Soms maak je van die ‘toevallige’ dingen mee. Een toevallige ontmoeting met een persoon, die net op het goede moment gebeurde, iets waar je toevallig tegen aanloopt, wat goed van pas komt, of allerlei andere toevallige zaken die je niet verwacht, maar die je wel erg goed uitkomen.
In mijn christelijke levenswandel (wat ’n woord) maak ik dat soort zaken ook nog wel eens mee. Net de juiste personen op de juiste momenten ontmoeten, die wonderlijke/bijzondere gevolgen hebben, etc… je kent het vast wel!
De Van Dale definieert toeval als volgt:
toe•val (het ~)
gebeurtenis of omstandigheid die vooraf niet te voorzien, niet te berekenen is geweest => coïncidentie, een samenloop van omstandigheden
Stel dat je gelooft in een almachtig God, die de wereld geschapen heeft, boven de tijd staat en een machtig plan met de wereld heeft, dat hij op elk moment aan het uitwerken is, in miljarden verschillende mensen. En je gelooft dat er daarmee geen gebeurtenis op zichzelf staat, aangezien alles op elkaar inspeelt (denk aan het butterfly idee), dan lijkt er voor ‘toeval’ geen plaats te zijn, aangezien het buiten God om zou gaan en hij er dus ook aan gebonden zou zijn.
Nu is het echter interessant dat er desondanks 4 bijbelteksten zijn, die het woordje toeval in zich hebben, waarvan ik er 2 zal citeren:
Ruth 2:3
Ze ging dus naar het land om aren te lezen, achter de maaiers aan. Het toeval wilde dat de akker waar ze kwam van Boaz was, het familielid van Elimelech.
Prediker 9:11
Ik heb onder de zon opnieuw gezien dat niet altijd een snelle hardloper de wedloop wint, een sterke held de oorlog, dat hij die wijs is niet altijd zijn brood heeft, en hij die inzicht heeft de rijkdom, hij die bekwaam is het respect. Zij allen zijn afhankelijk van tijd en toeval.
Merkwaardig hè? Ik geloof dat we allemaal een vrije keuze hebben en dat ons leven niet als een script in elkaar zit. Desondanks geloof ik ook, dat God alles al weet (dus ook elke gebeurtenis die gebeuren zal) en dat daarmee ‘toeval’ uitgesloten is. Dit zijn dus van die aparte spanningsvelden.
Wat is jullie mening over toeval. Geloof je er in, of niet? Heb je zelf ervaring met een ‘toevallige’ gebeurtenis?
Zegen, Jarik
Gerelateerd
Reacties (9)
Een interessant thema snij je hier aan. Allereerst wil ik het over de term [toeval] zelf hebben en het gebruik ervan. [Toeval] beweegt zich op het grensgebied van gebeurtenissen die (naar Wiliam Dembski) óf zeer waarschijnlijk voorkomen naar een van te voren vast gesteld patroon (regelmaat) óf zeer onwaarschijnlijk zijn en zeer onafhankelijk van een van te voren vast gesteld patroon (ontwerp). In het "midden gebied" wordt het predicaat [toeval] op gebeurtenissen/ producten geplakt. Uit de logica weten we dat producten niet op zichzelf staan; een product is het resultaat van een producent die een aantal factoren causaal samenbrengt die het mogelijk maken dit product te produceren. Voor [product] en [producent] mag ook [een gebeurtenis laten gebeuren] gelezen worden.
Met dit in gedachte is een niet-persoonsrelatief toeval (iets is er uit zichzelf om er te zijn) uitgesloten en houden we van de twee mogelijke toevallen alleen nog maar het persoonsrelatieve toeval over.
Een persoonsrelatief toeval ontstaat wanneer een individueel persoon een gebeurtenis meemaakt, waarvan hij niet alle factoren die deze gebeurtenis mogelijk hebben gemaakt, kent. Hoe meer factoren men kent van een gebeurtenis, hoe kleiner de onzekerheid van die gebeurtenis is, hoe minder vaak men [toeval] als oorzaak van een bepaalde gebeurtenis zal zien.
Voorts is het grappig te weten dat [toeval] aan geen enkele wetenschap toe behoort, geen enkele wetenschapper het begrip volledig omkaderd heeft, maar dat in wetenschappelijke kringen [toeval] wel één van de meest gebruikte/ misbruikte begrippen is. Denk daar maar eens over na.
Groetjes.
Ik heb vaak genoeg dingen mee gemaakt die dit benadrukken, duidelijkste voorbeeld in de afgelopen maand:
Ik was met Kenneth aan het Evangelisieren en we spraken een jongen aan die de afgelopen tijd al (wat hij zij) 16 keer was aangesrpoken door christenen, het is niet toevallig dat ook wij hem tegenkomen om geloof in te planten, toeval bestaat niet!
Robert
Daar moest ik idd even goed voor gaan zitten:D
Leuke theorie, maar blijft staan dat het woordje 'toeval' in de bijbel wel voorkomt.
@Robert
Dat is dus het punt: het lijkt logisch dat het niet bestaat, maar de bijbel spreekt er wel over;)
Maar wanneer alles is voorbestemd door een alwetende God, bij wie ligt dan de verantwoordelijkheid? Bij de creatie of de Maker? Wij hebben sowieso geen vrije wil, maar een verantwoordelijkheid voor onze daden.
Daar komt nog bij, dat het jouw verantwoordelijkheid is een keuze voor Jezus te maken. Als dat niet het geval zou zijn, zou God je er ook niet verantwoordelijk kunnen houden, wat Hij dus wel doet.
Een andere verklaring naast dit praktisch bezwaar waarom toeval in de bijbel voorkomt is dat het niet aan ons mensen is volledig eigen te zijn met de kenleer (= filosofische discipline). Daarmee zouden wij mensen in kennis volledig gelijk komen met God. Adam en Eva werden uit de tuin van Eden weg gestuurd om te voorkomen dat ze ook nog zouden eten van de boom met de kennis van goed en kwaad.....
groetjes.
Ik begrijp wat je bedoelt. Wat ik echter bedoel, is dat wanneer letterlijk het woordje toeval (in de betekenis van het woord) in de bijbel wordt gebruikt, dit dan erg merkwaardig/bijzonder is, omdat er juist vanuit die zelfde bijbel naar voren komt, dat er eigenlijk geen toeval is, omdat God alles in zijn hand heeft. That's my point;)
Dan ben ik het met je eens dat er vanuit de visie van mensen wel toeval kan bestaan, die uiteindelijk leidbaar is tot allerlei 'niet-toevallige' zaken. De teksten die ik echter citeer, lijken een 'bestaan van toeval buiten God om' te claimen.
http://treintheologie.blogspot.com/
Daar kun je ze lezen, ik heb geprobeerd er een lopend berichtje van te maken. Hopelijk is het samenhangend genoeg dat er iets van te maken valt. Zoals je aan de titel van 't blog al kunt zien, schat me niet te hoog in, haha.
Groetjes, Anne
