Een dak boven je hoofd, een bed om in te slapen, elke meer dan genoeg te eten, een auto voor de deur, oftewel: Reden genoeg om dankbaar te zijn, zou je zeggen. In vergelijking met Afrika zijn wij stinkend rijk. Ik weet het niet meer precies maar volgens mij behoor je tot de rijkste 15 procent van de wereld als je een bed, een toilet en elke dag genoeg te eten hebt. Dat is toch te bizar voor woorden? En wat wil de gemiddelde westerse man? Inderdaad, een beter baan, een mooier huis en een grotere auto…
Het is te bizar wat geld met mensen doet. Hoe meer geld je hebt, hoe meer je wilt. Tenminste, dat denk ik soms te zien als ik om me heen kijk. Niet dat ik buiten dit proces sta, zeker niet. Als ik mijn gedachten zo objectief mogelijk onder de loep leg, dan zie ik dat geld zeker zijn verkeerde invloed heeft in mijn leven. Ook in mijn hoofd spookt de gedachte rond dat ik in de toekomst een mooie auto zou willen, die door al mijn vrienden gerespecteerd worden. En niet in zee zou gaan met een oud barrel dat me prima van A naar B kan brengen. Maar hoe vreemd is die gedachte als je beseft dat er mensen op deze wereld zijn, die niet eens dromen over een auto, omdat ze weten dat ze die toch nooit zullen krijgen.
Stel je eens voor dat er een jongetje uit een sloppenwijk van Brazilië bij ons op bezoek zou komen, vanuit zijn perspectief zou ons leven toch de hemel op aarde zijn? No way dat wij onze levensstijl aan hem zouden kunnen verantwoorden. Belachelijk, toch? En dan hebben we het nog niet eens over het geld dat wij niet geven aan de derde wereld, omdat we een full HD tv toch wel iets belangrijker vinden.
De christenen die vandaag de dag in de westerse wereld leven zijn de meest bevoorrechte christenen sinds de oorsprong van het christendom. Ze zijn in materiële zin gezegend, maar ook vervolging is hun volledig onbekend. Is dat niet een reden om dankbaar te zijn naar God toe? Is dit niet al genoeg om elke dag ten minste één dankgebed uit te spreken?
Wees altijd verheugd, bid onophoudelijk, dank God onder alle omstandigheden, want dat is wat hij van u, die één bent met Christus Jezus, verlangt. (1 Tess 5:16-18)
Ik ken iemand die, wat geloof betreft, echt een voorbeeld voor mij is. Het eerste wat hij elke dag doet is God danken voor alles wat God hem gegeven heeft. Deze man stroomt over van dankbaarheid. Daarnaast heeft hij heel helder voor ogen dat hij alle zegeningen niet verdient, maar in genade mag ontvangen. En gelijk heeft hij, want wie kan zeggen dat hij zelf voor zijn huis, bed en baan heeft gezorgd? Wie kan zeggen dat hij zichzelf leven heeft gegeven? Wie kan er ook maar een uur zonder de zuurstof die hij ontvangt? Alles is gekregen, niets is ons eigen werk. En daar mogen we best dankbaar voor zijn.
Goede week!
Mark Winkelaar
