Vergeten?

Gebedsbroeders

Twee jongens - Twee posts per week - Onze overdenkingen - Jouw mening?

God gaf zijn zoon, wat geef jij?

Door: Mark WVrijdag, 20 november 2009
Terug
Categorie: Het kruis, 6 keer gereageerd, 1636 keer bekeken

Abraham liep met zijn zoon de berg op. De knechten stonden een eindje verder te wachten, zonder dat ze wisten wat hun meester nu eigenlijk ging doen. Abraham keek zijn zoon liefdevol aan terwijl ze verder de berg op klommen. Eindelijk stelde Isaak de vraag die hij al een tijdje in zijn hoofd had; ‘Pappa, we hebben hout en vuur, maar waar is het lam voor het offer?’ Waarop zijn Vader antwoord: ‘God zal zichzelf van een offerlam voorzien, mijn jongen’. Met dat antwoord wendde Abraham zijn gezicht van de jongen af, zodat deze niet kon zien hoe tranen de ogen van zijn vader vulden.

We weten hoe dit verhaal afloopt, net voordat Abraham zijn zoon wil slachten, roept een engel van de Heer hem om te stoppen. Hoe zwaar zal het voor Abraham geweest zijn? En hoe blij zal hij zijn geweest met het lam dat in de struiken vast zag?

Hoe zou God zich hebben gevoelt toen Hij zijn zoon op het kruis bond? Welke uitdrukking stond er op zijn gezicht toen Jezus uitschreeuwde: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?’
Abraham, roep je zoon, je enige, van wie je zoveel houdt, Isaak, en ga met hem naar het gebied waarin de Moria ligt. Door moet je hem offeren op een berg die ik je wijzen zal.

God gaf zijn zoon, en jij? Wat gaf jij?

Je kan niet iets aan God geven waar Hij nog geen recht op heeft. Dus ik houd me ook niet voor de gek door de te zeggen dat we iets aan Hem moeten geven. Ik wil alleen aangeven hoe groot het verschil is tussen wat God heeft gedaan om ons te redden en wat wij hebben gedaan om gered te worden. Hoor je ook wel eens dat mensen een teken willen van God, voordat ze er ook maar over denken om te gaan geloven? Aan de ene kant begrijp ik dat, maar aan de andere kant denk ik: Hallo! Weet je hoeveel God het koste om überhaupt de optie om gered te worden te creëren? Het koste Hem alles! En de mens vraagt God, in zijn arrogantie, om een teken. Anders is het geloof te min? Te vaag misschien? We zouden eens moeten weten wat God heeft gedaan aan het kruis. Als wij dat volledig zouden beseffen zouden we op onze knieën door het leven gaan. De hand die aard en hemel schiep werd doorboord voor de mensen die God zelf gevormd had. En wij sloegen die verrekte spijker er zelfs hoogstpersoonlijk in! Hoe zouden wij ook maar het lef hebben om God om iets te vragen, na zo’n groot offer?!

Gelukkig mogen wij God om dingen vragen. Maar begrijp je wat ik probeer te zeggen? Ik zou hier nog veel meer over willen zeggen, maar dan wordt het te lang. Ik hoop dat God, nu je dit leest, in je hart of hoofd zijn werk duidelijke maakt. Dat je een dieper besef krijgt van wat Hij gedaan heeft. Bid er voor, dat God je laat zien hoe groot het werk was/is. Zou Hij niet graag laten zien hoe groot het werk van zijn handen was/is?

Goed weekend,
Mark Winkelaar

Gerelateerd

Reacties (6)

fdcashgsh20 november 2009, 09:44
Heey, mooi verhaal.

1 ding klopt alleen niet, je zegt: en wat hebben wij gedaan om gered te worden?
Het is niet uit de werken.
Hij heeft ons gered.
Maar voor de rest is het goed hoor.

Groeten
Vivienne20 november 2009, 16:57
Je hebt gelijk dat we inderdaad niets kunnen geven dat zó groot is als wat God voor ons gedaan heeft. Dat is gewoon niet mogelijk als je kijkt naar wat Hij voor ons gedaan heeft!

Eigenlijk is het enige wat je kan geven, je geloof in Hem en het gehoorzamen van Hem. Want omdat wij een vrije wil hebben, is de wil om Hem te aanbidden het enige dat God niet al heeft!
Jacqueline22 november 2009, 16:54
Goed stuk Mark!

Groet,
Jacqueline
Jan Paul Kok23 november 2009, 07:57
Ja, Mark, dit is ook mij allemaal en helemaal uit het hart gegrepen. Je raakt voortdurend de essentie. Inderdaad ook die verschrikkelijk kreet aan het Kruis: Eli, Eli, Lama Sabachthani (Matt 27:46) voor ons. Picasso maakte er een schilderij van. Het woord kraugè, kreet in het Grieks geeft er al iets van weer vind ik. Begin van de 5e psalm. (Septuagint) En zoals in Getsemané, toen Hij de Vader vroeg: is er geen andere mogelijkheid, kan de beker echt niet voorbij gaan? Ik kan nog zoveel voor U doen, Ik ben kerngezond en pas 33! Maar de Vader zei, uiteraard met gebroken stem: nee, want Mark Winkelaar en Jan Paul Kok en al die miljoenen andere losers (Stille Nacht, Heilige Nacht) moeten gered worden, die gaan nu voor, voor jou, Mijn boven alles en allen geliefde enige Zoon. Wat een liefde voor ons! Om mij, om mijn ziel te redden, verkocht God op dat moment 'nee' aan Jezus, die Hij altijd en in alles verhoord had. God liet mij, zondaar, onreine, volkomen onverdiend voorgaan boven Zijn allerheiligste Zoon.
God heeft zonder meer en zonder enige reserve of terughoudendheid van onze kant recht op alles, heel ons leven, heel onze inzet, heel onze overgave omdat Hij door Zichzelf te offeren, voor ons die niet wilden deugen en ons van Hem afgewend hadden in egoïsme, hardheid en het achterna lopen van waardeloze en onreine zaken, veel meer gedaan heeft dan ons tijdelijke leven redden zoals het leven van iemand die maar net op tijd uit het water gevist wordt. Die zal al zijn hele leven dankbaar blijven omdat iemand hem het leven gered heeft dat hij vroeg of laat toch een keer zal moeten afleggen.
Wie kan tastbaar en invoelbaar, voorstelbaar maken wat wij God verschuldigd zijn, omdat Hij ons wegsleurde van de poorten der hel als van voor een aanstormende trein?
We kunnen inderdaad alleen maar in gebed gaan en zeggen: Heer, neem alles, beschik over mij en alles dat ik het mijne noem, doe Uw volle recht op mij gelden, wijs mij aan wat u hindert in mij, stoort, bedroeft, wat voor U een belemmering vormt om U helemaal metterwoon en blijvend in mij te vestigen, mij in bezit te nemen, in mij op te staan, voorgoed U in mij thuis te voelen.
Ja Heer, dat is mijn diepste verlangen dat U zich in mij volkomen in uw element voelt, als een vis kerngezond in kraakhelder en loepzuiver oerwater zonder ook maar de geringste vervuiling. Boven alles en allen geliefde ICHTHUS, zwem Uzelf in mij tot leven opdat ook ik met U samen eeuwig moge leven. Moge dit nu en voortaan zijn: heel mijn streven.
Mark W23 november 2009, 10:52
Hey Joshua,

Ik bedoelde met die zin dat ons enige aandeel is: Geloven in God. Redding is door geloof en geloof alleen en niet door werken.

Jan Paul,

We zitten op één lijn. Mijn kennis reikt niet ver als die van jou, maar onze gedachtegang kent overeenkomsten :)

Groetjes,

Mark
Jan Paul23 november 2009, 16:15
Ha Mark, sorry als ik soms wat belerend overkom, die kennis van mij is niet belangrijk, alleen liefde. (=kennis van de wil van God omgezet in gedrag, denk ik). Maar ik vind het leuk om dingen door te geven die voor mij inspirerend zijn. Ik kick op alles wat het geloof betreft en vind het leuk om het over te brengen.

Groetjes JP