Zonder zijn liefde was ik nooit geworden wie ik nu ben.
Inderdaad, zelfs kun je zeggen: zonder zijn liefde was ik nooit geworden, punt. Want zijn liefde voor mij begon al in de liefde tussen mijn ouders.

Deze zin heb ik even gecopiëerd omdat hij me het meest aanspreekt afgezien van dat ik het helemaal een uitstekende, een hartverwarmende post vind.
De geciteerde zin staat heel dicht bij me, is me echt uit het hart gegrepen. Wat rest me, als ik mijn leven overzie, dan blijvende dankbaarheid die alleen maar tot uiting gebracht kan worden in gehoorzaamheid aan de Weg volgens Jezus?
Hoe meer een mens de Liefde zelf wordt door het groeien van Christus in hem of haar en het kleiner worden van Ego, des te groter wordt ook het vertrouwen in God omdat men Hem beter en dieper leert kennen, want Hij laat zich steeds beter en meer van nabij kennen aan de kleinen, die zich maken als een kind.
Mens en God naderen elkaar door de nadering van God tot de ziel die de navolging veroorzaakt, tot gevolg heeft. God doet alles. God is het begin en de voltooiing. God is de oorzaak van de navolging, met het gevolg dat Hij me nog meer nadert en ik Hem. Met weer het gevolg dat wij elkaar steeds beter leren kennen, vertrouwen, liefhebben, betrekken, naar waarde schatten. Tenslotte weer met het gevolg dat wij in toenemende mate ervaren alle woorden die Jezus spreekt over zijn Vader en hoe betrouwbaar die woorden zijn, omdat ze inderdaad het Levende Woord geworden zijn in ons persoonlijke leven.
Wie het ervaart getuigt ervan. Waar of niet Mark?

Groeten, JP

Ik ben vooral geneigd tot een kritische reactie, wat jullie misschien niet zal verbazen. Dit doe ik door middel van drie vragen, twee aan Mark en een aan Jan Paul:

@ Mark
- Je schrijft dat God onvoorwaardelijk van je houdt; wat is jouw Bijbelse onderbouwing hiervoor?
- Wie zijn de kinderen, van wie Hij zoveel houdt? Ook hiervoor graag je Bijbelse onderbouwing.

@ Jan Paul
- Hoe doe je dat: gehoorzaamheid aan de Weg volgens Jezus?

Hallo Sjoerd, ik begrijp je vraag niet eigenlijk. Vraag je nu wat ik doe of waar de kracht vandaan komt? Ik zou kunnen antwoorden: dat doe ik puur uit genade, maar ik weet dus niet of dat je vraag is.
Als je vraag meer betekent: wat doe je, is het antwoord: gewoon wat Jezus zegt, zoals wij ons leven conform Zijn volmaakte en goddelijke levensleer, die het ware leven voor elk mens ontsluit reeds in het lichaam en vervolgens daarna, moeten herinrichten, herstructureren, of liever: niet zozeer moeten maar daartoe uitgenodigd worden, zodat de oude mens in ons met al zijn egoïstische neigingen, driften, zijn zelfrechtvaardiging en hoogmoed sterft en wij in onszelf de nieuwe Adam ontvangen: Jezus zelf, de Heilige Geest, want heilig is onze eigen geest van zichzelf door de zonde niet, zoals je weet. Dan leven we ons leven in vereniging met God, de fantastische mogelijkheid die Jezus op aarde gebracht heeft: blijde boodschap.
We moeten het niet, we mogen het, we zijn bevoorrechte mensen omdat we het mogen. Niet wij hebben God uitgekozen maar God ons, staat er.
Jezus zegt bv. ergens: als iemand je jas vraagt geef hem dan ook je broek ofzo. Als iemand je dwingt een kilometer met hem op te lopen, loop er dan 2. Dus dat pas ik dan zo toe: als een dakloze mij geld vraagt, zeg ik: hoeveel had je gedacht? Dan zegt hij: 1 euro, als je het missen kan en dan geef ik hem er 2 of 5 net wat ik wil, in elk geval meer. Je moet soms de dingen die Jezus zegt enigszins naar je eigen situatie vertalen, maar het hart van wat Hij zegt moet hetzelfde blijven. Je moet vaak wel een beetje abstract kunnen denken. En zo met alles.

Groeten, JP

Hoi Jan Paul, ik bedoelde inderdaad meer hoe je dat doet. Ik vind het namelijk nogal een uitspraak, te zeggen dat je dat doet. Jezus draagt ons namelijk op om ons aan de geboden te houden, daar we daarmee onze liefde voor Hem laten zien. Doen we dat niet en zeggen we toch Hem lief te hebben, dan liegen we en is de waarheid niet in ons.

Je schrijft 'mogen', dat verbaast mij eerlijk gezegd niet. Wel ben ik het er vurig mee oneens. God draagt zijn uitverkorenen op om Zijn wil te doen. Sterker nog, dat doet Hij door de hele Bijbel heen. Mogen schept vrijblijvendheid. Iets wat er niet is, als wij voor Hem willen leven.

Daarnaast schrijf je dat God 'ons heeft uitgekozen'. Daar staan inderdaad veel teksten over. Hoe kun jij met overtuiging zeggen dat jij onder die mensen valt? Welke plaats heb jij ten aanzien van het volk Israel - dat is immers nog steeds Gods uitverkoren volk?

En ook hier wil ik de opmerking plaatsen ten aanzien van de doop. Je zult het wellicht zat worden, maar ik meen dat dit een van de redenen is waarom je niet zo stellig zou kunnen zeggen dat je 'gewoon doet wat Jezus zegt'. We zijn het hopelijk eens dat Jezus door de heilige Geest tot mensen spreekt. Mensen zoals Petrus en Paulus. Mensen die schrijven over de doop op basis van het geloof, plaatsvindend na de bekering, tot vergeving van zonden, als bad der wedergeboorte, waardoor men wordt gered. Ik kan er niet bij dat je stelt dat je 'gewoon doet wat Jezus zegt', wanneer je dit gebod blijft ontkennen. Maakt dat niet dat de waarheid niet in jou is?

Mocht je het idee krijgen dat ik iedere gelegenheid aan wil grijpen 'om jou te pakken', vergeet dat snel weer. Daar is het mij geenszins om te doen. Ik probeer je enkel te laten zien waarom ik van mening bent dat je dwaalt, in ieder geval op een aantal punten.

Hoi Jan Paul, ik bedoelde inderdaad meer hoe je dat doet. Ik vind het namelijk nogal een uitspraak, te zeggen dat je dat doet. Jezus draagt ons namelijk op om ons aan de geboden te houden, daar we daarmee onze liefde voor Hem laten zien. Doen we dat niet en zeggen we toch Hem lief te hebben, dan liegen we en is de waarheid niet in ons.

Je schrijft 'mogen', dat verbaast mij eerlijk gezegd niet. Wel ben ik het er vurig mee oneens. God draagt zijn uitverkorenen op om Zijn wil te doen. Sterker nog, dat doet Hij door de hele Bijbel heen. Mogen schept vrijblijvendheid. Iets wat er niet is, als wij voor Hem willen leven.

Daarnaast schrijf je dat God 'ons heeft uitgekozen'. Daar staan inderdaad veel teksten over. Hoe kun jij met overtuiging zeggen dat jij onder die mensen valt? Welke plaats heb jij ten aanzien van het volk Israel - dat is immers nog steeds Gods uitverkoren volk?

En ook hier wil ik de opmerking plaatsen ten aanzien van de doop. Je zult het wellicht zat worden, maar ik meen dat dit een van de redenen is waarom je niet zo stellig zou kunnen zeggen dat je 'gewoon doet wat Jezus zegt'. We zijn het hopelijk eens dat Jezus door de heilige Geest tot mensen spreekt. Mensen zoals Petrus en Paulus. Mensen die schrijven over de doop op basis van het geloof, plaatsvindend na de bekering, tot vergeving van zonden, als bad der wedergeboorte, waardoor men wordt gered. Ik kan er niet bij dat je stelt dat je 'gewoon doet wat Jezus zegt', wanneer je dit gebod blijft ontkennen. Maakt dat niet dat de waarheid niet in jou is?

Mocht je het idee krijgen dat ik iedere gelegenheid aan wil grijpen 'om jou te pakken', vergeet dat snel weer. Daar is het mij geenszins om te doen. Ik probeer je enkel te laten zien waarom ik van mening bent dat je dwaalt, in ieder geval op een aantal punten.

Hallo Sjoerd, eigenlijk loop ik nu aan tegen de beperktheid van het alleen virtuele. Ik zou tegen je willen zeggen: kom eens langs. Sla mijn leven eens een tijdje gade. Loop een paar weken met me mee. Maar dat voert net even te ver vind ik. Op zeker moment ben je met woorden klaar omdat je rond blijft cirkelen met al je goede bedoelingen.
Die erken ik bij jou. Ik merk aan je toon en je benadering heus wel dat je er totaal niet op uit bent mij telkens "te pakken" zoals je het zelf uitdrukt.
Kijk Sjoerd, ik heb niet altijd zin om in de verdediging te gaan tegen allen die tegen mij zeggen: je dwaalt. In feite vind ik dat meestal tijdverspilling.
Ik leef met God. Ik heb daar zekerheid over. En hoe jij daar van aan afstand tegenaan kijkt op basis van uitsluitend mijn bijdrages hier op de site, tja, eigenlijk is dat mijn pakkie an niet zo erg meer als het na verloop van tijd toch niet opschiet in de dialoog. Mijn geweten is rein. Ik leef biddend en ik bid levend. Ik ervaar steeds dat God mij helpt, ik heb vreugde en kracht. Ik heb vrede met allen voorzover het aan mij ligt. Wie geen vrede met mij wil, ontwijk ik eenvoudig. Ik doe wat Jezus zegt over de omgang met de ander, de evennaaste. Ik heb lief.
Denk niet dat dat van de ene dag op de andere gegaan is, ik heb 30 jaar lopen zoeken naar mijn balans in Christus. Extreem lang vind ik zelf, maar mijn leven was dan ook een ruïne toen ik tot geloof kwam. Puin ruimen kost tijd en dan staat er nog lang geen nieuwbouw.
Mijn vader was dominee en ik ben in 1948 gedoopt. In jouw ogen en volgens jou in Gods ogen is dat geen doop geweest. Het zij dan zo, Sjoerd, ik ben geen overdoper. De kracht Gods dooft nooit uit. Het is ermee als met een object dat je met een stuwraketje een duwtje geeft in de ruimte, dat object zal zich voor altijd in de stuwrichting voort blijven bewegen. Dat stopt niet meer.
Ik ben opgegroeid in en met de kerk, in en met het geloof. Ik verloor het rond mijn 18e, maar toen ik het 14 jaar later terugkreeg, plukte ik de vruchten van mijn opvoeding en jeugd. Ik ken het geloof net zo goed als de kinderen van een fruitteler de boomgaarden van hun vader. Dat heeft me gered en in leven gehouden, zelfs het leven teruggegeven, tot vandaag.

Met 'mogen' bedoel ik dat we bevoorrecht zijn zoals ik ook schrijf. Het is vrijblijvend in zekere zin omdat we vrij blijven. God schenkt ons het heil onder behoud van onze volle vrijheid. Hij zaait in de wil en de wil verandert. Ik kies in volle vrijheid elke dag voor Gods wil ten aanzien van de medemens, de dingen enz. Het laatste dat ik wel ervaar in mijn geloof is iets van een keurslijf of een politieagent-God. Ik zie en ervaar geen waarschuwende vinger vanuit de hemel, ik voel veel meer een hand die mij draagt onder mij, die mij steeds richting wijst en die richting kies ik dan, vrij en in vol vertrouwen.

Over het droevig mysterie van Israël zeg ik niks. Dat laat ik geheel bij God.

Slotopmerking: de woorden van Jezus zijn in de allereerste plaat een handvat en richtingwijzer voor ons mensen om op en nieuwe en liefhebbende manier met elkaar om te gaan. Geheel anders zijn is onze opdracht. Het accent ligt bij mij op het gewone dagelijkse leven, de omgang met mijn medemensen, buurtgenoten, zieken enz. Basileus de Grote heeft iets tegen het kluizenaarschap, want, zegt hij: wiens voeten zul je wassen, kluizenaar? Ben ik bereid de voeten te wassen van al die verschillende kleuren mensen van verschillende geloven, cultuur e.d. die onverschillig staan te wachten bij de kassa van de Aldi en die stuk voor stuk het beeld van God in hun binnenste dragen vaak zonder dat ze er enige notie van hebben? Ja.
Ik houd erg van de gelijkenis van de Barmhartige Samaritaan. In de Bergrede geef Jezus praktische geboden die allemaal gaan over de omgang met elkaar. Verder staat vaak in de bijbel dat God de mens zal oordelen naar zijn handel en wandel, vandaar ook dat schitterende 25e hoofdstuk van Matteus dat mij zo dierbaar is. Je weet wel: Ik had dorst en u hebt Mij te drinken gegeven enz. En de rituelen? Och.

Zo kijk ik er nu eenmaal tegen aan. Hoe zou de aarde het paradijs weer kunnen zijn? Alleen in de omgang van mensen met elkaar, en met de rest van de schepping natuurlijk, maar dat hangt direct samen, ik zie geen andere mogelijkheid, daar zit het wezen van de Geest van Jezus. In de uitgestoken en helpende hand van moeder Teresa naar de stervende andersgelovigen in de goten van Calcutta. In de totale, (zichzelf zover vergetende, dat hij na 16 jaar ook zelf melaats werd) inzet van Damiaan de Veuster voor 'zijn' melaatsen op Molokai.
Vind je het heel erg als ik even 'amen' zeg in mijn hart en een traantje wegpink?

Gezegende zondag, JP

Dag Jan Paul, na deze bijdrage zijn we dan inderdaad uitgepraat. Ik hoor teveel gevoel in je stuk om op te reageren. Dat gevoel is van jou en als jij dat de plek wil geven die je het geeft, is dat ook jouw keuze. Dit bedoel ik overigens geenszins postmodernistisch - ik blijf van mening dat je de Bijbel niet volledig wil gehoorzamen en daarmee God niet volledig wil gehoorzamen. Ongetwijfeld zullen veel gelovigen een puntje kunnen zuigen aan de manier waarop jij met je medemens tracht om te gaan. Dat vind ik mooi om te zien (ik denk hierbij aan je praktische voorbeeld ten aanzien van het geven van een aalmoes aan een dakloze). Dat dergelijk gedrag het paradijs op aarde zou kunnen brengen, ontken ik stellig. Maar waarschijnlijk bedoel je dat anders dan dat ik het nu lees.

Ik sluit af met tegen jou en ieder die dit leest te zeggen dat Israel geen mysterie schijnt te zijn. Er is geprofeteerd over Israel en profetieën zijn er om uitgelegd en begrepen te worden. Span je hiervoor in. God wil dat alle mensen worden gered EN de waarheid leren kennen (1Tim 2:4). Neem niet genoegen met minder. Dat zou je weleens meer kunnen kosten dan je je nu realiseert.

Uit mijn schrijven blijkt dat ik ook nog niet over deze waarheid beschik, maar ik zal me erop toeleggen om ook deze waarheid te leren kennen.

"Laat uw standvastigheid niet varen, maar groei in de genade en in de kennis van onze Heer en redder Jezus Christus. Hem komt de eer toe, nu en in eeuwigheid. Amen." - 2Pet 3:18

Hoi Sjoerd,
Daar kan aan gewerkt worden. Hierbij een link voor de eerste aanzet daartoe: http://www.shoresh.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=52&Itemid=65

Hieronder zie je een korte omschrijving van het doel van de Kesjer cursus zoals beschreven op de bovengenoemde homepage. Verdere informatie vind je ook daarop.

De Kesjercursus heeft tot doel om u inzicht te verschaffen in de Hebreeuws-Joodse context van de Bijbel zodat u beter in staat bent om het Woord van God te begrijpen. Ook zult u zich bewust worden van de Joodse wortels van het christelijk geloof.

Het zal u inzicht geven in het plan van God met het Joodse volk en het Land van de Bijbel. U wordt toegerust om bewuster te bidden voor de Vrede van Jeruzalem en voor die van de gehele wereld.

Ikzelf heb de cursus afgelopen voorjaar gevolgd, het is een verrijking van je geloofsleven!

Hartelijke groet,
Jacqueline

Hoi Jacqueline,

Bedankt voor je oprechte poging. Ik heb inmiddels verschillende andere bronnen om me heen verzameld, die ik rustig ga doorspitten. Wellicht komen we er nog eens op terug.

Groet Sjoerd

De laatste dagen waren een aaneenschakeling van activiteiten, dus ik reageer nu pas op de vragen van Sjoerd en JP.

@ JP: Ben het met je eens en kan ook kort op je laatste vraag antwoorden met: Ja!

@ Sjoerd:
- Bijbelse onderbouwing God's onvoorwaardelijke liefde: Maar God bewees ons zijn liefde doordat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren.(rom 5:8)
Wij gaven Hem toen al geen reden om ons lief te hebben. Waarom zou God dat wel doen nu we kinderen van Hem zijn? God veranderd immers nooit. (zie mal

- Wat zijn kinderen van God? -->
want door het geloof en in Christus Jezus bent u allen kinderen van God.(gal 3:26)

Allen die door de Geest van God worden geleid, zijn kinderen van God. U hebt de Geest niet ontvangen om opnieuw als slaven in angst te leven, u hebt de Geest ontvangen om Gods kinderen te zijn, en om hem te kunnen aanroepen met 'Abba, Vader'. De Geest zelf verzekert onze geest dat wij Gods kinderen zijn. (Rom 8:14-16)

Denk je niet te moeilijk Sjoerd? Deze antwoorden spreken voor zich.

Groet!

Mark

Dag Mark,

Rom 5:8 is m.i. geen onderbouwing ten aanzien van Gods onvoorwaardelijke liefde voor ons. Immers, Hij stelt er toch voorwaarden aan? Hij draagt ons op Zijn geboden te houden, doe wij dat dan heeft Hij ons lief. Hij draagt ons op 'in Hem te blijven', doen wij dat dan dragen wij vrucht, snoeit Hij ons bij - heeft Hij ons lief. Onvoorwaardelijk draagt vrijblijvendheid in zich mee. Mijn advies zou zijn om je bij Bijbelse terminologie te houden. Dan weet je zeker dat je geen dingen beweerd die onwaar (kunnen) zijn. Mee eens?

Precies, IN Christus Jezus zijn we kinderen van God. Wat is er voor nodig om IN Hem te zijn? Hoe doen we dat?

Ik denk volgens mij niet te moeilijk. Ben eerder bang dat er door anderen te makkelijk wordt gedacht. 'We' worden door zovelen zo vaak kinderen van God genoemd. Ik vraag me af of we realiseren wanneer de Bijbel stelt dat iemand een kind van God is. Ik ben benieuwd naar je antwoord op mijn vraag.

Groet Sjoerd

Sjoerd, even nav je reactie op Jan Paul zijn blog waarin hij zich best wel kwetsbaar opstelt.
Dit is wat mij te binnen schiet:

Mt. 25:34-41 Dan zal de Koning tot hen, die aan
Zijn rechterhand zijn, zeggen: Komt, gij gezegenden Mijns Vaders, beërft het Koninkrijk, dat
u bereid is van de grondlegging der wereld af. Want Ik heb honger geleden en gij hebt Mij te
eten gegeven. Ik heb dorst geleden en gij hebt Mij te drinken gegeven, Ik ben een
vreemdeling geweest en gij hebt Mij gehuisvest, naakt en gij hebt Mij gekleed, ziek en gij
hebt Mij bezocht; Ik ben in de gevangenis geweest en gij zijt tot Mij gekomen. Dan zullen de
rechtvaardigen Hem antwoorden, zeggende: Here, wanneer hebben wij U hongerig gezien
en hebben wij U gevoed, of dorstig en hebben wij U te drinken gegeven? Wanneer hebben
wij U als vreemdeling gezien en hebben U gehuisvest, of naakt, en hebben U gekleed?
Wanneer hebben wij U ziek of in de gevangenis gezien en zijn tot U gekomen? En de Koning
zal hun antwoorden en zeggen: Voorwaar, Ik zeg u, in zoverre gij dit aan één van deze Mijn
minste broeders hebt gedaan, hebt gij het Mij gedaan.

Jan Paul is een dierbare (mail)vriend van mijn man en mij en dit laat ik niet zomaar over hem zeggen.

Welterusten,
Jacqueline

Jacqueline, ik begrijp werkelijk niet waar deze reactie op gebaseerd is. Zojuist mijn stukje naar JP teruggelezen en ik ben van mening dat ik hem op een waardige manier heb bejegend. Dat ik het oneens ben t.a.v. het doopgebod mag toch?

Ook het Bijbelgedeelte in jouw post vat ik niet. Het lijkt jullie favoriete gedeelte, zoveel is duidelijk. Ik heb al gezegd dat ik de manier waarop JP die in de praktijk probeert te brengen mooi vind. Wat is de reden en relevantie van het posten van die tekst nu?

Hey Sjoerd, ik heb even een dag over jou opmerkingen nagedacht en ben tot wat gedachten gekomen.

Punt 1:
Rom 5:8 --> geen goede onderbouwing zeg jij, want; voorwaarden, geboden enz.

Lees de tekst nog een keer, waar haal jij de voorwaarden/geboden vandaan? Dat staat nergens in deze tekst.
De enige tekst die het verband tussen liefde en geboden legt is Joh 15.
Hier heb ik over lopen denken en ik kwam er niet uit.
Waar ik wel op uit kwam is dat Jezus de relatie die de Vader met ons heeft vergelijkt met de relatie van een Vader en zoon hier op aarde.
Bijv. mat 7:9. Bekijk nu eens de liefde van een aardse Vader. s die liefde afhankelijk van de daden van de zoon? Nee! Misschien een klein beetje. Hoeveel temeer zal dan jullie Vader in de hemel van jullie houden ondanks wat jullie doen.
Bovendien, als de liefde van God afhankelijk zou zijn, dan zou niemand door God geliefd zijn, want iedereen zondigt. (rom 3:23, 1 joh 1:8,9)


Punt 2:
Kinderen van God zijn. Lees de teksten die ik schreef nog een keer door. Nergens lees je het in Christus zijn. Dus deze opmerking:

"Precies, IN Christus Jezus zijn we kinderen van God. Wat is er voor nodig om IN Hem te zijn? Hoe doen we dat?"

Is overbodig.

De teksten zeiden 2 dingen:
- Je bent God's kind als je in Jezus geloofd
- God's Geest verzekerd jou geest ervan dat je een kind van God bent.

groet!

Mark

Hoi Mark,

"Lees de tekst nog een keer, waar haal jij de voorwaarden/geboden vandaan? Dat staat nergens in deze tekst."
Volgens mij een schoolvoorbeeld van selectief Bijbel lezen. Je gaat me toch niet vertellen dat jij nergens in je Bijbel een relatie leest tussen het liefhebben van God en het houden van Zijn geboden? Loop bijvoorbeeld de koningen eens langs. Het OT staat vol met beschrijvingen van de relatie tussen deze twee zaken.
Enkele NT-voorbeelden: Joh 13:14, 14:15 -17, Jak 2:14, 1Joh 2:3-4. Het is absurd om te denken dat je God lief kunt hebben, zonder je tot het uiterste in te spannen om Zijn geboden te houden.

"Bijv. mat 7:9. Bekijk nu eens de liefde van een aardse Vader. s die liefde afhankelijk van de daden van de zoon? Nee! Misschien een klein beetje. Hoeveel temeer zal dan jullie Vader in de hemel van jullie houden ondanks wat jullie doen."
Deze tekst gaat over het gebed om de heilige Geest en de verzekering dat God deze zal geven. Een van de problemen vandaag de dag: we vragen God om stenen en slangen.
Vooral de laatste zin in deze quote is belachelijk, Mark. Er is geen enkele Bijbelse onderbouwing voor te geven en het misleid. Jezelf en anderen met jou.

"Nergens lees je het in Christus zijn."
Bij mij staat er het volgende in Galaten 3:26:

'want door het geloof en in Christus Jezus bent u allen kinderen van God.'

Waarschijnlijk heb je dus een 'verkeerde tekst' aangehaald. Tussen haken, omdat ik hem juist bijzonder relevant vind ten aanzien van de vraag wie er kinderen van God zijn.

Nog kort een aanvulling op het eerste punt dat jij noemt n.a.v. deze tekst: - Je bent God's kind als je in Jezus geloofd.
Dit wordt vaak/meestal uitgelegd als het belijden van jouw geloof in de capaciteit van Jezus om jou te kunnen redden. M.a.w. je gelooft dat Jezus bij machte is om jou te redden. Dat is 'in Jezus geloven'.
Een andere uitleg, die een paar lagen dieper gaat zoals wel vaker gebeurt in de Schrift, is dat het woordje 'in' de positie aangeeft, van waaruit je gelooft. Zie je het verschil? Ja, we geloven dat Jezus bij machte is om ons te redden op grond van Zijn offer, maar de positie waaruit wij dit geloven, is in Jezus. We zijn dan als het ware in Hem geplaatst en geloven van daaruit dat Hij dit kan en doet.

Waarom dit punt toegevoegd? Omdat het m.i. laat zien hoe belangrijk het is dat jouw positie 'in Christus' is (een term die op meer plaatsen wordt gebruikt). Ook wordt hiermee duidelijk waarom ik het wel degelijk relevant vindt te vragen hoe je een kind van God wordt. Kinderen van God zijn 'in Christus'. Hoe komen ze daar?

Ik denk dat ik het euvel gevonden heb, je zal de NBG of Statenvertaling geraadpleegd hebben voor de Galaten tekst. Excuus voor mijn onzorgvuldigheid dat ik dit ook niet even heb gedaan. Nu ben ik helemaal blij dat ik het laatste punt er nog bij heb gezet. Wat het gaat dan om de vraag; wat betekent het om 'in Christus' te geloven?

"Vooral de laatste zin in deze quote is belachelijk, Mark"
Hier quote ik mezelf even. Ik liet me hier teveel gaan, de woordkeuze is niet juist. Excuses daarvoor. Inhoudelijk blijft het punt natuurlijk staan, maar de vorm verdiend geen schoonheidsprijs.