Vergeten?

Gebedsbroeders

Drie jongens - Drie posts per week - Onze overdenkingen - Jouw mening?

Kope kope kopen maar!

Door: Mark BoermanWoensdag, 4 november 2009
Terug
Categorie: Normen en Waarden, 5 keer gereageerd, 279 keer bekeken

Annuleren

Het westen met al haar rijkdom, je ziet het elke dag om je heen, we hebben het niet slecht hier in het westen. We hebben eigenlijk alles, waardoor we steeds op zoek gaan naar betere/makkelijkere varianten.

Wegwerpartikelen zoals plastic bordjes, bekertjes en bestek; hartstikke handig zo bij de barbecue, scheelt afwas! Of wat dacht je van de megaverpakkingen zoals euroshopper dat heeft. Je verbaast je over de prijs, want die ligt vaak lager dan het alternatief en je krijgt er ook nog eens meer voor! Vlees wordt ook steeds goedkoper, handig want dan kunnen we ons geld aan andere dingen besteden en het bovendien vaker nuttigen.

De bovengenoemde voorbeelden zetten mij aan het denken. Hoe kan ik hier op een goede manier mee omgaan? Ik moet keuzes maken op het moment dat ik voor het schap sta. Deze keuzes vragen bovendien om een gedegen mening, anders is je plan om duurzame producten te kopen ook zo weer van de baan doordat je weer wordt overvallen door de andere goedkopere producten.

Voordat ik op mijzelf ging had ik al besloten; ik word vegetariër en ga daarnaast de biologische producten kopen. Ja, en dan ga je eenmaal op jezelf en dan zie je aan de kassabon wat de consequenties zijn van die keuze. Ik ben soms wel twee keer zoveel geld kwijt als dat je kwijt zou zijn als je niet-biologische producten zou kopen.

Een tijdje geleden is er aandacht geweest in de media voor het toekomstige vleesprobleem in Nederland. Vleeswijzer.nl is een nieuwe website die de consument nu al bewust wilt maken van wat voor een consequenties het heeft dat je een stukje vlees eet. De woordvoerder van de vleeswijzer vertelde in een consumentenprogramma dat het probleem niet zozeer ligt in het vlees, maar bij de consument: “We moeten als Nederlanders minder vlees gaan eten”, aldus de woordvoerder.

Minder vlees eten, dat is nogal wat! Het stukje vlees is toch vaak wat de maaltijd afmaakt; zeg ik als vegetariër zijnde, want ook ik mis het snel in een maaltijd. Een goede keuze maken is erg lastig, dat zie je maar weer, maar worden wij er niet toe geroepen dit te doen? En wat zegt dit over jouw huidige koopgedrag? Moet dat aan enige verandering worden onderworpen?

Groeten, Mark
 

Gerelateerd

Reacties (5)

donderdag 5 november 2009, 09:05Jan Paul
Leuk onderwerp omdat iedereen ermee te maken heeft. Over het algemeen eet ik vleesloos, maar niet uit principe. Ik geloof niet dat vlees eten op zich zondig is, want dan zouden slagers zondaars zijn alleen om hun beroep, zoals bv. prostituees of bedenkers van beter gifgas voor oorlogvoering, of van een bom die mensen doodt maar verder niets vernielt. Ik vind tahu gewoon heel erg lekker en een blok kost iets meer dan een euro en je eet er 3 dagen van. De Toko, of Dirk. Omdat ik al heel lang in de bijstand zit, ben ik totaal afgetraind op niets of minimaal uitgeven. Portemonnaie thuis laten enz. Ik zoek op de computer alle reclamekrantjes op en rijd om voor een duppie. Waar zijn de bananen deze week 89 cent de kilo? Ook ik heb uiteraard te maken met twijfels en verleidingen, maar niet meer zo erg op eet- en drinkgebied. Kleding ook niet, apparaatjes helemaal niet, gadgets dus, ik begrijp daar toch al helemaal niets van. Maar eigenaardig: ik denk steeds: als ik nu eens tegen God zeg: 90% voor u, dus voor goede doelen, caritas enz. zou ik dan een staatslot kunnen kopen en scoren? Of moet ik tegen God zeggen: 100% voor U? Maar wil ik dat, is dat nog leuk? Toeval bestaat natuurlijk niet. Ooit dreigde ik door mijn eigen schuld E 5000,- mis te lopen. Echt een drama hoor. Ik zei tegen God: 10 % als U ze binnenhaalt. Door een volmaakte samenloop van omstandigheden die anderen toeval zouden noemen, en tegen alle verwachting in, had ik ze uiteindelijk te pakken. En ik heb woord gehouden. E 500,-- naar de Missionaries of Charity in Rotterdam. Helemaal niet om op te scheppen, maar het is gewoon zo, ik spot niet met dingen die ik God beloof, dat heb ik al teveel gedaan. En van de rest wat aan de kinderen uitgedeeld en vooral een flinke schuld betaald. Toch zegt iets me dat God liever wil dat ik helemaal geen lot koop. Teresia van Avila schrijft: verlang ook niet naar het bezit van geld om er goed mee te kunnen doen, dat is een valkuil.
Verder loop ik al maanden met de verleiding om een digitale camera te kopen. Daar ben ik voorlopig nog niet uit. Zou Jezus er een hebben? Vast niet. Hoe ver moet ons leerlingschap gaan? Heel ver, dat is zeker. Het is echt een geinig onderwerp. Hoeveel paren schoenen hebben jullie? Ik was er eens bij dat een goede kennis, een vrouw, aan de chemo gelegd werd. De specialist was aan het prutsen met naalden en kabels en tegelijk babbelden ze wat. Zij lag in een soort gemakkelijke stoel en het gesprek kwam op schoenen. Toen ze zich liet ontvallen dat ze 80 paar had, verschoot de dokter van kleur en hij viel met zijn chemo en al bijna van zijn stokje. Hij was totaal uit zijn concentratie en zocht stotterend en knalrood zijn evenwicht terug. Ondanks de chemo hebben we alledrie hartelijk gelachen.
Nog wat vlees en vis betreft: de manier waarop het allemaal gaat tegenwoordig, doet mij toch wel steeds terughoudender worden. Het is niet leuk meer zoals Gods goede en schone schepping vertrapt en mishandeld wordt vaak, ook op zee. Al dat geïndustrialiseer brengt onnoemelijk veel dierenleed met zich mee. Ik geloof niet dat de Schepper daar blij mee is. Hij stelde ons wel aan als heer over alles, maar niet als tyran.
Een goedkope en zuinige, maar niet gierige dag met de Heer.
donderdag 5 november 2009, 11:03Mark Boerman
Interessant hoe je omgaat met geld. Wat betreft die digitale camera, ja blijft een goede vraag: Heb je hem echt nodig? Ik geloof dat we ook mogen genieten op deze aarde, wel met mate maar het wel mogen doen. Het voorbeeld van die 80 paar schoenen ligt denk ik helemaal uit verhouding. IK heb er zelf 3 en dat is prima.....

Succes met het maken van keuzes hierin Jan-Paul...

Groeten, Mark
donderdag 5 november 2009, 11:51Jan Paul
Hallo Mark, jou vraag: heb je hem echt nodig, die digitale camera, daar zit 'm net de vieze geit in. Want als je gaat kijken naar wat je echt nodig hebt, blijft er verdraaid weinig over. Dan maken wij de middenstand niet blij hoor, al die karren met maar 1 artikeltje erin, een blik snert ofzo. Maar als je iets verlangt of met de gedachte speelt, komen er altijd goede redenen in je op, en bij ons die geloven ook redenen die met God te maken hebben. Ik zie onderweg wel eens bouwvallige schuurtjes in een weiland staan. Dan denk ik: mooie kerststal voor Josef en Maria met het Kind in de kribbe. Laat ik allemaal van die hutten zoeken en ze fotograferen van binnen of van buiten en ze verbinden met teksten over de geboorte van de Verlosser en Zaligmaker. Leuk om met kerst op de markt te gooien. Maar hoe oprecht is dat dan, want zal het er ooit van komen? Dus ik wacht meestal heel lang met zo iets te kopen, vooral als het iets duurs is. Ik zeg dan tegen mezelf: koop een wegwerpertje oude stijl, kost 3 euro bij de drogist, heb je ook 27 foto's en je kan ze laten digitaliseren. Ook met dat staatslot: je ziet dat ik God er weer bij haal, maar komt dat niet van de duivel? Want hoe je het ook wendt of keert: een lot kopen is hopen op geld en dus niet: hopen op God en op Hem alleen.
Over je andere opmerking: natuurlijk mogen we genieten, maar ik heb ervaren dat (onmatig) genot volgens de oude mens ten koste gaat van je gebedsleven en het bloeien van de Genade. Het is niet een kwestie van niet mogen bij mij, maar van niet meer willen. Ik heb genot leren herkennen als een vijand van mijn vriendschap met God en ik heb heel langzaam maar zeker geleerd die vriendschap boven alles te stellen.

Een broederlijke groet, JP
donderdag 5 november 2009, 19:35kees
Beste Mark en Jan Paul,


Ik heb dit alles met veel interresse gelezen, en ik merk dat Jan Paul ook in de zelfde soort financiele situatie zit als ik maar ook als zo'n arm studentje als Mark.

Uit milleu technisch oogpunt zou het goed zijn als heel Nederland vegetarisch was, maar het kiezen voor biologische produkten is een financiele kwestie. Mark zegt het zelf al, je schrikt van de kassabon, dus daar moet je dan een weg in zien te vinden waar je vrede mee hebt.

Het staat me gewoon tegen als ik hoor dat iemand 80 paar schoenen heeft, ik weet gewoon dat als ik een paar schoenen koop dan wordt dat de Schoenenreus, of ergens anders waar ze goedkoop schoenen hebben.

Een tijd terug was ik uitgenodigd door mijn schoonzus om te komen eten, er waren verder nog vrienden van hun, en op een gegeve moment spraken ze over kennissen van hun waarvan de man een goede baan had, en de vrouw gestopt was met werken, met het argement die 1000 euro maakt ook niets uit, en dat is een manier van denken die ik niet kan begrijpen. Ik heb nog geen 1000 euro, en nu weet ik wel dat in haar plaats iemand kan gaan werken die het misschien harder nodig heeft, maar de totale onverschilligheid in de manier van denken die begrijp ik niet.

Nu is het ook zo dat te weinig geld een valstrik is, want je hele denken kan dan ook vast zitten aan geld krijgen.

Groetjes,
en Gods zegen toegewenst,
Kees
zaterdag 7 november 2009, 05:41Jan Paul
Hallo Kees, je laatste opmerking is erg waar. Geldgebrek kan een obsessie worden. Ik heb jaren in de schuld gezeten en dat bruine geld moeten tellen, waar ik nu niets meer mee doe, die kleine muntjes bedoel ik, om te kijken of ik nog iets te eten kon halen. Daar word je gek van, radeloos en wanhopig. Zeker. Toch heb ik nooit overwogen iets te stelen, want ik was al in het geloof. Ik dacht: dan ga ik gewoon aanbellen en vraag ik een boterham met pindakaas. Toch ben ik ergens wel blij dat ik weinig heb, want tegenover God heb je een groot probleem als je teveel hebt. Kijk maar naar de gelijkenis van de rijke en de arme Lazarus. En die jongeling die bedroefd heen ging, omdat hij rijk was. Wij mogen niets over hebben eigenlijk. Want wat wij teveel hebben betekent ergens anders op de wereld een kind dat sterft van de honger. Teveel geld hebben is roof van de gebrek lijdenden en daardoor als een steen die je naar beneden trekt van de hemel en van het bezit van de heilige Geest vandaan. Ik moet zeggen dat ik een heel klein buffertje heb van ongeveer 1000 euri. Maar zelfs daar twijfel ik over of dat wel goed is in Gods ogen. Of ik niet moet zorgen dat ik elke maand op nul sta. Maar ja, wij mensen denken: wat als de stofzuiger het begeeft, de koelkast, de wasmachine? En wat als 1 van mijn kinderen ineens even heel krap komt te zitten? Rot om nee te moeten verkopen toch? Ik heb trouwens ook een (oude) auto. Daar vraag ik me soms ook vanaf: kan dat wel voor een leerling van God? Ben ik eraan gehecht? Ben ik bereid er onmiddellijk afstand van te doen als God het vraagt enz.? Ga ik een andere zoeken als hij in tweeën breekt? Laten we eerlijk zijn, we wonen niet in Kenia of in Mauretanië waar we grote afstanden moeten afleggen zonder enige infrastructuur behalve een kamelenroute. Ik denk dat er weinig landen ter wereld zijn waar je je beter kunt redden met het openbaar vervoer dan in Nederland. Maar ja, jongens en meisjes, dat autootje, dat is toch wel heel erg LEKKER. daar heb je het L-woord weer: lekker. Genot. Alles is zo lekker. En dan? Weg is de Heilige Geest, want vriendschap met God betekent vriendschap met het Kruis van Jezus.

Reageer op deze blog