Ik zat laatst in de trein tegenover een medestudent. Ze bleek deze website al eens te hebben bekeken, zonder dat ik daar iets over had verteld. Van de website kwamen we zo tot het geloof. Wat is geloof nou eigenlijk, wat is het christelijk geloof?
Aan de andere kant van het gangpad zat een man die meeluisterde en op een gegeven moment deel nam aan ons gesprek. Hij stelde ons een vraag, wat wel aansloot bij hetgeen we over aan het praten waren: 'Maar als je liefhebt, waar doe je dat dan voor?'
We kwamen van een gesprek een beetje in een discussie terecht, want de meningen verschilden. Waar mijn medestudent van mening was dat je lief moest hebben zonder daar iets voor terug te verwachten, was de man meer van het zaaien en oogsten principe. Wat ik hier zaai, dat oogst ik in de hemel.
Ik stelde hem de vraag: 'Maar als je dan een ander liefhebt, schuilt er dan niet het gevaar dat je het toch doet voor jezelf, om er zelf beter van te worden?'
Het was een vraag die een beetje in het midden bleef, en waarover de meningen bleven verschillen. Het inspireerde mij wel want, wat is mijn mening en wat onderwijst de Bijbel hierover?
Mattheüs 22:39 heeft het over 'liefhebben, zoals je jezelf liefhebt'. Voor de rest zegt Lucas iets moois over liefhebben in Lucas 6 vers 32: Is het niet een verdienste als je liefhebt wie jullie liefhebben? Want ook de zondaars hebben degenen lief die hen liefhebben.
Is onze liefde niet vaak een verdienste? Zijn we niet vaak bezig om te geven om er zelf beter van te worden en kopen we er soms letterlijk een goed gevoel voor? Zoals die keer dat je één of 2 euro gaf aan de meneer die aan de deur kwam voor één of ander goed doel.
Zijn we ervan bewust dat God ons oproept om lief te hebben om een totaal andere manier dan deze wereld van ons vraagt? Dat we onvoorwaardelijk mogen liefhebben, en het hierbij van God mogen verwachten/ontvangen?
Groeten, Mark
Gerelateerd
Het liefdes gebod!
Waarom is er...???
Heb uw naaste lief (2)
Afrika-moeheid, The Bystander Effect en egocentrisch
Heb uw naaste lief (1)
Reacties (13)
Ik werk in de thuiszorg en in verzorgingshuizen, voornamelijk met oude mensen. Vanuit mezelf kan ik veel geven, en heb ik veel geduld, maar ik heb gemerkt dat dit ook erg afhankelijk is van de houding van degene die ik verzorg. Ik merkte dat ik bij sommige mensen een bijna eindeloos geduld had, en bij andere mensen me al snel gehaast voelde en verder wilde.
Wanneer een dame na de verzorging iets vriendelijks zegt, en glimlacht, is dat alles wat ik nodig heb om ook met een glimlach de deur uit te lopen. Maar als iemand over alles zit te miepen en als niets goed is, vind ik het veel moeilijker om geduldig en vriendelijk te blijven.
Ik denk dus dat liefde kunnen geven wel afhankelijk is van de reacties daarop. Blijven geven terwijl er geen liefde of vriendelijkheid terugkomt, is érg moeilijk...
Ik was aan het werk in de thuiszorg, en was weer ingedeeld bij mevrouw X, die normaal gesproken alleen maar klaagt. En dat is niet overdreven, van de manier waarop je binnenkomt tot je kapsel en je kleding, werkelijk niets is goed.
Nu was ik vanavond een kwartier te vroeg bij haar (ze wil altijd pas vanaf 21.30 geholpen worden) dus de bom barstte weer eens. Maar mede met dit verhaaltje in mijn achterhoofd besloot ik dat ik vanavond rustig en lief zou blijven, hoe dan ook (en geloof me, dat was een enórme opgave :-P).
Mevrouw bleef lekker zeuren en mopperen, maar ik merkte dat het me erg weinig deed, ik bleef vriendelijk, en ik merkte dat na een tijdje het gemopper een beetje minder werd, en toen ik weg ging was het alleen nog wat loos tegengesputter.
Dus, ik ben op dit moment erg trots op mezelf :-). Ik denk ook, dat wanneer iemand vriendelijk blijft ondanks je eigen boosheid, dat je op een gegeven moment misschien niet meer boos kunt blijven doen... Hoe denken jullie daarover?
Liefs Noah
God roept ons op om iedereen lief te hebben, maar wat wij in het Nederlands als liefhebben verstaan is iets anders dan waar Jezus het overheeft.
Wij verstaan liefhebben vaak als "houden van", als de Bijbel het heeft over liefhebben dan heeft ze het erover dat je de ander moet behandelen zoals je zelf behandeld wilt worden.
In de tweede reaktie van Noah herken ik duidelijk wat de Bijbel bedoelt met de naaste lief te hebben, een tweede mijl te gaan.
Paulus zegt in een van zijn brieven "uw vriendelijkheid zij alle mensen bekend"
Succes ermee allen die dit lezen en Gods zegen toegewenst
Kees.
Stel, je houd niet van je zelf, zou je dan wel van een ander kunnen houden?
Dus jij vind dat ik naar een psygoloog moet? Vind jij mij gestoord? Weet je wat, ik reageer wel op niks meer. Lijkt mij het beste.
Ik ga nu naar bed, vannacht weer werken van 1.00 tot 7.00, wens me maar succes ;)
Groetjes Rob
Succes :D
Fijn dat je het allemaal niet slecht bedoeld.
Alleen ik zou haar helemaal niet aanraden om naar een psycholoog te gaan.
Je zou het zelf ook niet leuk vinden omdat te horen te krijgen denk ik, maarja ik maak oko wel eens een foutje.
Een psycholoog kan weinig doen, God moet het doen.
Groeten Joshua.
Maar je hoeft niet alleen te denken aan psychologen, kijk verder, denk aan pastorale hulpverleners, goede vrienden, je ouders, je pastor etc. ook zij kunnen je helpen om jezelf beter te leren kennen, en te leren om meer van jezelf te houden. Ze kunnen met je bidden, en ook zij hebben het beste met je voor.
Alleen een psycholoog, zal aardse manieren toepassen die vaak niet eens werken.
En pastorale hulp is natuurlijk wel goed.
Ik heb et gewoon meer op de werking van de Heilige Geest.
Of mensen die christen zijn die je helpen.
Iedere hulp die gegeven wordt met de intentie om de ander te helpen moeten we met dankbaarheid zien als een gave die onze hemelse Vader geeft om ons te helpen.
God gaf de kennis om medicijnen te ontwikkelen, legde het mensen in hun hart om als psycholoog te gaan werken voor een wereld in nood, hun methode is misschien niet de jouwe maar ik vind het heel kleinneerend naar mensen die hun best doen om de ander te helpen om hun werk af te doen als iets wat meestal toch niet werkt.
Groetjes,
en Gods zegen toegewenst,
Kees.
