De genade van God zorgt dat we gerechtvaardigd zijn, maar wat betekent dit precies? Welke gevolgen heeft het voor de mens dat deze gerechtvaardigd is door God? De zonde heeft er zeker wat mee te maken, maar wat precies?
Romeinen 3: 21-26 Gods gerechtigheid, waarvan de Wet en de Profeten al getuigen, wordt nu ook buiten de wet zichtbaar: God schenkt vrijspraak aan allen die in Jezus Christus geloven. En er is geen onderscheid. Iedereen heeft gezondigd en ontbeert de nabijheid van God; en iedereen wordt uit genade, die niets kost, door God als een rechtvaardige aangenomen omdat hij ons door Christus Jezus heeft verlost. Hij is door God aangewezen om door zijn dood het middel tot verzoening te zijn voor wie gelooft. Hiermee bewijst God dat hij rechtvaardig is, want in zijn verdraagzaamheid gaat hij voorbij aan de zonden die in het verleden zijn begaan. Hij wil ons nu, in deze tijd, zijn gerechtigheid bewijzen: hij laat ons zien dat hij rechtvaardig is door iedereen vrij te spreken die in Jezus gelooft.
Het is bijzonder “door iedereen vrij te spreken die in Jezus gelooft”, vrijspraak dus geen veroordeling meer. Maar hoe zit het dan met de zonde? Als we zonde doen, moeten we dan nog vergeving vragen of zijn we dan al vergeven? Zijn we gerechtvaardigd voor God en kan daar niets verandering in brengen, of kan zorgen ervoor zorgen dat we dit niet meer zijn?
Ik wil afsluiten door het volgende te zeggen: Als we een zonde begaan betekent dit dat we een wet overtreden, toch? Het is wel bijzonder dat even verderop in Romeinen 3 het volgende staat: “Ik heb u er immers op gewezen dat een mens wordt vrijgesproken door te geloven, en niet door de wet na te leven.” Ofwel zonder wet geen zonde?
Wat vind jij van deze boodschap? Ben je het er mee eens of vind je het in de buurt komen van een dwaalleer? En zo ja, waar lees je dit in de Bijbel?
Gerelateerd
Reacties (47)
Wij, namens het gebedsbroedersteam hebben de afgelopen maanden de discussies gevolgd die dagelijks waren te volgen op Gebedsbroeders.nl
In het begin ging het respectvol, bemoedigend en liefdevol, maar naar verloop van tijd was er steeds meer wrijving te proeven in jullie reacties. Steeds vaker zien we in reacties dat de een zich boven de ander verheft, en de ander veroordeeld en bekritiseerd op een verkeerde geloofsovertuiging. Verschillende kerk stromingen worden keihard onderuit gehaald, en er wordt continue op de man gespeeld, in plaats van op de inhoud van de oorspronkelijke geschreven overdenking.
Wij, de schrijvers van de Gebedsbroeders.nl betreuren dit. Het maakt het schrijven van overdenkingen er in ieder geval niet leuker op. We genieten van reacties, maar zorg er wel voor dat ze inhoudelijk op de overdenking ingaan, en dat ze respectvol en liefdevol zijn. Mocht je toch perse willen discussiëren met een bezoeker, doe dit dan via een Persoonlijk berichtje, en niet via de geschreven overdenking..
We danken jullie voor jullie medewerking,
In Christus verbonden ;) Rob
Je slaat de spijker op zijn kop. Ik reageer al even niet meer omdat ik daar geen zin meer in had. Als jij dit niet had geschreven, had ik ook niet gereageerd.
Om eerlijk te zijn het had meer met jou te maken. Dat eindeloze kritiek en discussie. Nou zeg ik niet dat jij de enige bent die daar schuldig aan is. Maar toch ik had daar geen zin. Vooral ook de discussie tussen jou en JP.
(aangezien de discussie tussen mij en Jan Paul nu over is)
NoDoubt en JP hoeven hun overtuiging dan ook niet te veranderen, maar wellicht hun toon wel een tikkie ;). C'est le ton qui fait la musique, of niettan? :p.
In ieder geval hoop ik niet dat ze van de site verdwijnen, omdat hun bijdragen voor menige bezoeker wel interessant zijn!
Nu je het zegt NoDoubt, er staan nog wel wat vragen aan Joshua open :p.
Hoe ga je daar mee om, of: hoe zou Jezus er mee omgaan, gedachtenstellingname die immers altijd ons referentiekader is of zou moeten zijn.
Ik denk dat ik me teveel heb laten verleiden in de tegenaanval te gaan hier en daar. Ik voelde me getergd en aangevallen op dierbare plaatsen van devotie in mezelf. Dan neig ik er toch nog altijd te veel toe mijn rug te krommen, niet om de slagen gewillig te accepteren, als Jezus aan de geselkolom, maar als een kat die tot de tegenaanval over wil gaan.
De les voor mij naar de toekomst toe is: meer zwijgen.
De negativiteit bij de ander laten, niet in mij laten landen.
Ik ben niet van plan af te haken, wel me te beperken.
Van standpunt veranderen is niet goed mogelijk bij mij.
Mijn toets ligt in mezelf: een zuiver geweten en blijvende en diepe vrede. Volle zekerheid dat God met mij is, omdat ik Jezus volg en werk aan mijn eigen blinde vlekken.
Groeten, JP
