Een vraag waar ik me al langere tijd mee bezig houd is: Kunnen meiden en jongens (mannen en vrouwen), zonder problemen of complicaties, goede vrienden met elkaar zijn? Ik heb het hier al met veel mensen over gehad en dat leidt nog wel eens tot discussie. Want, op dit gebied trekt iedereen zijn eigen conclusies en doet wat hij/zij denkt dat goed is. Er zal vast ook geen gouden antwoord op deze vraag zijn, maar het kan nooit kwaad om de voor-en tegenargumenten tegenover elkaar te zetten.
Voor zover ik weet schrijft de bijbel hier niets concreets over. (Mocht iemand wel een verhaal of Bijbeltekst weten, zeg het gerust ;) Dus ik zal mijn eigen visie delen. Maar voordat ik dat doe wil ik eerst even dit filmpje laten zien.
Misschien is er doelbewust geknipt in het filmpje, of is alles in scene gezet. Dat zou allemaal kunnen, maar het kaart wel een essentieel probleem aan. Hét probleem van een vriendschap tussen een jongen en meisje is dat één van beiden verliefd kan worden op de ander. Dat maakt het allemaal erg ingewikkeld en lastig om hele goede vrienden te blijven.Het lijkt mij logisch dat je verliefd wordt op een persoon waar je een klik mee hebt (want dat is vaak de reden dat je vrienden bent) en heel veel tijd mee door brengt. Je zou op zijn minst periodes hebben waarin je gevoelens opmerkt voor degene. En dat lijkt mij persoonlijk erg ingewikkeld in een vriendschap.
Daarnaast is het zo, dat je niet voor altijd vrienden kunt blijven. Stel dat één van beiden een relatie krijgt met iemand die het niet erg leuk vind dat zijn nieuwe liefde steeds bij een ander te vinden is. Dan is de vriendschap snel over. Of denk nog verder: De één gaat trouwen, wat dan? Spreek je nog steeds af met elkaar? Wat vertel je je kinderen? Zo’n vriendschap moet, naar mijn mening, ergens een einde vinden.
Tuurlijk vind ik dat je contact mag hebben met iemand van het andere geslacht. In groepsverband is het leuk om te lachen en te praten met zowel jongens als meiden. Dat vind ik zeker niet verkeerd. Maar goede vrienden worden betwijfel ik. Het is toch veel gaver om een goede vriend te hebben waar je de rest van je leven mee kan oprekken. Die je ook nog als getrouwd bent, kunt opzoeken om te praten te lachen te huilen of bidden? Iemand die alles van je weet en iemand die je niet hoeft te laten vallen, omdat één van beide een relatie krijgt.
Maar dit is natuurlijk mijn betoog en mijn mening is zeker niet de enige, laat staan de juiste. Als je het niet met me eens bent, laat het me weten:) En breng je eigen stem ook uit door de poll in te vullen!
Goede week!
Mark Winkelaar
Gerelateerd
Vriendschap met iemand van het andere geslacht
Een gouden vriendschap
Hoe is je relatie met Jezus?
Scheiding
Ken jij God de Vader?
Reacties (12)
Natuurlijk is de kans groot dat de één gek wordt op de ander maar een echte vriendschap overleefd dat! Ik (wij) zijn daar het levende voorbeeld van.
*Friends are friends forever if the Lord's the Lord of them.
Al met al, een vriendschap tussen mannen en vrouwen is mogelijk, ondanks dat het een moeilijke kwestie blijft en per persoon verschilt.
Een vriendschap overleefd dat alleen door middel van gebed.
Dat is bij ons ook het geval. Toen de één de ander leuk vond en dat uitsprak is het niet meteen pats boem afgelopen. We hebben er samen over gepraat en besloten te kijken of het wat zou kunnen worden. We hebben toen een aantal weken intensief samen geleefd. Samen veel tijd door gebracht en hele goede gesprekken gevoerd. Maar natuurlijk ook gelachen enzovoort. En niet alleen met elkaar maar ook met God. Samen ervoor gebeden wat de juiste keuze was en ook individueel met elkaar. (En ondertussen de buitenwereld nauwelijks wat verteld omdat dat het alleen maar lastiger maakt.) Uiteindelijk hebben we de knoop doorgehakt. En besloten om niet samen verder te gaan omdat het gevoel niet wederzijds was. Dat hebben we gedaan ook met een goed gesprek, daarna nog een samen gegeten enzovoort en uiteindelijk de hele periode afgesloten met gebed. Ook nu hebben we het er nog wel eens over maar we weten allebei dat dit de juiste keuze was en we hebben verder geen gekke dingen gedaan en bijna niemand weet er vanaf. En uiteindelijk is onze vriendschap veel hechter geworden omdat we nu veel meer dingen kunnen delen samen.
Dit alles is echt een gezegende periode in ons leven geweest waar wij ontsettend dankbaar voor zijn!
Maar ook iedere situatie is anders natuurlijk..
En het is ook niet altijd even makkelijk, maar we kunnen er samen goed over praten als we er moeite mee hebben.. En de vriendschap is zeker de moeite waard. Letterlijk. ;)
Dat er ondanks dat er gevoelens zouden komen, dat dit wel de manier is om iets op te lossen.
Oke dat klinkt vaag... Maar ik bedoel maar, als je goeie vrienden bent, en je krijgt gevoelens voor de een en de ander niet voor jou. Dan is het enige wat je kan doen, Gods wijsheid hierin vragen.
Ik heb op dit moment een hele goeie vriendschap met een jongen, en hij is verliefd op mij. Maar nadat ik er een week voor had gebeden en gevast, en toen zeker wist dat het niet voor nu was, kan ik gewoon vrienden met hem zijn. Het is wel lastig, en tuurlijk geeft het een ander sfeertje, maar dat wil niet zeggen dat de vriendschap over is.
Daarbij... vriendschap draait niet om een 'liefdesrelatie' vriendschap draait om de gemeenschappelijke interesses samen te delen.
Daarom ook voor mij het principe, ik ga nooit alleen met een jongen iets doen, tenzij ik een relatie heb.
Waarom niet, omdat je zo de hele wereld kan laten denken dat er iets is. En dat je zelf er ook wat achter kan zoeken, het is alleen maar verwarrend voor je vriendschap.
T voordeel wat je dan daaruit haalt, is dat als je gevoelens krijgt voor de een... dat niet je hele vriendschap over is, omdat je vriendschap onder andere samen is opgebouwd met andere vrienden, en niet bestaat uit 2 mensen...
Je hebt natuurlijk vriendschap op verschillende niveau's. In de blog bedoel ik de vriendschap waarbij je elkaar meer dan eens onder vier ogen spreekt.
Tuurlijk kan je in groepsverband met elkaar blijven omgaan, als iemand verliefd is. Anders zou de hele vriendengroep iemand kwijt raken. Verder ben ik eens met je principe, dat je nooit met een jongen alleen iets afspreekt.
Wanneer je het zo bekijkt dan gaat er wel een enorm wantrouwen vanuit (of angst voor de eigen zwakte?).
Zelf heb ik 2 hele goede vriendinnen. Eén van de twee is vorig jaar getrouwd, na zo'n 6 jaar een relatie te hebben gehad. Tijdens de relatie en het trouwen nu is er eigenlijk niets veranderd in de goede band die wij al zo'n 10 jaar hebben. Wel betrapte ik mezelf erop dat het best een wonderlijk gevoel is dat ik haar langer ken (en ook heel persoonlijk) dan haar eigen man. :)
Maar als de basis goed is, dan is er niets aan de hand. We hebben elkaar leren kennen in een voor ons beide roerige tijd en hebben veel steun aan elkaar gehad. De vriendschap die daaruit is ontstaan zal echt niet enorm aangetast worden door een relatie.
trouwens, God is ook een man, het zou nog al jammer zijn als vrouwen niet persoonlijk met Hem mochten worden en mannen wel.. xD maargoed, God heeft natuurlijk geen sexuele gevoelens.. (of wel?)







