Een relatie tussen twee christenen, oké. Een relatie tussen twee mensen die niet geloven, klinkt ook logisch. Maar een gelovige en een ongelovige bij elkaar, kan dat? Is dat moeilijk?
Vandaag op school werd me hierover een vraag gesteld. Een klasgenoot vroeg zich af of mijn vriendin christen zou moeten zijn. ‘Ja’, was mijn antwoord. ’We zouden elkaar anders echt niet begrijpen’, voegde ik er aan toe. Ik zou niet trouwen met iemand die niet geloofd, behalve als God dat wilde. Maar dat is mijn mening, ik ken geen Bijbeltekst waar dat staat. Het lijkt mij gewoon heel onhandig als je een vriendin of vriend hebt die niet gelooft. De helft van jou belevingswereld is voor jou partner geen realiteit, hoe moet je hierover praten? Als je iets gaafs met God hebt beleeft, hoe vertel je dat dan? Of, nog handiger: Je denkt dat God wil dat je de zending in moet. Hoe ga je dat uitleggen? God heeft in jou leven alle autoriteit, terwijl Hij in het leven van je vriend of vriendin niets te zeggen heeft.
1 Kor 14
Verder geef ik zelf nog – niet de Heer – het volgende voorschrift: wanneer een broeder een ongelovige vrouw heeft die bij hem wil blijven, mag hij niet van haar scheiden. 13 Dit geldt ook voor een zuster: wanneer ze een ongelovige man heeft die bij haar wil blijven, mag ze niet van hem scheiden. 14 Want de ongelovige man behoort dankzij zijn vrouw God toe en de ongelovige vrouw dankzij haar man eveneens.
Dus als je getrouwd bent en je komt tot geloof, dan moet je niet ineens gaan scheiden met je man/vrouw. Nu ken ik zelf geen getrouwde mensen die het geloof niet met elkaar delen, dus ik spreek helemaal niet uit ervaring. Als iemand hier ervaring mee heeft plaats dan even een reactie en deel je kennis/ervaring. Ik zou graaf willen weten hoe mensen dit doen en of het moeilijk is.
Ik zeg dus niet dat het goed of slecht is, ik deel hier slechts mij gedachten. Maar reageer als je iets kwijt wil.
Geniet van je vakantie,
Mark Winkelaar
(Note: Het reactiegedeelte van deze blog is uitgeschakeld, vanwege de harde en 'op de man gespeelde' reacties die er kwamen.)
Gerelateerd
Reacties (166)
Vrijdag, 19 december 2008, 07:07Chantal
2 Kor 6,14
Vormt geen ongelijk span met ongelovigen, want wat heeft gerechtigheid gemeen met wetteloosheid, of welke gemeenschap heeft het licht met de duisternis?
naar mijn mening gaat dit (ook) over het huwelijk! ;-)
Vormt geen ongelijk span met ongelovigen, want wat heeft gerechtigheid gemeen met wetteloosheid, of welke gemeenschap heeft het licht met de duisternis?
naar mijn mening gaat dit (ook) over het huwelijk! ;-)
Zaterdag, 20 december 2008, 11:21Mark
Hey, thx.
Dit was 1 van die teksten die ik niet kon vinden.
:)
Dit was 1 van die teksten die ik niet kon vinden.
:)
Zaterdag, 20 december 2008, 14:27Karin
Ik ben het met je eens. Wat mij zo gaaf lijkt aan een relatie met een jongen die in Jezus gelooft is dat je samen kunt groeien in het geloof. Samen delen en samen groeien, dit lijkt me erg gaaf en dat is voor mij de reden waarom ik niet met een ongelovige jongen een relatie zou willen beginnen.
Zaterdag, 20 december 2008, 18:53Mark w
Klopt, 2 vuurtjes maken een groter vuurtje.
Maar misschien ook niet...
Want je heb minder tijd voor God. Want je moet tijd voor elkaar maken.
(1 Kor. 7;29-40)
Maar misschien ook niet...
Want je heb minder tijd voor God. Want je moet tijd voor elkaar maken.
(1 Kor. 7;29-40)
Zondag, 21 december 2008, 12:31Getuige
Beste Mark,
In jouw laatste bijdrage zeg je feitelijk dat jouw ouders geen tijd genoeg voor God hebben; immers, jij bent toch een kind uit een wettig huwelijk mag ik hopen. De mens is juist pas compleet op het moment dat de mens als man en vrouw een eenheid vormen zoals de Heilige Drieëenheid óók een eenheid vormt. de tijd die een man en een vrouw voor elkaar maken en in de verkeringstijd een jongen en een meisje, is op de eerste plaats door God gegeven. Hij nodigt jullie uit Hem samen dankbaar te zijn voor de tijd die jullie samen gegeven wordt. Beiden zijn jullie uitgenodigd om voor elkaar het beeld van God te zijn.
Derhalve zijn relaties tussen een gelovige en een ongelovige een vaak voorkomend verschijnsel. Wat mij dan zorgen baart is dat de geloofsbeleving van de gelovige helft, vaak zo marginaal klein is, dat deze per direct overboord gezet wordt. Feitelijk is dit dan een relatie tussen twee ongelovigen. Echter, daar waar de gelovige partner oprecht in zijn of haar geloofsbeleving en -praktijk is, leert de ervaring dat er bij de ongelovige partner een groeiproces gaat ontstaan naar God toe of minstens een acceptatieproces van de geloofsbeleving van de partner. Talloze verhalen ken ik op deze manier.
Het lijkt mij onterecht om een "ongelovige" partner per definitie uit te sluiten. Want, ontnemen wij God zo dan niet de mogelijkheid om een mens persoonlijk te roepen tot een leven in, met en door Hem? Ontnemen wij onszelf dan niet de mogelijkheid een instrument in Gods handen te zijn?
In jouw laatste bijdrage zeg je feitelijk dat jouw ouders geen tijd genoeg voor God hebben; immers, jij bent toch een kind uit een wettig huwelijk mag ik hopen. De mens is juist pas compleet op het moment dat de mens als man en vrouw een eenheid vormen zoals de Heilige Drieëenheid óók een eenheid vormt. de tijd die een man en een vrouw voor elkaar maken en in de verkeringstijd een jongen en een meisje, is op de eerste plaats door God gegeven. Hij nodigt jullie uit Hem samen dankbaar te zijn voor de tijd die jullie samen gegeven wordt. Beiden zijn jullie uitgenodigd om voor elkaar het beeld van God te zijn.
Derhalve zijn relaties tussen een gelovige en een ongelovige een vaak voorkomend verschijnsel. Wat mij dan zorgen baart is dat de geloofsbeleving van de gelovige helft, vaak zo marginaal klein is, dat deze per direct overboord gezet wordt. Feitelijk is dit dan een relatie tussen twee ongelovigen. Echter, daar waar de gelovige partner oprecht in zijn of haar geloofsbeleving en -praktijk is, leert de ervaring dat er bij de ongelovige partner een groeiproces gaat ontstaan naar God toe of minstens een acceptatieproces van de geloofsbeleving van de partner. Talloze verhalen ken ik op deze manier.
Het lijkt mij onterecht om een "ongelovige" partner per definitie uit te sluiten. Want, ontnemen wij God zo dan niet de mogelijkheid om een mens persoonlijk te roepen tot een leven in, met en door Hem? Ontnemen wij onszelf dan niet de mogelijkheid een instrument in Gods handen te zijn?
Zondag, 21 december 2008, 13:39Mark W
Ik zei niet dat mijn ouders niet genoeg tijd hebben oor God, ik zei dat ze minder tijd hebben voor God, dan als ze vrijgezel waren gebleven. Nogmaals: Ik zeg dus niet dat dit fout is.
Ik sluit een relatie tussen een gelovige en een ongelovige niet uit, helemaal niet. Dat laat ik juist in het midden.
Voor de rest ben ik het met je eens :)
Heb jij een relatie, getuige? Zo niet, heb je een voorkeur qua gelovig of niet? Of maakt dat jou niet uit?
Mark
Ik sluit een relatie tussen een gelovige en een ongelovige niet uit, helemaal niet. Dat laat ik juist in het midden.
Voor de rest ben ik het met je eens :)
Heb jij een relatie, getuige? Zo niet, heb je een voorkeur qua gelovig of niet? Of maakt dat jou niet uit?
Mark
Maandag, 22 december 2008, 23:33Hans
Zelf bedacht ik me dat ik best veel mensen ken die een relatie hebben, maar niet precies hetzelfde geloof of kerk.
Nader bekeken lijkt dat vaak meer kerkelijk en niet-kerkelijk te zijn. Opvallend vaak ook is er vaak 1 'partij' die zich aanpast aan de ander. Dus van kerk veranderd, of juist minder of niet meer naar de kerk gaat.
Ik denk dat het wel kan, maar dat je als partners zeker wel 'geestelijk' op 1 lijn moet zitten. Andere gedachten en overtuigingen m.b.t. het geloof is dan best mogelijk, maar ik kan me voorstellen dat het een obstakel kan vormen tussen jou en je partner.
Als ik naar mijn eigen ouders kijk, dan is de één wel en de ander niet kerkelijk opgevoed. Maar welbeschouwd maakt in het hedendaagse niet kerkelijke leven dat geen verschil in wat en hoe (sterk) je gelooft naar mijn idee.
Nader bekeken lijkt dat vaak meer kerkelijk en niet-kerkelijk te zijn. Opvallend vaak ook is er vaak 1 'partij' die zich aanpast aan de ander. Dus van kerk veranderd, of juist minder of niet meer naar de kerk gaat.
Ik denk dat het wel kan, maar dat je als partners zeker wel 'geestelijk' op 1 lijn moet zitten. Andere gedachten en overtuigingen m.b.t. het geloof is dan best mogelijk, maar ik kan me voorstellen dat het een obstakel kan vormen tussen jou en je partner.
Als ik naar mijn eigen ouders kijk, dan is de één wel en de ander niet kerkelijk opgevoed. Maar welbeschouwd maakt in het hedendaagse niet kerkelijke leven dat geen verschil in wat en hoe (sterk) je gelooft naar mijn idee.
Dinsdag, 23 december 2008, 00:37Getuige
Nee, ik heb geen relatie, iets waar ik soms stevig van baal en soms het voordeel van ervaar. Ik kan natuurlijk het ideaal beeld schetsen waaraan mijn partner zou moeten voldoen - en dat heb ik proberen na te streven - maar zo'n partner is domweg niet te vinden. Ik heb het in de handen van God gelegd en laat Hem de persoon op mijn weg komen die Hij voorzien heeft op de tijd dat ik geschikt ben deze persoon te ontmoeten....
Voldoende antwoord zo?
Voldoende antwoord zo?
Dinsdag, 23 december 2008, 22:06Mark W
ja, voldoende antwoord. Thx, getuige. Gaaf dat je het bij God hebt neer gelegd.
Hey Hans, wat bedoel je precies met 'geestelijk' op één lijn zitten?
Mark
Hey Hans, wat bedoel je precies met 'geestelijk' op één lijn zitten?
Mark
Woensdag, 24 december 2008, 17:21Hans
@ Mark: grofweg denk ik dat een koppel waarbij de één streng gelovig en de ander ongelovig is weinig kans van slagen zal hebben. Wanneer je beide qua levensinstelling en overtuiging dezelfde houding bent toegedaan, dan maakt het in principe niet uit volgens mij van waaruit je dat verklaart.
Als je van elkaar houdt en elkaar als een soort zielsverwanten ziet, dan is het in het geheel niet moeilijk om elkaar in de inhoud van het geloofsleven vrij te laten.
Concreet: ik ken mensen die een relatie hebben, waarvan de één wel naar de kerk gaat en de ander niet. Dat stukje delen zij dus blijkbaar niet. Zoals er wel meer dingen zijn in karakter, houding of leefstijl die zij ongetwijfeld niet met elkaar zullen delen.
Enkel als je dat stukje wat de ander niet kan delen als onoverkomenlijk of onmisbaar in jouw leven én dat van je partner ziet, dan is het een enorme hindernis in je relatie.
Snap je een beetje mijn denkwijze? :)
Als je van elkaar houdt en elkaar als een soort zielsverwanten ziet, dan is het in het geheel niet moeilijk om elkaar in de inhoud van het geloofsleven vrij te laten.
Concreet: ik ken mensen die een relatie hebben, waarvan de één wel naar de kerk gaat en de ander niet. Dat stukje delen zij dus blijkbaar niet. Zoals er wel meer dingen zijn in karakter, houding of leefstijl die zij ongetwijfeld niet met elkaar zullen delen.
Enkel als je dat stukje wat de ander niet kan delen als onoverkomenlijk of onmisbaar in jouw leven én dat van je partner ziet, dan is het een enorme hindernis in je relatie.
Snap je een beetje mijn denkwijze? :)
Dinsdag, 17 februari 2009, 20:00Gelovige vrouw
Ikzelf ben gehuwd met een ongelovige. Geloof me het is zeker en vast niet gemakkelijk vooral wanneer er kinderen bijkomen want hoe ga je die opvoeden, met welke geloofsovertuiging... Mijn partner zou bv absoluut niet willen dat ik mijn kinderen meeneem naar de kerk (zelfs heeft hij liever dat ook ik niet naar de kerk ga en gezien ik een goeie vrouw voor hem wil zijn doe ik dat dan ook...). Mijn geloofs ervaar ik gewoon door dagelijks in de Bijbel te lezen en hopelijk zal ik van mijn partner naar de toekomst toe een kinderbijbel mogen kopen om verhaaltjes voor te lezen voor onze kinderen opdat ook zij iets zouden meekrijgen van het geloof.
Denk er dus nog maar eens goed over na vooralleer een relatie te starten met een ongelovige.
In mijn geval heb ik ons huwelijk in Gods handen gelegd en verlang van God dat Hij onze problemen zal oplossen en indien er geen oplossing komt dat Hij dan zelf zou ingrijpen want ik zou het echt vreselijk vinden moest ik mijn kinderen niets over het geloof kunnen meegeven.
Mag ik alvast ook aan jullie gebed vragen voor mijn probleem. Dank u wel !
Denk er dus nog maar eens goed over na vooralleer een relatie te starten met een ongelovige.
In mijn geval heb ik ons huwelijk in Gods handen gelegd en verlang van God dat Hij onze problemen zal oplossen en indien er geen oplossing komt dat Hij dan zelf zou ingrijpen want ik zou het echt vreselijk vinden moest ik mijn kinderen niets over het geloof kunnen meegeven.
Mag ik alvast ook aan jullie gebed vragen voor mijn probleem. Dank u wel !
Woensdag, 18 februari 2009, 16:03Manon
mijn vriend is niet gelovig. hij is wel gelovig opgevoed maar heeft het laten gaan. Aan het begin van onze relatie heb ik tegen hem gezegd, als je met mij verder wil hou er dan rekening mee dat ik gelovig ben en dat ga ik niet veranderen. Met andere woorden als je mij wil, krijg je God erbij, zoniet dan kunnen we maar beter niks beginnen. Hier schrok hij ook van want dat verwacht je niet. Hij heeft het geaccepteerd. Ging in het begin nooit mee op zondag naar de kerk, maar langzaam maar zeker gaat hij nu vaker mee. De grootste stap voor hem was dat ik zondag als rustdag zie, ik ga niet winkelen, of uit eten. Hij moest hier erg aan wennen, maar nu ziet hij ook in dat een flinke strand wandeling ook goede tijdsbesteding is. Langzaam maar zeker gaat hij nu mijn zondag overnemen.
Ik vindt dat het een stukje respect naar elkaar toe is. Hij accepteerd mij en ik hem.
Ik heb ook aan God gevraagd of hij mij wilde helpen dit op de juiste manier te doen. En ik geloof dat er binnen onze relatie rust is. We gaan namenlijk in mei 2010 trouwen. Na vele gesprekken samen en met de kerk, trouwen wij voor de kerk, waarin hij beleid mij te steunen en nooit te belemmeren binnen het geloof, hoe gaaf kan het zijn!!!!
Ik vindt dat het een stukje respect naar elkaar toe is. Hij accepteerd mij en ik hem.
Ik heb ook aan God gevraagd of hij mij wilde helpen dit op de juiste manier te doen. En ik geloof dat er binnen onze relatie rust is. We gaan namenlijk in mei 2010 trouwen. Na vele gesprekken samen en met de kerk, trouwen wij voor de kerk, waarin hij beleid mij te steunen en nooit te belemmeren binnen het geloof, hoe gaaf kan het zijn!!!!
Woensdag, 18 februari 2009, 16:33Mark W
Gefeliciteerd! Gaaf dat jullie wederzijds respect voor elkaar hebben en goed dat je helder bent geweest in je standpunten. Het zou erg jammer zijn dat je je geloof zou verliezen.
Had je trouwens voordat je je vriend vond in je hoofd dat je zou gaan trouwen met een christen?
God's zegen in je huwelijk,
Mark
Had je trouwens voordat je je vriend vond in je hoofd dat je zou gaan trouwen met een christen?
God's zegen in je huwelijk,
Mark
Vrijdag, 20 februari 2009, 15:17Manon
dankje wel
Om je vraag te beantwoorden, nee bewust niet in mijn hoofd, maar onbewust wel. Christelijke vrienden enz. Maken 1 kring waar je vaak in bent. Ik had er ook niet opgerekend. Ik moet wel eerlijk toegeven dat het niet altijd gemakkelijk is. Soms zit je net even op een ander niveau. Maar daarvoor heb je vrienden en de kerk die je in die tijden kunnen helpen. zo blijft mijn geloof overtuigt en kan ik er over praat. Met mijn vriend soms op een ander niveau dan mensen uit de kerk, maar het is er en dat vindt ik het belangrijkste.
groet Manon
Om je vraag te beantwoorden, nee bewust niet in mijn hoofd, maar onbewust wel. Christelijke vrienden enz. Maken 1 kring waar je vaak in bent. Ik had er ook niet opgerekend. Ik moet wel eerlijk toegeven dat het niet altijd gemakkelijk is. Soms zit je net even op een ander niveau. Maar daarvoor heb je vrienden en de kerk die je in die tijden kunnen helpen. zo blijft mijn geloof overtuigt en kan ik er over praat. Met mijn vriend soms op een ander niveau dan mensen uit de kerk, maar het is er en dat vindt ik het belangrijkste.
groet Manon
Vrijdag, 20 februari 2009, 21:56Mark W
Oké, wel anders dus, bedankt voor je reactie :)
Mark
Mark
Zaterdag, 7 maart 2009, 18:37Ethel
hallo,
mijn naam is ethel een surinaamse vrouw en ik heb vijf jaren in nederland gewoon en vanwege omstandigheden weer in mijn geboorte land.ik ben nu een gelovige vrouw in de here en ben er blij om dat de heer mij ook heeft geroepen hem te dienen.ik ging voor mijn bekering al om met een man die de heer niet dient nog kent.hij is wel een man goed van wandel en is keurig opgevoedt.ik heb nu wer kontakt met hem,want dat kontakt was een jaar of twee verbroken en nu hebben wij weer kontakt en ik ben een kind van gog geworden,want ieder die gods kind is in wie wij roepen abba vadre,want de heer heeft ook aan mij zijn trooster gestuurd zijn heilige geest dus en sinsd het afgelopen jaar hoorde ik een stem mij zeggen bid voor uw man en ik was er in eerste instantie ertegen en ik deed het maar niet en na een tijdje hoorde ik het weer en vroeg ook aan de heer en dan weer en toen begon ik wel te bidden en ik heb toch nog mijn twijfels omtrent hem.ik wou weten als de heer het goed vind dat ik met hem om mag gaan,want hij gelooft niet en bezoekt ook geen gemeente en ik weet wel wat de heer zegt over gelovigen en ongelovigen.ik ben niet getrouwd en hij ook niet.ik wil nog heel veel vragen,maar laat het maar hierbij.mijn eigenlijk vraag is.kan het ook van de heer komen,als hij welgevalle heeft in een man die hem niet dient,maar wel een goede handel en wandel heeft in gods ogen,omdat god het hart kent van ieder mens en geen schepsel is voor hem verborgen.
die ongelovige man zegt verder ook dat hij geen kerk nodig heeft om te geloven en hij gelooft in zijn eigen ding en ik weet niet waar in hij gelooft.
groetjes ethel
mijn naam is ethel een surinaamse vrouw en ik heb vijf jaren in nederland gewoon en vanwege omstandigheden weer in mijn geboorte land.ik ben nu een gelovige vrouw in de here en ben er blij om dat de heer mij ook heeft geroepen hem te dienen.ik ging voor mijn bekering al om met een man die de heer niet dient nog kent.hij is wel een man goed van wandel en is keurig opgevoedt.ik heb nu wer kontakt met hem,want dat kontakt was een jaar of twee verbroken en nu hebben wij weer kontakt en ik ben een kind van gog geworden,want ieder die gods kind is in wie wij roepen abba vadre,want de heer heeft ook aan mij zijn trooster gestuurd zijn heilige geest dus en sinsd het afgelopen jaar hoorde ik een stem mij zeggen bid voor uw man en ik was er in eerste instantie ertegen en ik deed het maar niet en na een tijdje hoorde ik het weer en vroeg ook aan de heer en dan weer en toen begon ik wel te bidden en ik heb toch nog mijn twijfels omtrent hem.ik wou weten als de heer het goed vind dat ik met hem om mag gaan,want hij gelooft niet en bezoekt ook geen gemeente en ik weet wel wat de heer zegt over gelovigen en ongelovigen.ik ben niet getrouwd en hij ook niet.ik wil nog heel veel vragen,maar laat het maar hierbij.mijn eigenlijk vraag is.kan het ook van de heer komen,als hij welgevalle heeft in een man die hem niet dient,maar wel een goede handel en wandel heeft in gods ogen,omdat god het hart kent van ieder mens en geen schepsel is voor hem verborgen.
die ongelovige man zegt verder ook dat hij geen kerk nodig heeft om te geloven en hij gelooft in zijn eigen ding en ik weet niet waar in hij gelooft.
groetjes ethel
Zondag, 8 maart 2009, 15:53Mark W
Hey Ethel,
Bedankt voor je reactie, ik snap je verhaal. Ik heb alleen je vraag niet goed begrepen. Wat is je vraag? Wat kan van de Heer komen?
Groetjes,
Mark W
Bedankt voor je reactie, ik snap je verhaal. Ik heb alleen je vraag niet goed begrepen. Wat is je vraag? Wat kan van de Heer komen?
Groetjes,
Mark W
Dinsdag, 20 oktober 2009, 11:16Arianne
Ik ben christelijk opgevoed en heb al op jonge leeftijd God in mijn hart gesloten. Ik was dan ook vastbesloten om een gelovige vriend te zoeken en niet te gaan samenwonen, maar te trouwen met hem. Aan die voornemens heb ik mij niet gehouden. Ik heb nu een niet-gelovige vriend. Hij is niet gelovig opgevoed en geeft het geloof ook geen kans. Dat vind ik erg jammer, want het is iets belangrijks wat je dan niet kunt delen. Maar aan de andere kant is hij zo ontzettend lief voor me, een betere vriend kan ik mij niet bedenken. Dus ik zie hem als een cadeau van God. Hij gaat speciaal voor mij met mij mee naar de kerk iedere zondag. Ik bid regelmatig tot God dat hij een keer geraakt zal worden door de dienst. We zijn een maand geleden gaan samenwonen, omdat we allebei trouwen nog een te grote stap vonden. We woonden ver bij elkaar vandaag, dus hadden we geen idee hoe het zou zijn als we fulltime bij elkaar zijn en of het dan nog goed gaat tussen ons. Aan deze 'proefperiode' heb ik wel de voorwaarde gesteld dat we binnen twee jaar trouwen. Het samenwonen gaat erg goed, we genieten enorm van elkaar. Tegelijk probeer ik vast te houden aan de christelijke gewoonten, zoals met name het houden van de rustdag en op zondag dus niet uit eten gaan of boodschappen doen e.d. Ik eis niet van mijn vriend dat hij zich daaraan houdt, maar omdat ik me daar wel aan houd, is hij daar ook deels aan gebonden. Ik hoop dat ik hem zo enigszins christelijk kan beinvloeden. Onze relatie is sterk en ik wil niet meer zonder hem. Ik durf er niet op te rekenen dat hij gelovig wordt, maar ik hoop en bid er wel om. Het zou onze relatie nog beter en sterker maken.
Woensdag, 21 oktober 2009, 11:27Mark W
Hey Arianne,
Ik begrijp aan de ene kant waarom je bij hem blijft, maar aan de andere kant ook weer helemaal niet. Heeft de Heilige Geest je op deze jongen gewezen, of heb je zelf voor deze jongen gekozen? Hoe lees jij dan deze bijbeltekst:
Loop niet in een en hetzelfde span met ongelovigen. Wat is de verwantschap tussen gerechtigheid en wetteloosheid? Wat heeft licht met duisternis te maken?(2 kor 6:14)
Ik schrijf dit niet om je de grond in te stampen, begrijp dat goed. Ik zou alleen graag willen weten waarom je deze keuze hebt gemaakt. Hoe ben je bij hem gekomen? Waarom koos je niet voor een christelijke vriend? Oftewel: hoe is dit tot stand gekomen? Dit vraag ik me gewoon af, oprecht.
Hoop van je te horen ;)
Mark
Ik begrijp aan de ene kant waarom je bij hem blijft, maar aan de andere kant ook weer helemaal niet. Heeft de Heilige Geest je op deze jongen gewezen, of heb je zelf voor deze jongen gekozen? Hoe lees jij dan deze bijbeltekst:
Loop niet in een en hetzelfde span met ongelovigen. Wat is de verwantschap tussen gerechtigheid en wetteloosheid? Wat heeft licht met duisternis te maken?(2 kor 6:14)
Ik schrijf dit niet om je de grond in te stampen, begrijp dat goed. Ik zou alleen graag willen weten waarom je deze keuze hebt gemaakt. Hoe ben je bij hem gekomen? Waarom koos je niet voor een christelijke vriend? Oftewel: hoe is dit tot stand gekomen? Dit vraag ik me gewoon af, oprecht.
Hoop van je te horen ;)
Mark
Woensdag, 21 oktober 2009, 16:33Arianne
Je hebt me wel aan het denken gezet met je vragen, Mark. Ik merk dat ik in de verdediging schiet door je commentaar, terwijl dat misschien helemaal niet je bedoeling is. Laat ik het maar zo zeggen: ik weet niet of God mijn vriend op mijn pad heeft gebracht of niet. We leerden elkaar via via kennen. De vonk ontstond op enig moment en ik was (en ben nog steeds) in de wolken.
Ik had er natuurlijk voor kunnen kiezen om geen relatie met hem aan te gaan, omdat hij geen christen is. Ik geef toe dat het in geloofsopzicht makkelijker zou zijn om een gelovige partner te hebben. Maar als ik denk aan al de mooie dingen die ik had moeten missen als ik mijn vriend had afgewezen, dan ben ik blij dat het is gegaan zoals het is gegaan. Zoals ik in mijn vorige tekst al schreef: een betere vriend kan ik mij niet wensen. Hij maakt me zo gelukkig. En daar dank ik God dagelijks voor.
Ik had er natuurlijk voor kunnen kiezen om geen relatie met hem aan te gaan, omdat hij geen christen is. Ik geef toe dat het in geloofsopzicht makkelijker zou zijn om een gelovige partner te hebben. Maar als ik denk aan al de mooie dingen die ik had moeten missen als ik mijn vriend had afgewezen, dan ben ik blij dat het is gegaan zoals het is gegaan. Zoals ik in mijn vorige tekst al schreef: een betere vriend kan ik mij niet wensen. Hij maakt me zo gelukkig. En daar dank ik God dagelijks voor.
