Ik heb een paar weken geleden geschreven over wie God is. Ik zei toen dat iedereen faalt in het beschrijven van God, ik zei er niet bij hoe ontzettend irritant ik dat vind. Moet je nagaan de God die ik elke dag ontmoet kan ik niet beschrijven. En het helpt niet om met andere mensen te praten, want iedereen heeft een ander beeld van Hem! Iedereen ziet Hem anders, zo vervelend.
Ik zou willen weten wie God echt is, ik zou zijn hele karakter willen bevatten en snappen waarom Hij de dingen doet zoals Hij ze doet.
Ik schreef ook dat we kunnen ontdekken wie God is door naar Jezus te kijken. Hij heeft immers gezegd: “Wie mij heeft gezien heeft de Vader gezien”. Toen ik me dat realiseerde (vandaag pas :S) ben ik mattheüs gaan doorlezen. Mijn zoektocht naar God’s persoonlijkheid is begonnen.
Nu ik dit zo schrijf denk ik niet dat ik er zo achter ga komen. God is God. Heb je wel eens dat je God weer ontmoet en direct denkt: owja, zo was U. Alsof je was vergeten wie Hij was. Alsof je een andere God in je hoofd had gevormd toen je God niet meer voelde. Heel vreemd. We moeten gewoon onthouden wie God is! Dat God liefde is! Dat Hij lief heeft met onvoorwaardelijke liefde! Dat Hij jou liefheeft! Dat Hij elke dag met smart zit te wachten op het moment dat jij je ogen open doet! God houdt van ons!!!!! Hoe kunnen we dat vergeten of wegmoffelen?!
Een vriend van mij schreef een paar maand geleden dit gedicht:
maar ik vergeet zo licht, zo snel, hoe het was toen U me kuste,
mijn dromen wakker blies en al mijn dorsten leste.
herinner mij eraan, prent het mij in
dat de tijden van verlangen vervuld zijn in die ene zin
die U sprak toen het gedaan was
gedaan met eenzaamheid en balen
gedaan met onwil en met onmacht
U maakt mij nieuw en mooi en stralend
U zei "Gert, het is volbracht"
Ik wil nu leven en weten dat ik leef
in het plan waarin ik tot m'n recht kom
ik weet nu pas dat U 't mij geeft
maar dat ik er niet zonder gevecht kom
want ik vergeet zo licht, zo snel, hoe het was toen U me kuste,
mijn dromen wakker blies en al mijn dorsten leste.
Nadenkstof...
Mark Winkelaar
Reacties (10)
Maar, omdat wij het niet vatten, zegt dat ook weer iets van Gods grootheid. Als wij God in alles zouden begrijpen, dan zou God niet zo groot zijn. Niet zo eh machtig meer lijken, want ach wij kunnen Hem toch voorspellen en weten precies wat Hij doet. Doordat het een stukje mysterie blijft (gelukkig is wel het mysterie voor een deel geopenbaard ;) hoe God is) blijven we God steeds zoeken en willen we Hem leren kennen. We kunnen nooit 'uitgekeken' op Hem raken :)
Maar klopt, God is een mysterie op zich, best gaaf. Hij kan ons als Hij wil elke dag verrassen, best tof.
Maar we blijven zoeken en ontdekken, toch? :)
Ik denk inderdaad dat wat jullie zeggen waar is. God is een mysterie en het is menselijk om dat te willen ontrafelen, maar hoogstwaarschijnlijk, ik bedoel, 100 % zeker, zal dat ons niet lukken.
Wel mogen we Hem steeds beter leren kennen en dat is het mooiste wat er is denk ik!
Iemand zei ooit: De mysteries van God zijn bevredigender dan de oplossingen van mensen.
Dat is zeker waar!
Maar goed, je reactie over oplossingen en mysteries, deed mij op mijn beurt weer denken aan een citaat van Stef Bos in een interview, wat mijzelf erg aansprak: "Ik ben meer geïnteresseerd in een geloof dat de vraag stelt in plaats van de antwoorden geeft. Want als je uit bent op antwoorden, dan ben je uit op de waarheid en waar de waarheid valt, vallen er doden. De essentie is volgens mij om in een ander jezelf te zien. Dan zou je hem ook niet vermoorden."
Mooi geformuleerd! Amen ;).
Groet! Hans!
Jezus gaf zijn decipelen de opdracht om de ander lief te hebben als jezelf.
En ja, dit lijkt in sommige periodes van het verleden weggemoffeld te zijn oid.
Maar de leer van Jezus gaat over de ander. Lees matt. 5 maar.
Stel dat iedereen deed wat Jezus zegt in Mat 5, niet eens geloven in hem, alleen opvolgen wat Hij daar zegt. De wereld zou te perfect zijn.
God schiet nooit te kort, mensen wel. Helaas
Waarheid hoeft geen doden te vragen, integendeel!
Mark
Niet alleen in het verleden, maar ook heden ten dage zie je genoeg zorgelijke, treurig makende zaken daaromtrent...
Zelf zie ik in Romeinen 13 : 8 - 10 terug wat Stef Bos met zijn citaat wilde zeggen!
Kijk, ik weet dat God geen hersenspinsel is.
Maar jou gedachtegang volg ik perfect. Als ik God niet had ontmoet had ik dit ook kunnen zeggen. Dus ik begrijp je, maar omwille van mijn Vader moet ik je meedelen dat Hij er wel degelijk is.
En ik zou dit ook een belachelijke reactie hebben gevonden ;)
