Je doet lekker je ding door de dag heen. Je hebt een dag van ongeveer 16 uur welke toch elke keer weer vrij vol zit. Studie, werk, vrienden, familie, hobby’s en andere bezigheden. Als ik voor mijzelf spreek heeft elke dag te weinig uren als je het mij vraagt. Vooral omdat ik net ben verhuist naar Utrecht en op dit moment veel activiteiten heb bij mijn studentenvereniging vliegen de dagen voorbij. Ik lig alweer in bed voordat ik het weet, en zo snel gaat ook de wekker weer ’s ochtends vroeg. Alles begint wel wat meer een plek te krijgen, maar ik heb geen zeeën van tijd over.
De studentenvereniging is ook een lekker plekje waar ik effe wat anders kan doen als bezig zijn met mijn studie en andere dingen die ‘moeten’ gebeuren. Lekker borrelen en andere studentse rituelen. Ik word er wel door gevuld, want ik kom de week prima door zoals het nu gaat.
En toch loopt het niet zoals ik graag zou willen, en dat komt doordat ik voel dat ik sommige delen van mijzelf op laat vullen door dingen die eigenlijk opgevuld moeten worden door God. Dingen als blijdschap, die intense blijdschap, maar ook vreugde en ontspannenheid. Ik merk dat deze dingen wel worden gevuld, maar dan vervolgens zo weer leeg zijn. Tijd met God heb ik te weinig en daar moet, vind ik, snel verandering in komen. Het is namelijk niet alleen dat ik mij moet laten vullen door God, het is ook zo dat ik mij NIET moet laten vullen door die andere dingen, het heeft een wisselwerking. Dit principe vind ik best lastig, want ik probeer me vaak door allebei te laten vullen omdat dit voor mij meer garantie geeft dat ik vol kom. Het komt dus neer op vertrouwen, iets wat ik te weinig heb in God. Ik kies liever voor de makkelijke en veilige weg. Als één van de twee het ‘af laat weten’, dan heb ik altijd die ander nog.
Ik denk zelf dat God diegene moet zijn die mij het eerst vult, hoe moeilijk ik dat ook vind.
Groeten, Mark
Gerelateerd
Zelfbevrediging oké?
Zelfbevrediging
Ik ben een mislukkeling
Jij als farizeeër?
Mijn Pappa; de Koning van het heelal
