Één jaar geleden heb ik een stuk geschreven waarin ik mijn kritische kijk met je deelde. Ik vond het iets waar ik maar moeilijk een balans in kon vinden; kritisch zijn. Inmiddels een jaar verder kijk ik terug op een enorme verandering.
Ik merkte het vooral in mijn kijk op andere mensen/organisaties. Waar ik vroeger kritisch was op de beweegredenen van mensen, ben ik nu meer gaan inzien dat ik daar toch niet een gedegen oordeel over kan geven en ik beter kan genieten van hetgeen ik ze zie doen. Misschien heb je het soms ook als je naar televisie kijkt, dat je het niet mooi vind omdat het zo dubbel is. De acties die op tv worden gehouden voor de ramp in Haïti. Misschien denk je: Wat een op geblazen gebeuren, uiteindelijk word er maar zo weinig gegeven! Of heb jij de aflevering gezien van ‘de Wereld draait door’ waarin iedereen in de zaal 100 euro heeft betaalt om de eventuele mogelijkheid te krijgen om zijn/haar stukje voor de tv op de dragen.
Ik keek er vroeger naar van: Wat willen die gasten hiermee bereiken, ze misbruiken het om er zelf beter van te worden. Nu denk ik: Wat ben ik blij dat ze dit doen en dat ze er aandacht aan willen geven, zie ik de moeite die ze nemen en de liefde waarmee ze het doen!
Zo keek ik laatst een filmpje van stichting Compassion waarin iemand zijn sponsorkindje opzocht in Afrika. In het filmpje bleek hoe slecht het sponsorkindje van deze persoon het had op de plek waar hij woonde. Dit raakte de persoon die het kindje sponsorde en dat moment werd vast gelegd op camera. Nou moest ik daar vroeger niks van hebben, maar nu raakt het ook mij omdat ik de liefde in de beelden terug zie.
Ik ben nog steeds aan het strijden om mijn kritische kijk op dingen te verbreken en ik ben er op sommige gebieden nog lang niet, maar ik wil er werk van maken. Want voor mij is het of kritisch zijn, of meer van dingen en mensen genieten. En het laatste is denk ik waartoe we opgeroepen zijn…
Hoe ga jij om met je kritische kijk op dingen/mensen?
Gerelateerd
Reacties (1)
Op zich vind ik het niet erg als je de dingen een beetje kritisch bekijkt en onderzoekt, als het maar niet leidt tot een sarcastische houding van "er deugt toch niets, of het zijn allemaal bedriegers".
Wat betreft zaken als een ramp, zoals nu de aarbeving in Haiti, daarin heb ik een berustende houding aangenomen, het is belangrijk dat er veel geld komt, dus moet je de mensen waat voor hun geld geven en dat is een benefietconcert, beelden van de ramp op de t.v., hoe dramatischer hoe meer geld. De mensen trekken hun portemenee open als er iets tegenover staat.
Ik heb geen hoge pet op wat dat betreft van mezelf en de rest van de mensheid, maar er moet dan hulp geboden worden en daar is veel geld voor nodig dus aanvaard ik dat maar.
Groetjes,
en Gods zegen toegewenst,
Kees
