Ik zat vandaag mijn posts te bekijken, en las opnieuw de post die ging over mijn prioriteiten. In deze post schreef ik, dat ik merkte dat ik juist in mijn drukte God moest zoeken, en dat ik vond dat het echt anders moest. Dat het niet goed was dat ik God niet opzocht, en dat ik daarmee God niet op de eerste plek zette.
De laatste tijd ben ik er best wel mee bezig geweest. Wat vind God ervan dat je Hem niet dagelijks opzoekt, en een gezellig praatje met Hem maakt. Wat vind God ervan als ik Hem soms een paar dagen niet spreek. Of dat ik hem wel spreek op de fiets maar geen tijd echt opzij kan zetten voor God wegens huiswerk in drukke periode’s?
God wacht altijd op je, maar ik geloof dat God het ook begrijpt als jij een weekje super druk bezig bent met school, met je werk of met andere dingen. Natuurlijk spreekt God je het liefst iedere dag uitvoerig, maar ik vergelijk het wel eens met de vriendschapsbasis met een goede vrienden.
Wanneer ik super goede vrienden twee weken niet spreek, en ze na die twee weken weer spreek, dan zijn we weer even goede maatjes. Dan lijkt het alsof het nog geen dag geleden is dat ik hem had gesproken. Zo is het ook met God denk ik.
Ik denk dat God ons het liefst iedere dag uitvoerig spreekt, maar als we druk bezig zijn met het maken van examens, of druk bezig zijn met het afstuderen, dan geloof ik dat God dat ook begrijpt. Hij kijkt wel ontzettend uit naar het moment dat jij weer opnieuw die afspraak maakt om met Hem uitvoerig te kletsen.
Maar ook wanneer je druk bent mag je God zoeken. Bijvoorbeeld terwijl je in de trein zit, fietst, in de klas of op je werk zit. God luistert altijd als je praat met God.
Kijk als je tijd hebt maar eens naar deze aflevering van HELPDESK; Wie luistert als ik bid?
Als jij anders denkt over dit onderwerp, ben ik benieuwd naar je mening.
Groeten Rob
Gerelateerd
Wapenrusting (8): Bidden in de Geest
Hardop bidden
Laten we met z'n allen bidden!
Bidden naar Gods wil
Bidden op school (2)
Reacties (3)
Ik vraag je even om hulp.Ik maak me zorgen om men broer,hij is 17 jaar en met het geloof opgevoed net als ik.Vorig jaar op soulsurvivor is hij erg aangeraakt ik had ervoor gebeden maar nu, raakt hij helemaal weer de weg kwijt en kan God hem niet zoveel meer interesseren ik wil hem zo graag helpen...Alleen wil hij dat niet...Ik vind dat hij net zo hard mag weten dat hij ook een kind van God is en dat hij ook Uniek is, hoe kan ik hem nou helpen..?
(ik wist niet bij welke post ik dit moest zetten...sorry. Liefs Rosalie
Beste Rosalie, het is wat laat maar hier een berichtje van een vader van een dochter en een zoon.
Helaas, je kunt je broer niet ongevraagd persoonlijk helpen, maar het belangrijkste kun je wel doen en dat is naar je geestelijke VADER (God) gaan. Bid voor je broer Rosalie en blijf verder op geloofsgebied op de achtergrond, dring hem niets op maar blijf wel een lieve zus voor hem.
Groeten en God's zegen.
