Met deze twee woorden begint een Engels rijmpje dat het thema is in de film ‘V for vendetta’. Misschien kennen jullie de film wel. Ik verbaasde mij erover dat het rijmpje, dat ze in de film meerdere malen herhalen, een bestaand Engels versje is. Hij is in het leven geroepen zodat de Engelse bevolking een bepaalde gebeurtenis nooit zou vergeten. In 1605 heeft Guy Fawkes geprobeerd het Britse parlementsgebouw op te blazen. Zijn poging mislukte, maar zijn naam bleef in voortbestaan doordat dit versje verzonnen werd en van generatie op generatie werd doorgegeven.
De Israëlieten maakten ook vaak gebruik van bepaalde gedenktekens. De ene keer in opdracht van God, de andere keer uit eigen initiatief. De stenen platen waarop de tien geboden zijn geschreven zijn daar een goed voorbeeld van. Denk ook aan de stenen die het volk opstapelde nadat ze de Jordaan waren overgestoken (Jozua 4:6,7), vlak voordat ze het beloofde land in trekken. Daarnaast zijn alle joodse feesten er ook om de Israëlieten te herinneren aan de tocht uit Egypte.
De mensheid vergeet snel gebeurtenissen, maar als individu heb je ook geen oneindig geheugen: je vergeet simpelweg wel eens iets. Zo was ik ook bepaalde dingen vergeten de afgelopen maanden. Het is zo makkelijk om mee te gaan in het ‘christelijke leventje’ zonder dat God daar aan te pas komt, merkte ik. Je bidt wel en leest de Bijbel ook, omdat dat nu eenmaal goed is. Maar je vergeet bepaalde aspecten van God. Je vergeet het verlangen dat je eerst had om Hem te volgen, om te bidden en Bijbel te lezen. En raakt verstrikt in het volgen van regels en principes. Waar ging het bij mij mis? Ik denk dat ik vergat wie God is en dat Hij mij lief heeft. Een paar dagen geleden luisterde ik namelijk een preek die mijn ogen weer opende voor zijn liefde. Wauw! Wat een God! Hij is zo goed en liefdevol! Mijn geluk kan niet op! Niet dat ik de waarheden die deze predikant vertelde nog niet wist, ik was ze gewoon vergeten! Ik kan niet uitleggen wat er gebeurde, of wat ik voelde, maar het verlangen om bij Hem was direct weer terug. Ik kan weer zeggen: Beter één dag in uw voorhoven dan duizend dagen daarbuiten. (Ps. 84:11)
Nu ik mijn woorden zie staan op het scherm van mijn laptop besef ik hoe betekenisloos woorden kunnen zijn. Ik kan niet in woorden beschrijven wat God me liet zien. Hoe Hij zich weer kenbaar maakte als degene die mij lief heeft. Wat voor dingen ik ook heb gedaan, Hij heeft mij lief, Hij laat me nooit in de steek.
Wel vreemd hoe snel je belangrijke dingen kunt vergeten. Gelukkig zijn er predikanten die je van tijd tot tijd kunnen herinneren aan de belangrijke dingen in het leven. Misschien zijn deze helden achter de kansel degenen die ons scherp houden en soms tegen ons zeggen: Remember, remember…
Fijne week,
Mark
