Vroeger dacht men dat de aarde het centrum was van wat we nu ons zonnestelsel noemen. De zon draaide volgens alle mensen om de aarde. Het idee dat de aarde om de zon draaide werd pas rond 1606 door iedereen geaccepteerd, in die tijd werd namelijk het de strijdt om het wereldbeeld gestreden door de welbekende Galileo Galilei. Hij heeft ervoor gezorgd dat het heliocentrische wereldbeeld (dat de planeten in ons zonnestelsel om de zon draaien) de overwinning boekte op het geocentrische wereldbeeld. (dat de aarde het centrum is van ons zonnestelsel)
Waarom zouden mensen denken dat de aarde het middelpunt was en dat de zon alleen maar een gloeiende bol is die om de aarde heen cirkelde? De zon was bijzaak, de aarde daar draaide alles om. Misschien zou je kunnen zeggen dat iedereen dacht: De mens daar draait het allemaal om. De mens had, in zijn egoïsme en zelfzucht, het idee dat de aarde, hun woonplaats, het middelpunt was van alles. Maar helaas,het tegendeel bleek waar. De zon, die veel groter was dan gepland, bleek het middelpunt te zijn van ons zonnestelsel.
Ik weet dat ik het misschien een beetje ‘overgeestelijk’, maar het voorbeeld is sprekend. Denken wij niet vaak het centrum te zijn van de wereld? Is egoïsme en zelfzucht niet vaak één van de grotere (zo niet het enige) motieven voor onze acties? Denk er eens over na. Je gaat naar school om een goede baan de krijgen, zodat je veel geld gaat verdienen en een goed leven gaat leiden. Je gaat met je vrienden op stap zodat jij een goede tijd hebt. Je gaat in de zomer vrijwilligerswerk doen in een ver land, omdat je hoopt zelf te veranderen en te genieten van het land. Je hebt een partner om… Hoe veel dingen draaien er niet om onszelf? Zelfs in onze vriendschappen!
Ik hoop zeker dat voor veel van jullie dit een overdrijving is, zo niet onzin. Maar ik geloof ook zeker dat voor heel veel mensen dit hun dagelijkse drijfveer is. In mijn leven heeft egoïsme ook een grotere rol dan ik zou willen.
Kijk eens naar een kind, die verbergt niet wat hij voelt of denkt, zoals volwassenen dat aangeleerd hebben gekregen. Wij weten dat het beschaafd is om de laatst overgebleven pannenkoek te delen met iemand anders, maar een kind weet heel goed wat hij met de laatste pannenkoek moet; mij, mij, mij! Herken je jezelf daarin? Misschien gedraag je je niet zo, maar je voelt je precies hetzelfde.
God is het centrum van alles, het gaat om Hem! God haalt de hoogmoedige naar beneden, alleen Hij is God!
Waar leef je voor? Om je eigen leven zo leuk mogelijk te maken? Of om God groot te maken door je leven heen?
Dus of u nu eet of drinkt of iets anders doet, doe alles ter ere van God.(1kor 10:31)
De zon verwarmt ons en geeft ons leven, zonder de zon was er geen leven mogelijk. En toch hebben de mensen van vroeger hem afgedaan als een randverschijnsel in ons zonnestelsel. Op dezelfde manier heeft de mensheid God afgedankt en neergezet in een stoffige kast met oude spullen. Ook een bepaald deel van de kerkgangers. Ik kan ook niet zeggen dat het in mijn leven allemaal om God draait. Maar net zoals de mensheid achter de waarheid kwam dat de zon het middelpunt van ons zonnestelsel is, zo zal elk mens erachter komen dat God het middelpunt van alles is.Weet je welke plek ons zonnestelsel inneemt in de melkweg? Deze plek:
Goed weekend!
Mark Winkelaar
Gerelateerd
Mijn Pappa; de Koning van het heelal
Een nieuwe planeet
Zonde, wat betekent het voor God?
Bij God zijn
De verwondering voorbij
Reacties (3)
Ik bedoel: christenen leven in de wereld en zijn geen monniken of religieuzen die hun dag vullen met de getijden bidden, geestelijke lezing en werken. Maar in zekere zin is God, of de wil van Jezus, toch wel het brandpunt van ons christengelovig bestaan, waarmee ik bedoel dat je toch vaak de afweging maakt: wat wil Hij, hoe moet ik hierin kiezen, wat is nu wijsheid volgens God, hoe moet ik deze situatie trachten in te schatten door Zijn geestesoog. Wat is hierin de beproeving voor mij, hoe wordt nu mijn geduld getest, mijn zachtmoedigheid, mijn uithoudingsvermogen in het verdragen, mijn vermogen vernederd of misprezen te worden, mijn eerlijkheid enz.
Ik denk dat de christen zich toch onderscheidt door vaak te kiezen voor de wat minder voor de hand liggende weg, die, in het besef van de tijdelijkheid van onze ballingschap of pelgrimage op aarde, bewust wat smaller uitvalt in alles dan bij mensen die God niet kennen.
Het lichaam verwennen bv. of je erg bekommeren om je uiterlijk, lijkt me niet iets dat erg past voor een christen. Geldschraperig zijn ook niet. Oneerlijk of "grijs" handeldrijven of al te eerzuchtig zijn, waarbij anderen in het gedrang dreigen te komen evenmin. Ik denk ook niet dat je de keuken een al te voorname plaats moet geven in je leven. Steeds willen smullen hoort er eigenlijk niet zo bij.
Zo kun je toch God of de hoogst mogelijke, hoogst denkbare, ja goddelijke moraal, nl. de leer van Christus steeds proberen je leven te laten doordesemen, als je maar zeer bewust leeft.
Ik probeer ernaar te streven me steeds te realiseren dat God mij waarneemt, niet gestreng, met gefronste wenkbrauwen en klaar om me op de vingers te tikken, maar als mijn liefdevolle Vader en coach en vanuit dat besef wil ik dan steeds proberen die liefde te beantwoorden, zijn instructies te volgen en dichterbij Hem te komen, onderweg naar mijn laatste dag. Dat alles beïnvloedt telkens mijn keuzes.
Groeten van Jan Paul
Maar het geocentrische wereldbeeld is volgens mij niet vanaf meet af aan opgelegd door de kerk. Ik denk dat iedereen dit beeld had, totdat bepaalde wetenschappers op andere ideeën kwamen. En toen eenmaal het heliocentrische wereldbeeld op de markt kwam, heeft de kerk het geocentrische beeld opgelegd. Je kreeg toen die rechtszaak met galileo.
