Al lange tijd ben ik aan het nadenken over vasten. Af- en toe hoor je in je omgeving van mensen die het ‘wel eens’ doen. Veel anderen hechten echter té veel waarde aan hun dagelijkse hoeveelheid calorieën om er alleen al over na te denken.
Jezus in de Bergrede, Matteüs 6:16-18:
Wanneer jullie vasten, zet dan niet zo’n somber gezicht als de huichelaars, want zij doen dat om iedereen te laten zien dat ze aan het vasten zijn. Ik verzeker jullie: zij hebben hun loon al ontvangen. Maar als jullie vasten, was dan je gezicht en wrijf je hoofd in met olie, zodat niemand ziet dat je aan het vasten bent, alleen je Vader, die in het verborgene is. En jullie Vader, die in het verborgene ziet, zal je ervoor belonen.
Een citaat van Jezus uit Matteüs 9:15, Marcus 2:19,20 en Lucas 5:34,35:
Bruiloftsgasten kunnen toch niet treuren zolang de bruidegom bij hen is? Maar er komt een dag dat de bruidegom bij hen wordt weggehaald, dan zullen ze vasten.
Duidelijk is dat Jezus er van uit gaat dat zijn volgelingen zullen vasten nadat hij er niet meer is.
Wanneer je verder zoekt op vasten in het OT en NT, ontdek je dat vasten alles te maken heeft met gebed, toewijding en verootmoediging (een vorm van vernedering). Zelfs de apostelen hielden in de tijd van de eerste gemeente gebedsdiensten waar ze ook bij vasten om blijkbaar vanuit die toewijding en verootmoediging de wil van de Heer te zoeken. Handelingen 13:2,3:
Op een dag, toen ze aan het vasten waren en een gebedsdienst hielden voor de Heer, zei de heilige Geest tegen hen: ‘Stel mij Barnabas en Saulus ter beschikking voor de taak die ik hun heb toebedeeld.’ Nadat ze gevast en gebeden hadden, legden ze hun de handen op en lieten hen vertrekken.
Hiermee zou ik kunnen concluderen, dat zolang het uit een goede motivatie voortkomt, vasten ook voor deze tijd is.
Vast jij wel eens? Waarom? En op welke manier?
Gerelateerd
Vasten?!
WEES WAAKZAAM
Vast(en) zeker!
Kope kope kopen maar!
De sleutel om onze passie te bewaken is intimiteit
Reacties (2)
Dat is een vervelende vraag eigenlijk, niet tegen jou als persoonlijke kritiek hoor, maar de Heer zegt dat we alles wat we voor God doen goed moeten verbergen voor het oog van de mensen, omdat we anders het gevaar lopen menselijke eer te willen zoeken. Dus aalmoezen geven: laat zelfs uw ene hand niet weten wat de andere weggeeft. Bidden: ga in uw binnenkamer en bazuin het niet uit. En vasten: loop niet rond met een afhangende postzegel zo van: ik heb het zo zwaar want ik vast.
En, zegt Hij: als je die eer van de kant van de mensen dan oogst ook nog, heb je je loon al op aarde ontvangen, want dan zeggen ze: zo, daar is een puike christen zeg, die vast zich helemaal een slag in de rondte, of: die is al zo heilig dat je je telefoon kan opladen door het accu-snoertje in zijn oor te steken. Maar dan zegt de Vader straks: sorry, Ik heb nu geen loon meer voor je, het is of van de mensen of van Mij. Net zoals m.b.t. de arme Lazarus en de rijke (die geen naam heeft bij God, betekenisvol!), of...of, niet en...en. Lukas 16:19 ev.
Nu heb ik het loon voor mijn bidden al verspeeld bij God want ik heb in mijn jeugdige overmoed breed uitgemeten hoeveel ik wel bid. Daar heb ik spijt van, al deed ik het niet om op te scheppen maar om anderen aan te sporen hetzelfde te doen omdat het zo'n ontzettend positief effect heeft op je relatie met God de Allerhoogste en daardoor op je geestelijke conditie en niets is belangrijker dan dat.
Nu ga ik dus niets schrijven over mijn vasten, zelfs niet of ik vast.
Wel stel ik vast dat het vrijdag na Aswoensdag is ("Bedenk wel, mens: stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren").
En dat de 40-dagentijd die vroeger de Grote Vasten genoemd werd begonnen is, waarin wij, door genade ware christenen, ons ernstig voorbereiden op de verschrikkelijke dag der kruisiging, zoals de orthodoxen, dus de Russen enz. Goede Vrijdag noemen.
In de liturgie is ook de uitbundigheid tijdelijk verdwenen. Het Gloria wordt niet gehoord, pas weer met Pasen. Het Halleluja blijft ook weg. Alles is verstild, ingetogener geworden tot over een kleine 6 weken de volle Paasvreugde uitbarst in het immense besef: de dood is overwonnen. Hij kon wel dood gaan, maar het niet blijven. Hij verdween in het graf, maar kwam als de eeuwige Overwinnaar van de grote en machtige, oersterke, vrees- en huiveringwekkende dood weer naar buiten. En Hij zei vervolgens tegen de verbijsterde leerlingen: geef mij ook een stuk vis, een spook of een geest eet toch geen vis? Nuchtere man, die Jezus. Humor ook. Lukas 24.
Ja, Hij had natuurlijk na het Laatste Avondmaal niks meer gegeten, ook in het hok van Pilatus waarschijnlijk niet, in de korte en slapeloze nacht van Witte Donderdag op Goede Vrijdag. God een nacht in de cel als een boef en een oplichter... Ten hemel schreiend? Nogal ja. Maar de hand in eigen boezem steken hè? Door en om mijn zonden. Mea culpa.
Toch wil ik graag in de vorm van een citaat nu even het vasten onder de aandacht brengen:
Over deze dominee schrijft Andrew Murray: "In de tijd dat Blumhardt zijn geweldige strijd te voeren had tegen de boze geesten in degenen die bezeten waren, en hij ze door gebed wilde uitwerpen, vroeg hij zich dikwijls af wat toch de verhoring in de weg stond. (O, wat een belangrijke vraag is dat!) Op een dag wees een vriend met wie hij gesproken had over zijn moeilijkheden, hem op wat onze Heer over het vasten gezegd had. Blumhardt besloot te gaan vasten, soms wel langer dan 30 uur."
Het resultaat van deze door God geïnspireerde werkwijze wordt met zijn eigen woorden weergegeven:
"Omdat het vasten voor God een praktisch bewijs is dat de dingen die wij vragen ons zeer ter harte gaan en daar het in hoge mate de intensiteit en de kracht van het gebed vergroot en de ononderbroken, praktische uitdrukking wordt van een gebed zonder woorden, kon ik geloven dat het niet zonder resultaat zou blijven. Ik probeerde het zonder er iemand deelgenoot van te maken, en inderdaad bemerkte ik dat in de daarop volgende confrontatie alles veel lichter was. Ik was veel rustiger en kon met meer autoriteit spreken. Ik behoefde lang niet zoveel tijd door te brengen met de patiënt; en ik had de indruk dat ik ook zonder zelf tegenwoordig te zijn, invloed kon uitoefenen."
Zo werd de bediening van deze Duitse predikant krachtiger en doeltreffender, doordat hij vastte om mensen in vrijheid te stellen.
Aldus Arthur Wallis op p. 70/71 van zijn boekje Vasten voor God.
Moge dezelfde God ons, zijn kinderen en zijn gemotiveerde en ernstige leerlingen de kracht geven op waardige en aan de tijd aangepaste wijze op te gaan naar de Stille of Heilige Week en naar Pasen.
Gezegende en vruchtbare 40-dagentijd, alle lezers van de site,
Vrede en groeten, JP
