Whaaa! Waarom duurt dit zo lang? Speel gewoon af, aaah! Hoezo buffering?! Schiet op, ik betaal toch zeker niet voor niets voor mijn internet! Ow nee hè, ik wist dat ik in een andere rij had moeten kiezen, dit meisje heeft hier duidelijk geen talent voor. Ja, heel goed, de barcode zit bij dit product aan de ándere kant, en dan nu scannen. Goed bezig. Heb ik weer! Niets erger dan ‘los’rijdende senioren tussen mij en mijn gaspedaal, zucht…
In een tijd dat alles snel kan, moet alles ook snel gaan. Het is echt geniaal, in deze generatie, die ontelbaar veel uitvindingen binnen handbereik heeft die alles sneller doen uitvoeren, hebben mensen steeds minder tijd. Vroeger duurde een reis naar Parijs meer dan een week. Nu rijden we er een paar uur over. Een dagje naar Londen; geen probleem. Geen tijd om te koken? Neem een magnetronmaaltijd of rijd even door de mc drive. Alles gaat gewoon sneller en alles moet ook sneller. Dat is wat de westerse wereld je in prent. Zelf de nieuwtjes zijn al snel geen nieuwtjes meer, zodra facebook er lucht van krijgt. Maar met dat alles sneller gaat, verliest ons geduld grond. Want zeg nou zelf, hoe irritant is het als je internet steeds vijf seconden later is dan normaal? Hoe irritant is dat stoplicht op de weg naar je werk, die altijd veel te laat op groen gaat? Terwijl, als je er over na denkt het eigenlijk best kinderachtig is om je er over druk te maken. Ik bedoel, kom op, wat is nu een minuut? Of die vijf seconden op het internet?
Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing. (Gal 5:22,23)
Van mezelf weet ik, dat als ik een paar dagen geen tijd heb genomen voor gebed en bijbel lezen, ik ongeduldig, bot en kortaf wordt. Vooral tussen vier uur en half 6 ’s middags wordt mijn communicatie niet gewaardeerd door mijn broertje en zusje, en terecht. Op dat soort momenten baal ik echt van mijzelf en weet ik donders goed wat ik gemist heb de afgelopen dagen. Dan denk ik aan die momenten dat ik dicht bij God leefde en er een overvloed aan geduld en liefde vanuit mij stroomde, die zeker niet van mijzelf was. Het zou mooi zijn als Gods Geest mij elke dag zo’n groot portie geduld en liefde gaf. Maar gelukkig zie ik verbetering als ik terug kijk, God is aan het werk in mij. Ik houd maar voor ogen dat als God van een klomp klei een bloeiende planeet kan maken, dat Hij ook wel iets moois van mij weet te maken. Ook al werk ik Hem, in mijn eigen koppigheid, vaak tegen.
Goede en geduldige week toegewenst!
Mark Winkelaar
Gerelateerd
"Groeien, bloeien & vrucht dragen"
Snoeien en afsnijden!
Blijf in Mij, dan blijf ik in jullie
Lakeland: Vrucht versus Stijl
Zelfbeheersing
Reacties (1)
Herkenbaar trouwens dat je tussen 4 en 6 wat kortaf wordt wanneer je enkele dagen niet echt met God bezig bent geweest.
Idd we zijn net als een klomp klei bij de Potterbakker, en we worden telkens sterker en sterker. Wijzer en wijzer. Onze tong wordt meer en meer getemd en de vrede, blijdschap nemen toe. Wij zijn zijn bouwwerk 1 kor 3:9. YES :)
