Toen de leerlingen hem op het meer zagen lopen, raakten ze in paniek. Ze riepen: ‘Een spook!’ en schreeuwden het uit van angst. Mattheüs 14:26
Best vreemd, in de tijd van de discipelen waren er echt geen sprookjesboeken. Er waren geen tv programma's die vertelden dat er spoken bestonden. De discipelen waren bang en wisten er geen raad mee. Ze probeerden er uit te komen en gingen raden. Ze hadden het verkeerd in geschat. Ze dachten dat het iets verkeerds was, maar het was uiteindelijk iets goeds, namelijk Jezus!
Is het zo dat wij ook nog bezig zijn om spoken te zien terwijl deze er niet zijn? Ik bedoel daarmee te zeggen dat we een andere lading geven aan iets dan dat het eigenlijk heeft? Ik geloof dat God nog steeds wonderen kan doen en dit dagelijks doet. Zijn het allemaal grote wonderen ? Nee. Ik denk dat God bij iedereen elke dag een klein wonder doet. Zien we dit altijd ? Nee, maar zijn we er echt naar op zoek dan? Zijn we op zoek naar bovennatuurlijke dingen ? Of zeggen we dat het spoken zijn en maken we er daarmee iets heels anders van? Als jij met een vriend(in) aan het praten bent, krijg jij dan wel eens een gedachte binnen waarvan je niet weet wat er ermee aan moet?
Ik kan je vertellen, bij mij gebeurt het geregeld. Vandaag nog. Ik had een gesprek en tijdens het gesprek kreeg ik een woord binnen. Dit woord heb ik uitgesproken richting die persoon en het trof hem enorm. Hij zei: Hoe wist je dat ? Heb ik dat al eerder vertelt?
Zie ik wonderen ? Of stop ik ze allemaal in de doofpot ? Ik in ieder geval nog veel te veel.
Groeten, Mark
Gerelateerd
Angst; een grote drijfveer?
Angst, een slechte raadgever
Gammele pick-ups en ravijnen
Angstige momenten...
Onbevredigd
