. In Arie Boomsma's Uit de kast zagen we afgelopen tijd 2 christelijke jongens voorbij komen: Corné en Derk Anne.

Hier zie je in beeld gebracht hoe de theorie in praktijk uit kan vallen. Mooi om te zien hoe beide jongens toch weer anders hierin staan. Waar Corné al heel gedecideerd heeft besloten om een liefde in zijn leven niet uit te sluiten is Derk Anne nog in verwarring hierover.

Wat leerzaam is lijkt mij, zonder dat je direct een mening of overtuiging hoeft bij te stellen, is om te zien wat het betekent voor iemand die hiermee te maken krijgt in zijn leven en wat je ermee kunt (of móet of juist niet).

Het zou tof zijn als er in eventuele reacties net zoveel warmte en begrip zou voorkomen als ik voelde bij Corné's ouders. Nogmaals: wat je er ook van denkt te vinden.

Aflevering Corné: http://uitdekast.kro.nl/seizoenen/2/afleveringen/27-12-2011
Aflevering Derk Anne: http://uitdekast.kro.nl/seizoenen/2/afleveringen/24-01-2012


Herkenbaar als tv kijker vond ik zelf de column die afgelopen zaterdag door Jantien de Boer in de Leeuwarder Courant geschreven was. Het gevoel en de vertwijfeling die zij beschrijft, het programma bekijkende met haar zoontje, vind ik zeer beeldend:


Homo

Derk Anne raakte me deze week pal tussen de ogen. Ik hing met junior op de bank, toen hij voorbij flitste. De twintigjarige student zou uit de kast komen, meldde presentator Arie Boomsma wervend. Eerlijk gezegd verheugde ik me stiekem op de gelukkige afloop. De oma van Derk Anne zou haar kleinzoon omarmen natuurlijk, en met haar oude mondje tegen zijn oor zeggen dat het haar geen bal uitmaakte of hij nou homo was of niet. En opa zou brommen dat Derk Anne vooral gelukkig moest worden, ondanks alles.

Zoiets.

Derk Anne was best bang om het nieuws aan zijn grootouders en zijn vrienden in de christelijke studentenvereniging te vertellen. Want zijn vader en moeder, die zendelingswerk in het buitenland doen, wisten er al van, maar ze waren 'er niet allemaal even blij mee'.

Derk Anne zelf trouwens ook niet. Hij was er depressief van geweest toen hij anderhalf jaar geleden verliefd werd op een jongen. "Ik schrok zo. Ik dacht: ja maar dat kan niet. Dat mag niet. Ik was er in het begin ook een beetje tegen."

Maar nu niet meer, nu ging hij het vertellen aan zijn studentenvrienden. Ik zag ze zingen en bidden, en ik kroop tegen de schouder van junior aan. Ik vond het eng.
"Om mezelf te kunnen zijn binnen deze vereniging vind ik dat jullie het moeten weten", zei Derk Anne. "Ik heb ontdekt dat ik op jongens viel."

"Hij zegt viel", fluisterde ik tegen junior, en ik trok mijn schouders op want het bleef angstig stil in het christelijke zaaltje. Je kon een speld op een bijbel horen vallen. "Ik zou het fijn vinden als jullie er begrip voor tonen", probeerde Derk Anne.

"Oké, we gaan nu door met de aanbidding", raspte de voorzitter van de vereniging. Ik hield een kussen voor mijn gezicht en Derk Anne vluchtte naar buiten, terwijl er binnen voor hem werd gebeden. Het ging erover of God hem wilde helpen om op de juiste manier met zijn geaardheid om te gaan.

Een jongen, type alfa-reu, trok een strakke kop toen het na afloop van de aanbidding over ho-mo-seks-u-a-li-teit ging. Hij zou het niet goed vinden, zei hij, als Derk Anne zijn seksualiteit zou gaan praktiseren.

En opa en oma dachten er later ook zo over. Ze hielden van Derk Anne zoals hij is, garandeerden ze, maar volgens opa was een homoseksuele relatie geen optie voor een christen.

Au.

Hij was niet opgelucht, zei Derk Anne een maand later. En hij wist ook niet of hij ooit een relatie zou krijgen met een jongen. "Er zijn zoveel mensen om me heen die er tegen zijn. Dan denk je: heb ik het dan fout? "

Hij beet op zijn lip. "Het is mijn omgeving. Het zijn mensen waar ik best veel om geef. (…) Ik heb er vertrouwen in dat het goed komt. Hoe dan ook."

Die ogen.

Ik deed de televisie uit en stuurde junior naar bed. Ik wilde vloeken, maar deed het niet. Om Derk Anne. Om zijn eenzaamheid, en die van zijn opa en oma, en die van zijn vader en moeder, die mensen de route naar Jezus wijzen. Ik wens Derk Anne alle geluk. En ik hoop dat hij de kracht kan vinden om nooit op hetero-cursus te gaan.

jantien.de.boer@lc.nl