Vergeten?

Gebedsbroeders

Twee jongens - Twee posts per week - Onze overdenkingen - Jouw mening?

Passie?

Door: Mark BMaandag, 1 juni 2009
Terug
Categorie: Levensstijl, 16 keer gereageerd, 1219 keer bekeken

En daar zit je dan achter je pc’tje een blogje te tikken om 1 uur in de nacht, helemaal vergetend dat ik een blogje mocht tikken.Vlak voordat ik dit blogje wilde gaan tikken dacht ik na over de afgelopen weken/maanden. Het is een woestijnperiode, er gebeurt weinig, er verandert weinig, ik heb veel vragen zonder antwoord en hetgeen me het meest bezig houd: Ik mis passie…

Een tijd geleden ben ik mij gaan bezig houden met vragen waarop ik geen antwoord wist. Naarmate ik bezig was ontdekte ik dat ik er nogal wat had. Vragen die diep zitten zoals ‘Wat bidden precies inhoud’ en ‘wat God van mij verlangt op dit moment’. Het zijn vragen waarvan ik merk dat ze me lamleggen. Ik zit soms hele dagen te verdoen achter mijn pc, wetend dat ik eigenlijk bezig moet voor school…. De reden hiervoor? Ik heb teveel vragen…mis daardoor passie en kan daarom nergens echt voor gaan.

Nu merk ik in dit alles weinig van God om eerlijk met jullie te zijn. Ik weet dat het grootste deel daarvan bij mij ligt. Ik zoek God niet echt meer zoals ik dat tijden heb gedaan, ik bezoek geen bijeenkomsten van christenen meer en bid ook vrij weinig meer. En als ik hiervoor de hoofdzaak mag aanwijzen, dan is het weer dat ontbreken van die passie. Het ontbreken van antwoorden op vragen die erg belangrijk zijn.

Nu was ik gister bij een ander punt aangekomen in mijn vragendoolhof, namelijk wat ik nog wel moet blijven doen. En toen kwam ik tot de volgende conclusie, ik verander, mijn problemen ook, maar God blijft er altijd. Hij is altijd nog mijn Vader, diegene waar de Bijbel over vol staat, mijn verlosser van zonde, Hij die Zijn Zoon gaf, Hij die in mijn noden wil voorzien, Hij die altijd op mij staat te wachten, Hij die voor mij pleit, Hij die om mij heen staat, Hij die voor mij zorgt. Ik word er stil van, ook al kan ik het niet beseffen wat het betekend…

Ik werd mij bewust dat ik mijn problemen deels bij God legde, want Hij leed er ook onder. Ik merkte dat ik Hem liet boeten voor mijn vragen, Hem liet wachten.
Ik vind het lastig om een pakkende conclusie te schrijven, maar waar het op neerkomt is dit: Ik weet dat het zo is, dat alle bovengenoemde eigenschappen van God waarheid zijn. Ik merk zelfs dat ik daar altijd enthousiast over zou blijven, omdat God mijn hart heeft verovert. Ik moet me blijven focussen op Hem, en inderdaad wat er in 1 Petrus  5:7 staat in praktijk brengen……

Fijne week mensen… Groeten, Mark B

Gerelateerd

Reacties (16)

Andre 1 juni 2009, 09:04
Beste Mark,

Je stukje raakt mij behoorlijk en ik hoop dan ook oprecht dat je je passie zo snel mogelijk terug vindt.
Mijn vraag is dan ook.... wat is passie voor jou?
Ik wil je absoluut niet de les lezen, maar wil toch even bekennen dat ik jaloers op je ben. Je weet veel over god... je weet veel over het geloof.. dit is iets wat je volgens mij vanaf kinds af aan hebt meegekregen.
Misschien besef je het wel niet omdat het zo "gewoon" voelt, maar besef je wel dat je een enorm rijk persoon bent?
Jouw kennis over het geloof en over god is zo'n enorme rijkdom waar ik nu keihard voor moet werken.
Ik moet mijn kennis helemaal vanaf de grond opbouwen, en dat doe ik o.a. door het bezoeken van deze website.
Deze website Mark.... dit is een plekje waarbij jij mensen raakt met je stukjes. Je laat mensen nadenken en zet volgens mij af en toe mensen hun leven eventjes op z'n kop.
Dit is een voorrecht Mark.... en als ik jouw stukjes lees dan zit daar een behoorlijke bezieling in.
Jij raakt mij... en vermoedelijk ook andere lezers en lezeressen... misschien dat, wanneer je dit beseft, er weer een stukje passie naar voren komt.
Ik hoop echt dat je het weer terug vindt.
Ik heb nog niet zoveel ervaring met bidden, maar heb zojuist even voor je gebeden dat je de kracht (die je vaak op deze website met ons deelt) terug zult vinden.
Ik hoop dat mijn gebed gehoord wordt.

Groet,
Andre
Mark 1 juni 2009, 11:11
André, bedankt...
Andre 1 juni 2009, 11:49
Met z'n allen komen we er wel !
Ik vind het trouwens heel dapper dat je jezelf kwetsbaar durft op te stellen met dit verhaal.

Volgens mij wandelen wij de zelfde richting op, maar hebben allebei een ander rugzakje.
Jij hebt geloof, maar bent opzoek naar de passie.
Ik heb de passie en ben opzoek naar het geloof.
Bezoeker 1 juni 2009, 13:46
Deze bezoeker geniet van deze reacties :) Prijs de Heer! Er is éénheid in Christus Jezus.

Als ik beiden jullie nog wat mag bemoedigen met een Bijbeltekst:

@ Mark
1 Rom 12:11
Laat uw enthousiasme niet bekoelen, maar laat u aanvuren door de Geest en dien de Heer.
--------------
Zoek een goede gemeente waar jij je thuis voelt, want die is uiteindelijk onmisbaar kom ik zelf ook achter...Ik merk dat ik zelf ook passie loos word als ik niet dicht bij Gods mensen blijf. Het kan ook leiden tot isolatie en dan word het gevaarlijk en ben je een makkelijke prooi voor satan. Waarmee je omgaat word je mee besmet toch?! Stop niet met zoeken maar blijf doorgaan tot dat je de juiste hebt.

@ André
Ten eerste vind ik het heel mooi om te horen dat je opzoekt bent. Hoe dat zo? :)
De Bijbel geeft antwoord op vele vragen over wie God is en wat Hij van je wil. Zelf was ik ook Christelijk opgevoed, maar wanneer ik zelf het evangelie begon te lezen (Nieuwe Testament) begon ik te ontdekken wie God was en kreeg ik antwoorden op mijn vragen.

Fijn dag verder!
Kees 2 juni 2009, 13:39
Beste Mark,

Ik denk dat Andre gelijk heeft als hij schrijft dat jij veel hebt waar anderen jaloers op kunnen zijn, met je blogs (passie) raak je mensen aan, laat je ze nadenken en zet soms hun leven op zijn kop,
God zij gedankt voor jou en de andere broeders.

Maar wat voor passie ben je kwijt.
Betekent het: dat door de vragen die je hebt je meer met je verstand bezig bent dan met je gevoel t.o.v. God"

Vindt je dat door al die vragen die je stelt dat je twijfelt aan God?

Het bovenstaande zijn maar een paar vragen die in mij opkomen als ik jouw blog lees.

Andre schreef het ook al "je bent een rijk persoon", en als ik jouw blogs lees dan is te merken hoe rijk je bent.

Ik wil daarom een andere vraag stellen, "Is het misschien zo dat jij niet jou passie voor God kwijt bent, maar dat het meer heeft te maken met de manier waarop je met God omgaat".

Ik wil met het bovenstaande niet je eigen vragen afdoen, maar ik proef in de stukjes van gebedsbroeders (dus ook de jouwe) passie, God krijgt de eer die Hem toekomt.

AL GA IK DOOR EEN DAL VAN DIEPE DUISTERNIS IK VRAAS GEEN KWAAD WANT GIJ ZIJT BIJ MIJ!

Ook nu met al je vragen loopt Hij naast jou, schudt zo nu en dan Zijn hoofd en zegt "maar Mark je weet toch dat Ik van je hou"?

Groetjes en Gods voelbare aanwezigheid toegewenst,
Kees
Mark 2 juni 2009, 18:23
Hey Kees,

Bedankt voor je eerlijkheid en je complimenten... dat doet een mens goed.

Om in te gaan op de vragen die je stelt (goede vragen) kan ik het volgende zeggen:
Ik merk dat ik rete enthousiast ben van God. Hij is mijn alles in al. Zonder dat ik Hem kende, was de wereld voor mij één grote leegte geweest. Dit sprak ik laatst ook weer tegen Hem uit, en is ook datgeen wat de kern van mij is. Daar omheen staan de vragen die mijn passie inhouden....

Ik wil graag een vergelijking maken in de hoop dat het een beetje duidelijkheid schept. Het is net als sporten: Je kijkt ernaar en geniet ervan. Je vind het super mooi om naar te kijken en het liefst ga je het zelf doen, maar je zou niet zo goed weten hoe. Je begint eraan en beseft dat hetgeen je gezien hebt zo ingewikkeld is om zelf uit te voeren. Je begint vragen te stellen aan professionals en die geven de moeilijkste antwoorden: Ja je moet het gewoon doen, blijven oefenen en doorgaan.

Nou klopt de hele gelijkenis alleen het laatste deel. Want ik hoor iedereen zeggen: je moet er gewoon mee door gaan, blijven volharden zoals ze dit zovaak zeggen. Maar ik geloof hier niet echt in. Ik geloof meer in de harde waarheid die veel mensen niet willen zien.....

Om dat laatste te verduidelijken. Ik geloof dat de Bijbel zegt wat je moet doen. Ik las gisternacht Jakobus 4, wat zo duidelijk zegt dat je hetgeen je niet doet waarvan je wist dat je het wel moest doen, het nalaten zegmaar van het goede, dat dit al een zonde is.....

Ik besef me hoeveel ik nalaat. Ik besef mij ook hoe gebrekkig mijn beeld van het christen-zijn inhoud. En daarbij merk ik dat ik inderdaad niet die passie heb die christenen horen te hebben. De passie voor het leven, die passie voor hetgeen wonderen verricht....

Kees, een beetje een antwoord op je vragen?

Groeten, Mark
Heleen 2 juni 2009, 22:58
Hallo mensen,

wat een bijzonder stuk heb je geschreven Mark! Net zoals André schreef, raak je mij ook in het diepste.

Ongeveer een jaar geleden heb ik het uitgemaakt met mijn vriend, omdat ik ontdekte dat ik wegrende voor mezelf en voor God. Ik had het idee dat mijn relatie met mijn toenmalige vriend een belemmering was voor mijn persoonlijke relatie met God.
Met veel moeite heb ik de relatie beëindigd, en vanaf dat moment kwam mijn geloofsleven op een totaal dieper niveau dan ik ooit had mogen ervaren!
Ik leerde God écht kennen, doordat ik een vriendschap met Hem aanging! Ik was al 2 jaar eerder gedoopt, en was toen al overtuigd van mijn persoonlijke Redder en Verlosser, maar vooral na deze keuze gemaakt te hebben alles los te laten en in Zijn handen te leggen, mocht ik Hem opnieuw ontdekken en leren kennen. Op een totaal andere manier: mooier, groter en intenser dan ik ooit had kunnen dromen.
Ik was gepassioneerd en het vuur en verlangen brandde in me, en ik mocht ervan uitdelen!

Na een paar maanden waarin toch mijn gevoel enigszins matigde, lag ik 's nachts in bed, en besefte ik dat ik had gebeden tot God dat Hij me zou toerusten met de wapenen (kracht, vreugde, wijsheid, volharding) om de strijd aan te gaan tegen die negatieve gevoelens. En toen opende God mijn ogen, en liet Hij me merken dat ik de strijd niet hoefde aan te gaan of hoefde te strijden! Immers, de strijd is al gestreden! Op het moment dat Jezus stierf op Golgotha, droeg Hij mijn last en heeft Hij met Zijn striemen de strijd gewonnen!

Dat was zo ontzettend mooi om te mogen ervaren, en dat hielp me en helpt me nog steeds. Maar ik ben een enorme denker, en wil snel vooruit. Ik ben gezegend met een heleboel kennis en inzicht over het geloof, maar ook ik mis de laatste paar weken toch de passie en het vuur weer.
Ik heb weer moeite om me niet leeg of lusteloos te voelen, en dat gaat over het algemeen wel redelijk, maar toch heb ik het idee dat neerslachtigheid continue aan de poorten van mijn hart staan. De passie is getemperd, en het fijne gevoel van de vriendschap wordt vanzelfsprekender, waardoor ik meer wil...
En ik bid en spreek tot God, maar ik voel me niet meer totaal gevuld met Zijn liefde en Zijn genade! Ik wil Zijn levensvreugde en Zijn overgave! Ik wil Zijn blijdschap en vrede kunnen uitdelen aan de mensen om me heen, en mij door Hem gedragen weten.
Je kunt ook niet verlangen dat je qua gevoelsleven op bergen staat, want juist de dalen vormen je.

En nu ik dit schrijf, krijg ik ineens de ingeving dat dat allemaal dingen zijn waar ik mij druk over maak. Maar waar gaat dat nou eigenlijk allemaal over? Over mijzelf, over passie die IK wil voelen, over volharding die Ik wil hebben of wat ook. Ik wil het om ook weer te kunnen uitdelen aan mensen, maar nog steeds gaat het om MIJ.
En weet je, dat is juist mijn valkuil en mijn zwakte. Door mijn vele denken ben ik soms veel te veel bezig met mezelf in plaats van dat ik me op God richt.
En zo mogen we, zoals jij zegt, ons meer focussen op Hem!
Ik mag leren om continue verbonden te zijn met Hem, en mijn gedachten één te laten worden met Zijn gedachten. Mijn wil gelijk stellen aan Zijn wil.

En als ik dan de dingen los laat van meer willen, meer willen.... en in plaats daarvan eens weer bij Mijn Vader ga zitten... dan geeft Hij mij vanzelf weer dingen.
Misschien geen passie, maar leert Hij me om me nog afhankelijker van Hem te worden. Of leert Hij me dat ik geduldiger mag worden. Of leert Hij me dat juist wanneer jijijzelf het idee hebt tekort te schieten, Hij daar komt met Zijn grootheid.
We hoeven ons niet zo druk te maken over onze tekortkomingen, te weinig passie of wat ook, ... We mogen in plaats daarvan kijken naar God. En als we dat doen, denk ik dat we vanzelf weer opnieuw verliefd zullen worden op God. Want als je ten diepste beseft wie Hij is en wat Hij voor ons heeft gedaan, dan kun je niets anders dan stil worden en je verheugen in Hem...
Bert-Jan 3 juni 2009, 23:41
Hé Heleen,

Thnx for sharing...
Je situatie met je relatie en het breken daarmee, waarop groei volgde komt erg bekend voor. Ook wat je toen voelde, alsof je weg rende van God inderdaad.
Beetje bij beetje verder van God vandaan raken, God niet meer dichtbij ervaren etc.

Dingen opgeven omwille van je relatie met God. Dan moet ik denken aan de woorden die Jezus zei: 'ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van mij en het evangelie, zal het behouden.' Marcus 8:2

Ons leven letterlijk uit handen geven en ons laten leiden door de Geest van God en zijn richtlijnen. Dat is eng...dat vraagt vertrouwen op God en Zijn Woord. Het gaat tegen wereldse principes en logica in. Het kost ons alles. Maar ik merk dat God juist in deze momenten van overgave het leven schenkt. Wat ik merk is gigantische vreugde in de Here! Ik lees met een glimlach de Bijbel en voel me sinds kort super zelfverzekerd sinds ik me echt overgeef aan Zijn wil.

En Jezus geeft het leven in al die volheid van vreugde, wijsheid. In spreuken 8:34 zie je dat we GELUKKIG zullen zijn wanneer we zijn wegen bewandelen. Aan die belofte mogen wij vasthouden.

Verder heb je het over streven naar de wil van God in jou leven. Dat jouw wil Zijn wil is...Daarbij moet ik denken aan de bergrede.

Gelukkig wie nederig van hart zijn, want voor hen is het koninkrijk van de hemel.
4 Gelukkig de treurenden,
want zij zullen getroost worden.
5 Gelukkig de zachtmoedigen,
want zij zullen het land bezitten.
6 Gelukkig wie hongeren en dorsten naar gerechtigheid,
want zij zullen verzadigd worden.
7 Gelukkig de barmhartigen,
want zij zullen barmhartigheid ondervinden.
8 Gelukkig wie zuiver van hart zijn, want zij zullen God zien.
9 Gelukkig de vredestichters,
want zij zullen kinderen van God genoemd worden.
10 Gelukkig wie vanwege de gerechtigheid vervolgd worden,
want voor hen is het koninkrijk van de hemel.

Hier zie je precies de eigenschappen die God graag van ons zou zien: vredestichters, zuiver van hart, barmhartig...willen wij dat ook zijn? GELUKKIG zullen we zijn als we die eigenschappen uit de bergrede eigen maken. Want we zullen verzadigd worden. Halleluja!

Ik vind het leuk om de discussies/reacties te volgen op deze site. Ik leer veel hier .. :)

Groetjes!

Kees 4 juni 2009, 19:07
Beste Mark e.a.

Ik heb een stukje uit Heleens reaktie gehaald wat volgens mij een belangrijke kern weergeeft:
"En nu ik dit schrijf, krijg ik ineens de ingeving dat dat allemaal dingen zijn waar ik mij druk over maak. Maar waar gaat dat nou eigenlijk allemaal over? Over mijzelf, over passie die IK wil voelen, over volharding die Ik wil hebben of wat ook. Ik wil het om ook weer te kunnen uitdelen aan mensen, maar nog steeds gaat het om MIJ."

God wil niet dat het om mij gaat, Hij wil het middelpunt zijn, niet alleen als ik passie voel maar iedere dag.

We weten dat we t.o.v. God altijd tekort schieten in woord daad en gedachtte.
Steeds weer opnieuw hebben we daarom Gods vergeving nodig, en steeds weer opnieuw moeten we ervoor kiezen dat God alles is in ons leven.

Maar dit is op de eerste plaats een keuze van ons verstand en de wil, en niet van ons gevoel.
Kiezen voor een relatie met God is net als een huwelijk, als je elkaar leert kennen heb je vlinders in je buik, laat je van pure verliefdheid de dingen uit je handen vallen en nog meer van dat soort dingen die je doet.
Als de relatie zich ontwikkelt dan groeit de verliefdheid tot liefde. Tot een keuze om elkaar trouw te zien in voorspoed en tegenslag waarin verstand en wil kiezen.

Luther heeft gezegd ïk moet mij dagelijks bekeren". Daarmee bedoelde hij, ik moet me dagelijks bewust naar God keren, en dat is liefde. De bewuste keuze om te zeggen Hij is nummer 1, en vandaaruit te leven.

Ook God zelf spreekt in Zijn Woord over de huwelijks relatie, en beschuldigt Israel meer dan eens van overspel.

Dus al voel je niet altijd passie, je passie is voor God zichtbaar door je trouw en keuze voor Hem.
Niet het gevoel bepaalt de passie, maar de reaktie hoe we kiezen om Hem te volgen bepaalt de passie.

Ik vind het moeilijk om precies uit te leggen wat ik wil zeggen, maar misschien ligt het wel in de woorden van Jezus als Hij tot Zijn apostelen zegt "niet gij hebt Mij uitgekozen, maar Ik heb u uitgekozen", en dat was een ongeregeld zooitje bij elkaar.

God heeft ons uitgekozen, en soms gebruikt Hij ons gevoel en op een andere keer ons verstand, soms wil Hij dat we preken en soms wil Hij ons leren luisteren, soms gaan we door een dal der diepe duisternis en soms staan we op de berg der verheerlijking, Hij beslist hoe we leven niet wij en dat is kiezen voor overgave, trouw en liefde, zonder er iets voor terug te verwachtten.

Groetjes en Gods zegen toegewenst,
jullie vriend en broertje
Kees
Alwin 4 juni 2009, 19:46
Beste Mark,

Ik luisterde naar dit nummer: http://www.youtube.com/watch?v=EVkz01fOoJU&feature=related en dacht: hoe gaat het met Mark en de gebedsbroeders.

Toen ik je verhaal las dacht ik het volgende: ik herken het.

Passie betekent voor mij dat ik op de ene dag fluisterend tegen God zeg: Heer u bent mijn bevrijder en U wil ik volgen en op een andere dag zeg ik dit uitbundig. Maar de basis is dat ik Hem zoek en niet zonder hem kan. Ook al voelt het soms raar (lees:anders dan op een uitbundige manier) om het op een niet-uitbundige manier te vertellen.

--
Passie: groot verlangen naar iets of iemand, of hartstochtelijke liefde voor iets of iemand
--

Ik bid voor je!

Gr. Alwin
Mark 4 juni 2009, 21:32
Hey Alwin,

Om mee te beginnen: Super lied natuurlijk.. Hij is het gewoon!

Ja, weet je ik zit altijd met dubbele gedachtes wanneer ik even niet zo enthousiast ben, want veel mensen snappen dit niet. Ze denken dat je van je geloof bent afgevallen ofzo. Ik denk soms, moet ik dan maar gewoon doen alsof het goed gaat? Nee dat is het ook niet, want ik moet gewoon eerlijk blijven.

Moeilijk, want soms denk ik dan: Doe ik God daar dan niet tekort mee ofzo als ik niet zo enthousiast over hem ben? Laat ik mij dan laten door mijn gevoel? Moeilijke vragen maar ik denk dat je hart zorgt voor passie, en als deze er niet is, is deze er ook gewoon effe niet....

We moeten maar es een drankje pakken op het terras in Zwolle, met Sezer ofzo :) Ben namelijk benieuwd hoe het met jullie 2 gasten staat...

Groeten, Mark
Pieter 5 juni 2009, 00:43
@ Alwin -gesoakt bij Jesus is
@ Markb -heel herkenbaar dat heen en weer gewieber, toch een kwestie van wat accepteer ik en wat probeer ik nog te veranderen.
@ Markw -bommetje morgen?
Pieter 5 juni 2009, 01:03
@Markb
ik weet niet of je je de keer herinnerde dat je vroeg aan begin van de week wie er dromen had en je er enthousiast voor raakte? ik heb toen een droom gehad van jou met een openbarend karakter, waarvan ik de strekking wel per mail kan sturen, als je er prijs op stelt.
Mark 5 juni 2009, 09:22
Hey Pieter,

Prima, stuur maar op. Ik sta altijd open voor nieuwe dingen :)

emailadres weet je? info(at)gebedsbroeders.nl

Groeten, mark
Kees 5 juni 2009, 12:00
Beste Mark,

Toch fijn als je merkt dat je onze passie wakker houdt door al de blogs die je schrijft, en dat je niet bang hoeft te zijn dat we meteen denken dat je van je geloof bent gevallen, maar juist dat we ons herkennen in jou.

Groetjes en Gods nabijheid toegewenst
Kees
Annique 6 juni 2009, 11:13
Hey Mark,

Dit filmpje deed mij beseffen hoe groot Gods liefde voor ons is! Dat Hij Zijn geliefde Zoon heeft gegeven voor ons! Wat kunnen wij anders terugdoen dan Hem (in eerste plaats) lief hebben. Meer vraagt Hij toch niet van ons?

*The Bridge*
http://www.tangle.com/view_video.php?viewkey=13a4a045cd290bc2ae2d

Groetjes Annique