“Doe het niet, doe het niet!” Dat was het advies voor mijn broer die afgelopen week zijn vrijgezellenfeestje vierde. De man van middelbare leeftijd, die we toevallig in de stad tegenkwamen, sprak uit ervaring en raadde het mijn broer af te gaan trouwen: “je bent veel te jong”.Toevallig zat ik naast deze man en raakte aan de praat. Ik kreeg een interessant antwoord toen ik zei dat vroeger mensen ook al heel jong trouwden. Hij zei: “Dat kan tegenwoordig helemaal niet meer, het past niet meer in de tijd”.
Tijden veranderen, de manier van denken en doen veranderd mee, maar de mensen van vandaag de dag zijn bij hun geboorte niet anders dan de mensen van 2000 jaar geleden waren. Innerlijk is de mens door de eeuwen heen hetzelfde gebleven. Daarom blijven de 10 geboden ook een perfecte basis voor de wet: de verlangens die mensen tot misdaad aanzetten zijn nooit veranderd. Trots, hebzucht, jaloezie enz. het blijft allemaal hetzelfde. Het enige dat de mens anders doet handelen zijn de externe factoren. En het zijn deze factoren die ervoor hebben gezorgd dat de plaats van het huwelijk niet meer de plek in onze samenleving heeft die het 50 jaar geleden wel had. Maar kun je daardoor zeggen dat een huwelijk per definitie niet meer werkt in deze maatschappij? Zeker niet.
Tegenwoordig gaat bijna 1 op de 2 huwelijken kapot. Statistisch gezien een goed argument om niet te gaan trouwen. Ook de hedendaagse cultuur pleit niet voor een huwelijk voor je 30ste. Waarom zou je trouwen? Toch is het huwelijk sinds de schepping van de aarde al een goed gebruik. Een wereld waarin iedereen met iedereen aanrommeld leidt tot liefdeloosheid, met lust als koning op de troon. Kiezen om je leven delen met één iemand heeft iets moois, iets mystieks. Als ik naar de mensen om mij heen kijk die al heel lang getrouwd zijn, dan hebben die iets ongrijpbaars. Dan zie ik twee mensen die aan elkaar verkleeft zijn en tevreden met elkaar, hoewel jij als buitenstaander grote lijsten met tekortkomingen kunt opnoemen. Ze houden van elkaar en zijn gelukkig.
‘Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich hechten aan zijn vrouw, en die twee zullen één lichaam zijn.’ Dit mysterie is groot – en ik betrek het op Christus en de kerk. (Ef. 5:31,32)
Wie of wat zet de standaard? Moet je, wat betreft het huwelijk, op de mening van de maatschappij afgaan? Dit is natuurlijk een makkelijke vraag om te beantwoorden. Nee, de bijbel zet de standaard: daar moet je de norm vandaan halen. Maar zo eenvoudig als dit antwoord is, zo moeilijk is het om dit uit te leven. Want wees eens eerlijk en doorzoek je gedachten en motieven over het huwelijk. Wordt jouw mening volledig gevormd door de bijbel? Of heeft de maatschappij ook zijn invloed op jouw gedachten?
Fijne week!
Mark Winkelaar
