Vergeten?

Gebedsbroeders

Twee jongens - Twee posts per week - Onze overdenkingen - Jouw mening?

Geef hier!

Door: Mark WMaandag, 30 september 2013
Terug
Categorie: Normen en Waarden, 2 keer gereageerd, 345 keer bekeken

Het schijnt dat toen Maarten Luther zijn vertaling van de bijbel naar het Duits ondernam, hij moeite had met het boek Jacobus. Luther nam immers afstand van de Roomse Kerk omdat hij moeite had met de nadruk die daar gelegd werd op werken. Luther was gegrepen door genade, een prachtige, bevrijdende, verlossende genade. 

Jacobus echter stelt dat wanneer ons geloof niet door onze daden blijkt, ons geloof leeg is. Dood zelfs. 
Ik kan me de worsteling van Luther goed indenken. Want onze daden kunnen nooit zaligmakend zijn. Onze redding ligt in de genade, in het werk van Jezus Christus, zijn sterven aan het kruis. 
Toch heeft Jacobus gelijk. Als je ergens door geraakt bent, als je ergens passie voor hebt, dan moet dat blijken. Zichtbaar zijn aan de buitenkant. Zodanig zelfs dat je het om zou kunnen draaien. Dat het je daden zijn die het evangelie laten zien. De nieuwsgierigheid prikkelen. Petrus geeft in één van zijn brieven aan dat de mensen aan ons moeten kunnen zien dat er een hoop is, die ons leeft, en dat ze er dan naar gaan vragen (zie 1 Petrus 3:15). Of in de woorden die (al dan niet terecht) aan Franciscus zijn toegeschreven: "Predik het evangelie, desnoods met woorden".
Wat mij betreft beginnen we vandaag nog. Hoe dan? "Random acts of love", kleine daden, een beetje zout her en der strooien. Een klein zaadje planten. En dan weer door. Gewoon je naaste lief hebben, je best doen voor een klant, de extra mijl lopen voor je buurman, een berichtje sturen naar iemand die je lang niet hebt gesproken. Juist in deze tijden van crisis en bezuinigen, tijden waarin mensen steeds meer op elkaar zijn aangewezen, liggen kansen voor ons volgelingen van Jezus. Door te helpen, de schouders eronder, geven wat we hebben. Zonder mopperen, maar met blijdschap. Want God houdt ervan als we met een stralend gezicht geven. Geven. Geven. Gewoon hier, waar je nu bent.

Ben Bloem


Ben Bloem is o.a. coordinator bij Dak- en ThuislozenZorg Menorah, in Apeldoorn. Meer weten? www.dakloosapeldoorn,facebook.com/dakloosapeldoorn of twitter.com/dtzapeldoorn.

Gerelateerd

Reacties (2)

-Jan-30 september 2013, 17:44
Die uitspraak van Assisi vind ik te ver gaan. Het evangelie moet wel degelijk gepredikt worden met woorden waarbij daden ondersteuning kunnen geven. En natuurlijk kunnen het ook de goede daden zijn die iemands interesse wekken. Maar dan? Dan komen alsnog de woorden.

"17 Zo is dan het geloof uit het horen, en het horen door het woord van Christus. " (Rom. 10)

Het Christendom is ook geven aan God wat God toekomt. Het eerste grote gebod kent ook geloofswerken. Die kunnen soms je naasten tot je vijanden maken. God de eer geven kan soms betekenen dat je niets meer kan geven aan je naaste zolang deze blijft volharden in ernstige zonde. God liefhebben en je naaste als jezelf kan ook betekenen dat je iemand de keiharde waarheid moet geven. Hopelijk zo tactvol mogelijk. Mijn punt is, het geloof is meer dan goede daden doen voor je naasten wat ik meen te proeven in je stuk. Geloven is ook Jezus volgen in al het andere wat Hij onderwees en daardoor je naasten wellicht te ergeren omdat zij de zonde liefhebben en jij ze pijn doet door hun geliefde zonden af te wijzen door ze herhaaldelijk te vermanen of afstand van ze te nemen.

Groet, Jan