7:00 ontbijtje, 10:30 tijd voor koffie/thee, 12:00 lekkere lunch, 15:00 koffie/thee, 16:00 cup a soup, 18:00 avondeten, 20:00 koffie/thee, 21:30 bier/wijn met een lekkere snack erbij…
Ik werd er laatst weer mee geconfronteerd toen ik aan het vasten was; hoeveel van mijn tijd ik kwijt was met eten of denken aan/bereiden van eten. Ik denk dat ik wel 3 uur mag wegschrijven hiervoor. En als ik een honger gevoel heb dan is het helemaal erg! Kan me niet goed concentreren en ben meer bezig met mijn toekomstige maaltijd als op datgene waar ik mee bezig ben.
In hoeverre is het verkeerd; dat was een vraag die ik mijzelf stelde. Mogen we zoveel tijd van onze dag besteden aan eten, of verdient het niet zo’n plaats in ons leven? En wat betreft aandacht: Mogen we er zoveel aandacht aan geven of legt het onze geest alleen maar lam?

Lastige vraag als je hem aan mij zou stellen. Ik denk wel ergens dat wij als Nederlanders erg verwend zijn en geen echte honger hoeven te kennen. Daarnaast veel tussendoortjes nemen en hier ook toe worden aangemoedigd deze te nemen, mede door de media.
Eten refereren we met ontspanning, vrije tijd, een goed gevoel, presteren, goed functioneren en ga zo nog maar even door. Eten, het heeft misschien een zo grote rol in ons leven dat we enigszins gek zouden worden als er niet constant in wordt voorzien.
Wat mensen denken dat er met je gebeurt als je niet eet, is nog zo’n boeiend feit. Je kan niks meer doen, denken veel mensen, je word sloom en moet oppassen dat je niet flauwvalt. Je MOET eten om de dag goed door te kunnen komen.
Het tegendeel is waar: Ons lichaam is tot zoveel meer in staat als dat wij denken. Dagen zonder voedsel is voor ons lichaam geen enkel probleem. Vitamine of zouttekort als je niet zou eten? Ik heb er tot nu toe geen last van gehad, tijdens de keren dat ik heb gevast.
Hoe moeten we met voedsel omgaan? En wijkt dit af van hoe de meeste mensen ermee omgaan?
Ben benieuwd wat jullie vinden :)
Groeten, Mark
Reacties (3)
ik heb een tijdje geleden een artikel, interview gelezen van iemand die veertig dagen vastte, vóór de Pasen (ook Avs refereerde hier aan, school voor gebed). Dat zie ik mezelf nog niet doen. Ik heb wel een keer zo´n maand lang gevast, omdat ik een sterke gebedslast voelde voor Nederland, had dus het idee dat God nld zou oordelen, toen ging het ongeveer vanzelf, maar at ik af en toe wel een maaltijd, om de week. Dit vasten was nog voor mijn echtscheiding, rond juni 2007. Daarna heb ik nog één keer een week gevast, die week was tegen de wetgeving van abortus, dat was officieel tien dagen, maar volgens mij ben ik er toen na acht dagen mee gestopt. Dit was wel met anderen. Nog ingaand op je vraag. Ik denk dat je als hoger opgeleide vanzelf betere voedselpatronen ontwikkelt, je hebt namelijk meer kennis van wat goed voor je is en ook meer en gemakkelijker toegang tot informatie, je weet dat bewegen belangrijk is enzovoort. Dat geeft dan ook een beter gevoel, mij in ieder geval. En wij zijn in de luxe positie dat we met weinig middelen een absoluut luxe leven kunnen leiden, zelfs van een uitkering.
Helaas is een hoop voedsel vandaag de dag niet goed voor de mens door de snelle maatschappij wat veelal op geldzucht is gebasseerd.
Vasten is zeer goed voor de mens en gebed (vooral gezamelijk) en de geestelijke groei. Ikzelf heb nog geen lange ervaring met vasten. Maar het is iets wat je goed moet doen ook met de de zorg voor je lichaam omdat het anders schade kan brengen tot je lichaam.







