Er zijn situaties waarin wat we doen en wat we willen lijnrecht tegenover elkaar staan. Tenminste, ik kom dat soort situaties wel eens tegen in mijn eigen leven. Je wilt iets niet doen, of juist wel, en uiteindelijk doe je precies het tegenovergestelde.
Als christen weet je waarschijnlijk heel goed wat je wel en niet moet doen, wat goed is in de ogen van God en wat niet. Maar kennis wordt niet automatisch omgezet in daden, integendeel, in het oude testament werd juist meer gezondigd vanaf het moment dat de tien geboden werden ingevoerd. Hoewel de wet goed is, zorgde het ervoor dat mensen meer gingen zondigen. Want de wet loopt stuk op de menselijke natuur, het prikkelt iets in de mens waardoor het meer geneigd is tot zonde. (Rom 7) Hetzelfde effect krijg je (grofweg) als je op een grasveld een bordje neerzet met daarop: “GRAS NIET BETREDEN”. Dat bordje zal ervoor zorgen dat er meer mensen op het gras gaan lopen dan als er helemaal geen bordje had gestaan.
Toch blijf ik het vreemd vinden. Wij als christenen weten wat God goed en wat God fout vind, wij weten dat zonde tot de dood leidt, we weten dat zonde onze vreugde weg neemt, we kennen zelfs het betere alternatief dat tot leven leidt en toch zondigen we! Zelfs heel bewust in sommige gevallen! Waarom?
in het oude testament zie je dat Israël weer terug moet keren naar de Heer, omdat voor de zoveelste keer is vervallen in zonde. Op een geven moment wordt je er als lezer bijna zat van dan wil je het volk van Israël het liefst door elkaar schudden en schreeuwen: “Snap je het nu nog niet?! Stop met zondigen en leef met God, dan zul je het echte leven vinden en goed doen in de ogen van God!”. Zelfs in het nieuwe testament, als mensen de Heilige Geest hebben ontvangen, moet Paulus erop aan blijven dringen dat ze moet ophouden met zondigen en een heilig leven moeten leiden. En als een, buiten de situatie staande, lezer denk je echt dat die mensen niet goed bij hun hoofd zijn. Ik bedoel kom op, je hebt net te horen gekregen dat God je door Jezus heen heeft gered van de dood, je ontvangt zijn Geest, veel vreugde is je ten deel gevallen en dan spuug je in het gezicht van de gever door te zondigen! De Joden sporen echt niet. Gelukkig besef je, na een gezonde reality-check, dat jij geen haar beter bent en zal je waarschijnlijk God om vergeving vragen voor alles wat je net gezegd hebt.
We weten toch dat God goed is? We weten toch dat Hij vreugde geeft en dat het naleven van zijn geboden leven brengt. En als jouw redder tegen je zegt: Wees heilig, want ik ben heilig, waarom zondig je dan nog? Sommige predikanten noemden zonde dan ook wel: krankzinnigheid.
Goed weekend!
Mark Winkelaar
Gerelateerd
Zonde, wat is het en wat doet het?
Zonde, wat betekent het voor God?
Zonde
Kan een christen de onvergeeflijke zonde begaan?
10 geboden, maar dan anders
Reacties (4)
Dat vond ik heel vreemd klinken. Daarom heb ik net Rom. 7 & 8 gelezen en nu begrijp ik het iets beter. Soms kan je bepaalde teksten weer lezen, om het dan pas een beetje te gaan begrijpen en om opnieuw en dieper ergens bij bepaald te worden. Bedankt voor deze overdenking.
Ik herken het zeker wel. Wanneer ik iets niet wil doen, komt mijn eigen vlees in opstand en als ik dan op een zwak moment mij vrijwillig laat verleiden geef ik toe aan mijn zondige verlangens.
Omdat sommige mensen hier hebben geroepen dat ze persoonlijke info over mijn daden willen geef ik hierbij een voorbeeld van mijn eigen daden.
Het principe kende ik al van toen ik nog veel tv keek. Maar als je veel op internet zit is het nog veel erger. Je klikt v.d. ene link naar de andere link, v.d. ene site naar de andere site en onvermijdelijk is er dan een keer de verleiding van 'sexy videos'. En dit is dan nog het niet bewust opzoeken van zonde maar er mee geconfronteerd worden. Maar het zelf bewust opzoeken van deze hoererij is de volgende stap als ik eenmaal de begeerte de ruimte heb gegeven. Wat men nu sexy noemt is wat men vroeger gewoon pornografie noemde en hoererij dus. Bovendien is als je toegeeft aan de 'lichtere' varianten van dit soort zonde al snel een steeds grotere aantrekkingskracht naar 'zwaarder' materiaal tot je jezelf totaal overgeeft aan deze bagger. Het begint met een beetje verleidelijk materiaal 'ach zoiets is toch niet zo veel zonde?' en 'wie doe ik hier nu kwaad mee?' en alle andere rotsmoessen maakte ik mezelf dan wijs om maar te kunnen blijven begeren.
En het opmerkelijke is dat zelfs na een hele tijd van geen probleem hebben met dit soort verleidingen en denken er immuun voor te zijn er dan toch weer een zwak moment kan komen dat de satan volledig uitbuit. Terwijl ik mijzelf haat korte tijd na het toegeven aan deze zonde en vergeving zoek en het nooit meer wil doen...
"Toch blijf ik het vreemd vinden. Wij als christenen weten wat God goed en wat God fout vind, wij weten dat zonde tot de dood leidt, we weten dat zonde onze vreugde weg neemt, we kennen zelfs het betere alternatief dat tot leven leidt en toch zondigen we! Zelfs heel bewust in sommige gevallen! Waarom?"
Dat van die vreugde... wist je dat de zonde echt wel vreugde geeft? Daarom zocht ik bewust naar de zonde. Ja ik begrijp je wel, de zonde neemt de echte vreugde van God weg, die vreugde waardoor we vrijmoedig kunnen bidden tot Hem. Maar waarom willen we blijven zondigen? Omdat zonde wel degelijk vreugde geeft. Je kunt op het moment van zonde denken en voelen dat het precies is wat je wilde en er veel plezier aan beleven.
"25 maar hij heeft liever met het volk Gods kwaad verdragen, dan tijdelijk van de zonde te genieten; " Hebr. 11
Er valt v.d. zonde te genieten. Maar wat is de ware aard van dit beest? Het is een TIJDELIJK plezier. Daarom moet een zondaar ook steeds weer opnieuw zondigen als ware een slaaf v.d. zonde. Steeds moet je terug om weer een 'shot' te krijgen. En dit keer een zwaardere dosis want anders is er niet meer hetzelfde plezier, de kick die je verwacht te krijgen.
En zo komt de zondaar (ik in dit geval) steeds verder in satans web wat je vasthoud en kapotmaakt. Gelukkig mag ik me tot nu toe nog steeds bekeren en uiteindelijk sterker worden. Maar ik weet dat dit niet vanzelfsprekend is of zonder er een prijs voor te betalen. Ik praat niets goed en wil nooit meer dezelfde zonde begaan.
Ik ben en we zijn diep van binnen totaal zondig. Onze natuur is niet goed en is niet trouw aan Gods wil. Dat kan ik lezen in de Romeinen brief en verifiëren met mijn eigen ervaringen.
En dan heb je dus ook nog een wereld die elke mogelijke verleiding aanbied als onschuldig plezier en 'normaal' en van alle kanten naar je toe gooit zodat het wel heel makkelijk is om je te verliezen in welke zonde dan ook. Maar ze vertellen er nooit bij wat de gevolgen zijn van zonde. Schaamte en verdriet en pijn en een scheiding met God die uiteindelijk naar de dood leid.
Als ik toegeef aan zonde... dan zeg ik eigenlijk tegen de Heilige Geest en tegen Jezus Christus: U kan nu even niet in mijn leven aanwezig zijn want ik ga nu wat dingen doen die niet zo heilig zijn en mijn verstand ga ik nu bewust op nul zetten en ik ga me laten leiden door een gevoel dat komt van een heel andere geest... ik laat me weer slaaf, krijgsgevange, P.O.W. maken van de zonde :( En zo veracht ik Gods grote gift van genade die me rein had gemaakt en kost het veel...pijn om weer terug te komen bij God door het kostbare bloed van Christus. En dat is niet vanzelfsprekend, als ware je nu even kunt zondigen en dan weer naar God toegaan...dat is pure misleiding waarvan ik me meer bewust moet zijn.
Ten diepste blijf ik dingen verlangen die ik niet moet willen verlangen is het denk ik.
"14 Iedereen komt in verleiding door zijn eigen begeerte, die hem lokt en meesleept. 15 Is de begeerte bevrucht, dan baart ze zonde; en is de zonde volgroeid, dan brengt ze de dood voort." Jak. 1
Is dit het 'bevruchten' van de begeerte? Je overgeven aan een geest van krankzinnigheid die schaamte en pijn en verdriet en dood brengt onder het mom van plezier en vrijheid? Een een-tweetje tussen mijn zondige natuur en de satan?
De strijd is nog lang niet over constateer ik dan maar puur voor mezelf. Jezus Christus heeft de overwinning wel behaald, maar ik ben nog steeds de zwakke schakel. Daarom hou ik mij voor ogen:
"1 Nu wij door zo'n menigte geloofsgetuigen omringd zijn, moeten ook wij de last van de zonde, waarin we steeds weer verstrikt raken, van ons afwerpen en vastberaden de wedstrijd lopen die voor ons ligt." Hebr. 12
"55 Dood, waar is uw overwinning? Dood, waar is uw prikkel? 56 De prikkel des doods is de zonde en de kracht der zonde is de wet. 57 Maar Gode zij dank, die ons de overwinning geeft door onze Here Jezus Christus. 58 Daarom, mijn geliefde broeders, weest standvastig, onwankelbaar, te allen tijde overvloedig in het werk des Heren, wetende, dat uw arbeid niet vergeefs is in de Here. "
1 Kor. 15
"En het opmerkelijke is dat zelfs na een hele tijd van geen probleem hebben met dit soort verleidingen en denken er immuun voor te zijn er dan toch weer een zwak moment kan komen dat de satan volledig uitbuit. Terwijl ik mijzelf haat korte tijd na het toegeven aan deze zonde en vergeving zoek en het nooit meer wil doen..."
Ik denk dat God wil laten zien dat je niet zonder Hem kan. Dat je een bepaalde zonde lang niet meer hebt gedaan is het werk van God. Zodra je zegt dat je immuun voor die zonde bent, dan ga je jouw onafhankelijkheid van God voorbij. God heeft je van die zonde af geholpen en ook al ben je er al eeuwen vanaf, als God je los laat, dan verval je de seconde daarna weer in die aloude zonde.
In Christus zijn wij sterk, daarbuiten niet, en dat leert God ons.
Als God's Geest 'in onze zeilen' blaast, gaat ons schip volop vooruit op een rechte koers, met gemak. Dat zorgt voor kracht die ons in staat stelt om te breken met oude zonden en ons te bekeren.
Maar als er wat tijd voorbij gaat en God mij 'een beetje loslaat' moet ik steeds bewuster tegen de zonde kiezen en als God 'helemaal niet meer te voelen is' komt het aan op geloofsvertrouwen gebaseerd op de waarheid van Het Woord. Dan zijn de resultaten helaas nog te vaak bedroevend.
Laat God mij een beetje los om te zien of ik wel trouw blijf? Om mij de kans te geven om te overwinnen die zonde? Te groeien en sterker te worden? Dat denk ik wel nl. Alleen als ik op een moeilijk moment NIET voor God kies, niet bewust Hem zoek, alleen dan kan ik tot erge zonde komen.
Misschien is het te vergelijken met een vader en een klein kind. De vader wil dat het kind zelf leert te lopen, zonder dus de hele tijd gedragen te moeten worden. Maar het is wel nodig om pa's hand vast te houden. Of zoals Petrus die op het water liep: blijf naar Jezus kijken en laat je niet verleiden om je vertrouwen en vrede te verliezen en in te wisselen voor angst en onrust.
(dit lijkt me goed advies voor mezelf:)
