‘Wat is waarheid’ vroeg Pilatus (joh. 18:38) Nadat Jezus had gezegd dat Hij was gekomen om van de waarheid te getuigen. Eerder had Jezus eigenlijk al antwoord op deze vraag gegeven. ‘Ik ben de weg de waarheid en het leven’. (Joh. 14:6) Dat is best een arrogant antwoord als je het zo ziet. Een 1 of andere timmerman uit ‘Nazareth’ die even beweerd dat Hij dé waarheid, het leven en de enige weg naar de Vader. De farizeeërs hebben een paar keer geprobeerd Jezus te doden, dat is aan één kant wel begrijpelijk als je dit soort uitspraken van Jezus leest.
Maar niemand in die tijd wist of besefte dat Jezus het volle recht had om dat te zeggen. Hij was namelijk ook schepper van alles dat bestaat. En dan kan je best dit soort uitspraken doen.
Dit is wat de bijbel zegt, een boek met veel autoriteit, maar niet algemeen geaccepteerd. Wat logisch is want als je de bijbel accepteert dan is hij best confronterend. Maar als je de bijbel geschiedkundig bekijkt is het betrouwbaarder dan alle geschiedenisboeken.
In deze tijd wordt veel over die vraag na gedacht (nog steeds). En als je niet in de bijbel gelooft dan moet je je eigen antwoord zoeken. En meestal komt dat antwoord ook wel. Zo krijg je nieuwe godsdiensten; humanisme, wicca, evolutie, satanisme enz. Iedereen komt tot zijn eigen antwoord, zijn eigen waarheid.

En vaak als je aan iemands waarheid komt wordt hij/zij geïrriteerd, want dan kom je aan het fundament waar het leven van die persoon op gebouwd is. Toch probeer ik meestal het christendom aan iemand voor te leggen omdat dat volgens mij de waarheid is. En dat doe ik niet om mijn gelijk te krijgen, want dan gaat het mis (dan doe je het vaak onafhankelijk van God) Maar ik doe het vanuit liefde; ik wil niet dat vrienden van mij in de hel komen. Ook gun ik ze een geweldig leven en dat is te halen bij God. Daarom leg ik Jezus aan hen voor.
Een wijs man zei eens: Een echte vriend is iemand die je de waarheid vertelt
Zegen,
Mark Winkelaar
Gerelateerd
Reacties (12)
Toch een vraagje: je zegt dat je niet wlt dat vrienden van je in de hel komen. Hoe zie je de hel voor je?
De hel, uuuhm, ik vind het niet belangrijk om te weten hoe de hel eruit ziet. Ik weet dat het een plek is waar God en hoop ontbreeken en dat lijkt me geen fijne plek.
Ik vind het wel interessant. Ik heb een keer een preek gehoord van iemand (christen) die zei dat hij in de hel was geweest. Hij treedde uit zijn lichaam en werd meegenomen naar de hel. Hij beschreef het heel naukeurig. Hij werd uiteindelijk door God weer uit de hel gehaald en toen herrirde hij zich weer dat hij christen was. God had hem die plek laten zien omdat veel mensen, inclusief christenen, niet in deze plek geloven. En God had even zijn besef van chrsiten-zijn weggehaald, omdat hij anders hoop had gehad en dat heeft niemand in die plek.
Dit is heel leuk/angstaanjagend om een keer te horen, maar het belangrijkste vind ik dat de hel een plek is zonder God en zonder hoop.
En daarbij gun ik iedereen de hemel, de plek met God, de schepper die van zijn schepping houdt.
groetjes,
mark
Een niet algemeen geaccepteerde autoriteit is dus eigenlijk geen autoriteit he ;)
Verder vraag ik me af hoe je tot de uitspraak "Maar als je de ……………………………… dan alle geschiedenisboeken" bent gekomen. Waar haal je deze wijsheid vandaan?
Volgens mij is de bijbel net zo - of zoals je wilt net zo min - betrouwbaar als alle geschiedenisboeken. Ik heb de Russische veldtochten van Napoleon niet meegemaakt, maar geloof op basis van de geschiedenisboeken dat het zo ongeveer gegaan is als beschreven staat.
Door overlevering van verhalen en 'feiten', door interpretatieverschil, door intelligentie, door stemming, leefomgeving en ga zo maar door wordt 'de waarheid' echter sterk beïnvloed.
Dat is met de bijbel net zo, zo niet nog veel sterker. Als rechtzinnig Christen geloof je letterlijk in het onfeilbare Woord van God. Echter dat dat zo is staat te lezen in diezelfde bijbel :). Ofwel ik schrijf een boek en zet er in dat ik de waarheid heb geschreven. Dat dat zo is, is bewezen omdat dat in mijn eigen boek staat :S…….
Bestaat de bijbel verder niet uit zo'n 70 boeken? Met een inhoud die in eerste instantie van mond tot mond verteld werd, en later door de eeuwen heen opgeschreven is? Geen reden tot grote betrouwbaarheid in dat geval….
Tot slot "Een echte vriend is iemand die je de waarheid vertelt" klinkt nogal terecht wijzend naar mijn idee. Het is die arrogantie die vaak niet-Christenen (beter: niet Bijbelse of kerkelijke mensen) tegen staat. Overigens ook vaak de reden dat een discussie dood valt, want wat valt er nog te bespreken als de ander de waarheid in pacht denkt te hebben? ……
In vrede, Hans!
Ik zelf geloof niet in de bijbel; ik geloof in de Heilige Drieëne God. De bijbel is niets anders dan het gedocumenteerde Woord van God. In de doxologie naar iedere liturgische schriftlezing blijkt dit ook: "Verbum domini" wil zeggen: "Woord van de Heer". Het antwoord luidt niet te min: "Deo gratias", "God zij gedankt". De liturgische schriftlezingen zijn dus niet het woord van de bijbel en de bijbel wordt niet gedankt, het is het Woord van God en God wordt gedankt voor zijn Woord.
Ook in de geloofsbelijdenis wordt gebeden: "Deum verum de deo vero", "Ware God uit ware God" en niet iets van "ware bijbel uit ware bijbel."
Het "christendom" zoals jij dat beschrijft, beste Mark, is geen christendom, maar een bijbeldom.
Daar komt bij dat [waarheid] een trancsendenteel ontologisch begrip is. Dat wil zeggen: op alle zijnden is waarheid van toepassing. Een [zijnde] dat niet waar is, is geen [zijnde] en daarmee een niet-iets; een leugen dus.
Dus het "komen aan iemands waarheid" wil eigenlijk zeggen "komen aan iemands werkelijkheid". Omdat iemands werkelijkheid best op leugens gebaseerd kan zijn, is het heel goed mogelijk dat iemands werkelijkheid een onwaarheid is. En onwaarheden zijn per definitie niet op God gericht.
Resumé: een bijbeldom is niet op de Ene, Levende en Ware God gericht waar het christendom zich in zijn diepste wezen wel op richt. Het bijbeldom is gericht op een god die ooit statisch gedropt is, maar zich niet meer manifesteert omdat de bijbel onveranderlijk is. Het bijbeldom volgt dus een dode god terwijl God zich in Zijn Woord manifesteert als de levende God van Abraham, Isaac en Jacob.........
Groetjes!!
De bijbel heeft autoriteit, maar omdat het een religieus boek is wordt het niet vaak geaccepteerd. Als de bijbel een geschiedernisboek was zonder boodschap dan was hij algemeen geaccepteerd omdat hij betrouwbaarder is dan de meeste geschiedenisboeken. Zeg maar: Als je in de slag om waterloo 'gelooft' dan moet je ook wel in jezus geloven omdat daar meer bewijs voor is.
Maar als je de bijbel onbetrouwbaar vind dan mag je de hele geschiedenis die we kennen wel aan de kaak stellen.
En de laatste uitspraak is terecht wijzend? hoezo?
Rudy: Bijbeldom, grappig woord. Maar jij geloofd in de God van Abraham, isaac en Jacob, hoe weet je dat, als je niets met de bijbel hebt.
groetjes
mark
De bijbel is "slechts" de boekvorm van de Heilige Schrift. Als ik in de bijbel lees, dan lees ik dus niet het woord dat de bijbel zegt, maar lees ik het Woord dat God spreekt. Maar God spreekt niet alléén in de bijbel. De bijbel is geen god en God is niet de bijbel. Indien de bijbel wél met een god gelijkgesteld wordt, verwordt de bijbel tot een afgod. De Heilige Schrift, het Ware Woord van God, blijft in alle eeuwigheid bestaan óók als alle bijbels vernietigd zouden worden. Dát is wat ik duidelijk heb proberen te maken. Dat is dus heel wat anders dan dat ik niets met de bijbel heb.
Groetjes!!
Je beweert van alles, maar ondersteunt dit vervolgens niet.
Je zegt nogmaals stellig 'de Bijbel heeft autoriteit'. Waaruit blijkt dat volgens jou? Leg uit!
Het blijft overigens zo dat een niet algemeen geaccepteerde autoriteit eigenlijk geen autoriteit is ;).
Verder beweer je nogmaals dat de bijbel betrouwbaarder zou zijn dan een gemiddeld geschiedenisboek, maar ondersteun je ook deze uitspraak niet. Dus vraag ik me af: waar is die uitspraak op gestoeld?
Even terzijde: 'geschiedenisboeken zonder boodschap' bestaan niet ;).
Tot slot schreef ik niet dat die laatste uitspraak van je terecht wijzend 'is', maar mij zo in de oren klinkt. Je zegt met die uitspraak eigenlijk: "Ik weet hoe het moet, ik heb de waarheid in pacht", waarmee je er voetstoots vanuit gaat dat die 'vriend' dat niet heeft!
Met interesse wachtend op je reactie,
Hans!
Over betrouwbaarheid van de Bijbel: Ik kan je vertellen dat Handelingen, van Lucas een zeer gerespecteerd schrijver omdat hij zo nauwkeurig was in zijn boek 84 historische feiten opschrijft die vandaag de dag bevestigd zijn. O.a. de juiste windrichting voor varen en bepaalde plekken en historische personen uit die tijd met hun posities.
Wat is er eigenlijk erg aan het claimen van de waarheid. Als je de waarheid niet claimt, waarom zou je het dan verkondigen? En natuurlijk ga je er dan vanuit dat die vriend dat niet heeft. Of jij hebt het, of die vriend. Niet beide, dat is onmogelijk.
Vriendelijke groet.
Waarom zouden jij en ik niet tegelijk deel kunnen hebben aan de Waarheid? Bovendien: niemand kan de Waarheid "hebben": dat zou impliceren dat je volledig God die Waarheid is in jouw macht hebt.
De Waarheid moet gediend worden en mag beschouwd worden. De vraag is dus willen we de Ene Waarheid aanschouwen of blijven we steken in een vermeende waarheid die niet meer dan een werkelijkheid is?
Dan heb ik al eerder uitgelegd hoe de bijbel bekeken moet worden. Ik kan ook een boek drukken en deze bijbel noemen, daarmee is het nog niet het gedocumenteerde Woord van God. De bijbel kan vernietigd worden, maar daarmee blijft het onvervalste Ware Woord nog wel bestaan.........
Groetjes!!
de geschriften zijn geschiedkundig erg interessant en buitengewoon nauwkeurig en betrouwbaar gebleken. Dat Lukas in zijn tijd zo precies kon werken met zijn betrouwbaar gebleken bronnen is onvoorstelbaar vanuit onze tijd bekeken!
Maar dat zegt automatisch niet iets over de betrouwbaarheid en het gelijk/de waarheid van de bijbel an sich volgens mij.
In mijn bijdrage aan 'Bekritiseren en of veroordelen' op zondag, 25 mei 2008, 13:39 uur ben ik daar al eens verder op ingegaan.
Je vraag "Wat is er eigenlijk erg aan het claimen van de waarheid." spreekt voor mij vor zich. Eveneens vanuit geschiedkundig oogpunt.
Die personen of groeperingen die claimden de waarheid in pacht te hebben, zijn doorgaans juist die mensen die niet bepaald voor voorspoed hebben gezorgd in het verleden...
Van daaruit heb ik nog altijd een hekel aan mensen die zeggen 'de waarheid' te verkondigen.
Groet, Hans!
Ik geloof in die Waarheid, omdat er nou eenmaal stellingen zijn waar geen mens omheen kan. Ik heb het aan talloze mensen voorgelegd en die wisten het niet op te lossen.
Stellingen als:
Heb uw naaste lief als uzelf
Er is geen reden tot negativiteit
Uiteindelijk gaat het erom wat je hart zegt en niet wat je doet
zijn gewoon altijd waar. Je kunt er niet om heen. Ik heb nog nooit een mens hiertegen een argument horen plaatsen. Ik heb er zelf ook talloze keren over nagedacht en ook een aantal argumenten bedacht, maar deze bleken toch verwaasloosbaar.
Voorbeeld: ik dacht, als negativiteit nou als doel heeft om je de gevolgen van negativiteit te leren, heeft het best zin. Daarna dacht ik: het is gewoon het beste als er nooit negativiteit is. Natuurlijk mag je wel kritisch zijn.
Jezus is de waarheid. Maar hoe je dat moet zien is een grote vraag...






