Heb jij ook een perfect plaatje van hoe je leven er uit zou moeten zien of uit gaat zien? Ik in ieder geval wel. Een perfect leven met God, elke dag zij aan zij met de Almachtige en tot in de puntjes aan zijn plan met mijn leven voldoen. Werken in Afrika met mensen die echt hulp nodig hebben, elke dag vervuld met God’s Geest, God’s liefde laten zien aan die mensen en hen over Jezus vertellen
. Ik zou God’s stem perfect kunnen verstaan, zoals vrienden met elkaar praten en elke dag zou een nieuw avontuur zijn met spannende gebeurtenissen, maar altijd een goed einde.
Dit zou ik zo graag willen, maar helaas is het geen werkelijkheid, misschien ooit, je weet het nooit natuurlijk. Iedereen heeft wel een droom denk ik, misschien hebben sommige zelfs dezelfde droom, maar als ik je vraag hoeveel je je inzet voor die droom, wat zou dan je antwoord zijn? Leven wij elke dag met die droom in ons achterhoofd? Ik zit zo vaak te fantaseren over het perfecte leven, terwijl mijn leven nu echt niet die kant op wijst. Ik sla elke dag zo’n andere weg in. Ik vergeet God zo vaak, maar waarom? God is het middelpunt van mijn droom en dan vergeet ik Hem gewoon?! Hoe kan dat?
Rom. 7:15: Wat ik doe, doorzie ik niet, want ik doe niet wat ik wil, ik doe juist wat ik haat.
Waarom ben ik niet bezig met wat er echt toe doet? Ik laat me elke dag leiden door mijn gevoel en doe meestal gewoon waar ik zin in heb. En maar dromen over een toekomst met God. Waarom ga ik niet achter God aan? Waarom zoek ik niet elke dag vol verlangen zijn aanwezigheid en ga ik proberen om zijn stem te verstaan? Waarom blijft de droom bij een droom en maak ik er geen werkelijkheid van? Of doe ik op zijn minst een poging tot? Ik blijf mezelf verbazen…
Groeten,
Mark W
Gerelateerd
Reacties (2)
Dat het vaak zo is dat als we ergens mee bezig zijn en erover nadenken en dromen, en dat er dan in werkelijkheid iets totaal anders gebeurd. Vaak sta ik verbaasd over wat er gebeurt, over hoe God zijn hand in het geheel heeft en hoe het vaak anders uitpakt als dat ik verwacht. En dat is soms geweldig, maar soms ook vreselijk. Als je vooruitkijkt is het moeilijk om de komende uren, dagen, weken, maanden, of zelfs jaren te overzien, maar als je terugkijkt zie je dat God dichtbij is.
Da's wel gaaf om te zien, dat God dichtbij is en dat we Hem mogen vertrouwen en als we het dan weer verkeerd doen (en daarbij onszelf én God in de weg staan), en naar Hem toegaan, dat God ons dan weer aanneemt omdat Hij zoveel van ons houdt.
