“China had al vele eeuwen, voordat Hudson Taylor er arriveerde, een betoverende aantrekkingskracht. Maar Taylor was niet in de eerste plaats gekomen om van de schoonheid en charme van dit grote, indrukwekkende land te genieten. Hij had zijn familie niet zomaar achtergelaten en zijn leven geriskeerd om naar de andere kant van de wereld te reizen. Hij geloofde namelijk niet alleen dat de Chinezen zich in hun religie vergisten, maar ook dat miljoenen van hen zouden sterven zonder enige hoop.“
De afgelopen maanden heb ik een boek over Hudson Taylor gelezen, echt een gaaf boek! Taylor was een Engelsman die op 21 jarige leeftijd besloot om naar China te gaan om daar het evangelie te vertellen. In het stukje hierboven zie je hoe de man, die God geloofde, zijn eerste blik werpt over het land, waar hij uiteindelijk een grote invloed op zou hebben. Of beter gezegd: Waar God, door hem heen, een grote invloed op zou hebben.
Deze man is een voorbeeld voor mij geworden, ook al is hij al lang dood en zal ik in dit leven nooit een gesprek met hem kunnen hebben, zijn leven heeft me geïnspireerd. Ik kreeg echt een vurig verlangen om God beter te leren kennen simpelweg doordat ik las hoe Hudson met God omging.
Over Taylor: “Zijn leven in de moeite waard om te volgen. Neem een man als Taylor en je kunt elke zendingsorganisatie opzetten die je maar wilt. Zijn leven is geweldig. Ik heb nog nooit zo’n evenwichtig persoon ontmoet. En ik heb toch jaar in jaar uit met hem opgetrokken bij verschillende gelegenheden. Hij wandelt met God; en zijn leven weerspiegeld het Licht. Hij staat altijd klaar bij ziekte of moeilijkheden. Hij cijfert zichzelf helemaal weg en wijdt zich volledig toe aan God.”
Deze man is echt een voorbeeld waardig. Al het goede in hem komt van God, laat dat duidelijk zijn. Maar zijn leven geeft wel aan dat een leven dicht bij God echt mogelijk is. Dat vergeet ik soms wel eens, want hoe vaak zie je nu mensen als Hudson? Mensen bij wie hun wandel met God eraf straalt.
“Na een kort gesprek met Hudson, fluisterde Mrs. Southey haar man toe: “Kijk eens naar die glans op zijn gezicht!” John Southey moest het wel met haar eens zijn. “Zijn gezicht leek een hemelse glans te weerspiegelen. Dat kwam waarschijnlijk omdat hij zo vaak naar God opkeek en omdat zijn relatie met God zo hecht was.”
Toen Hudson een keer preekte zei iemand: “Het leek wel of we in de hemel werden opgenomen voor het aangezicht van God. Hij herinnerde dat Taylor over zichzelf sprak als “de kleine dienstknecht van de grote meester””.
Hebben we het niet nodig om voorbeelden te zien? Tuurlijk gaan we allemaal achter Jezus aan; Hij is ons beste voorbeeld! Maar als ik over een Hudson lees, dan komt het allemaal wat dichterbij en word ik enthousiast. Want Hudson was een mens net als ik, en net als jij.
Goed weekend,
Mark Winkelaar
*De alinea’s tussen aanhalingstekens zijn teksten uit het boek ‘J. Hudson Taylor de man die God geloofde’.
Gerelateerd
Helden van nu en helden van vroeger
Olympic Outreach
"Underground prayer-event Shockwave"
Lichaam van Christus?
Schijnzekerheid versus zekerheid
