Vandaag wil ik het eens hebben over echtheid. Dit naar aanleiding van enkele gedachtekronkels waarin mijn gedachten zich de laatste tijd nog wel eens wrongen.
Zaken die me de laatste tijd bijvoorbeeld opvielen, is hoeveel christenen in gebed de Vader, met Heer en God aanspreken en dat ook continu als stopwoordje herhalen. Alsof de Vader niet Jahweh, maar God of Heer heet… Veel mensen gebruiken deze termen ook terwijl ze niet eens beseffen wat ze zeggen.
Verder vraag ik me wel eens af als mensen voor zichzelf of in groepen bidden, hoe ‘echt’ hun gebed is. Bidden ze iets dat echt recht uit hun hart komt, willen ze echt de tijd nemen om Gods wil te zoeken en te zien wat op Zijn hart ligt, of toch niet en doen ze het om hun geweten te sussen, of anderen te pleasen?
Daarnaast vraag ik me af in hoeverre er echtheid is als ik mensen bij ons in de gemeente zie zingen. Er is eens eerder een post geweest over ‘christenen liegen zingend het meest’. Ik denk dat we moeten oppassen met het ondoordacht zingen van allerlei zaken als we ze niet echt menen.
En hoeveel is wel niet traditie op geloofsgebied in de kerken. Van netjes gekleed naar de kerk gaan en op bepaalde manieren bidden, tot de hele liturgie van de dienst. Ons geloof en onze manieren van doen, moet niet op traditie, maar op de Bijbel gebaseerd zijn. Hoeveel mensen zijn nog echt op zoek in Gods Woord naar antwoorden of laten zich daardoor leiden, of willen echt weten wat er staat zonder tevreden te zijn met een halfbakken interpretatie?
Hoeveel mensen zijn nog bereid écht ver te gaan voor hun geloof?
Zo zijn nog wel meerdere zaken te noemen. Ik wil je eens vragen om na te denken over bovenstaande vragen en dat eens op jezelf toe te passen.
1 Petrus 1:4-7
Er wacht u, die door Gods kracht wordt beschermd omdat u gelooft, in de hemel een onvergankelijke, ongerepte erfenis die nooit verwelkt. U ziet de redding tegemoet, die aan het einde van de tijd zeker geopenbaard zal worden. Verheug u hierover, ook al moet u nu tot uw verdriet nog een korte tijd allerlei beproevingen verduren. Zo kan de echtheid blijken van uw geloof – zoveel kostbaarder dan vergankelijk goud, dat toch ook in het vuur wordt getoetst – en zo verwerft u lof, eer en roem wanneer Jezus Christus zich zal openbaren.
Zegen, Jarik
Gerelateerd
Discipelschap = leren vissen
Het slaat in als een bom
“The after worship dip”
In hoeverre ben jij ingeburgerd?
Vernieuw je denken! (2)
Reacties (3)
ik ben het gedeeltelijk met je eens. Ik kan mij ook nog wel een storen aan dat christenen zomaar alles klakkeloos meezingen in de kerk terwijl ze het zelf niet zo zien. Ik ben daar zelf ook mee bezig, van wanneer zing ik niet mee (doe ik wel eens dan). Maar ik denk echt dat je op moet passen als je het gebed van mensen gaat 'beoordelen'. Ik weet uit mijn omgeving dat mensen het vaak moeilijk vinden om hardop te bidden. Verder denk ik dat God niet naar onze gebreken kijkt in ons gebed maar dat Hij blij is dat we ons tot Hem richten. Onze woorden zullen steeds ''tekort' zijn als we het vergelijken bij de grootheid van God. Gods zegen, ga zo door hoor met stukjes schrijven, ik vind het zeer interessant.
Leuk dat je reageert :)
Gelijk heb je mi dat het niet goed is mensen te (be)oordelen. Ik denk alleen dat het niet verkeerd is eens critisch over onszelf en anderen na te denken.
En wat betreft dat bidden, zie ik je punt wel en beaam ik ook wel dat bidden met 'Heer/God/Vader' als stopwoordje wel lekker bid. Toch lijkt het me vreemd om Heer of Vader of God, in de zin van 'naam' genoemd te worden. Stel je eens voor dat er iemand zo tegen jou zou praten... Maar dat is mi een leuk onderwerp om eens verder uit te zoeken ;)
Zegen, Jarik
Hoe spreek jij dan met God? Heb je een eigen manier? Waarom zou zo'n stopwoordje ook zo lekker bidden dan? Komt dat misschien omdat we anders met God praten dan met iemand die we voor ons zien of die we horen? In de Psalmen wordt God wel met zijn naam aangesproken (JHWH)...
