Waar denk je aan als je het word dood hoort vallen? Denk je aan iemand die je verloren hebt? Denk je aan een film? Wordt je bang als je over de dood nadenkt, of laat het koud?
"It's not that I'm afraid to die. I just don't want to be there when it happens." Woody Alle, acteur/regisseur
Herken je de uitspraak van deze acteur? Of denk je meer na over wat er na de dood komt? Of je nu wil of niet, je gaat een keertje dood. (tenzij je er nog bij bent als Jezus terug komt) Dood hoort simpelweg bij het leven op deze aarde, maar hoe ga je er mee om? Sommige mensen zijn bang en proberen er niet aan te denken. Anderen proberen je er juist achter te komen hoe de dood in elkaar steekt en gaan op zoek. Weer anderen zeggen dat ze het antwoord hebben. Bij welke groep hoor jij?
De weg van de rechtvaardigheid leidt naar het leven, een geëffend pad is het, vrij van de dood. (Spr. 12)
Leef je alsof dit je laatste dag kan zijn, of leef je in de verwachting dat je nog heel lang zal leven? Jezus heeft het vaak over de dood, maar dan in de zin van hemel en hel. Veel mensen geloven niet in dit concept hemel en hel, zelf sommige christenen geloven er niet in. Ik ken ook mensen die geloven dat er alleen een hemel is en geen hel. Terwijl de hel heel duidelijk staat beschreven in de bijbel. Met die gedachte probeer je je eigen veiligheid te creëren, want als je er niet in gelooft dat kan je er ook niet komen, toch?
Mat 23
Maak de maat van jullie voorouders dan maar vol! Slangen zijn jullie, addergebroed, hoe denken jullie te kunnen ontkomen aan een veroordeling tot de Gehenna?
Mat 13
Zo zal het gaan bij de voltooiing van deze wereld: de engelen zullen eropuit trekken en de kwaadwilligen van de rechtvaardigen scheiden, en ze zullen hen in de vuuroven werpen, waar ze zullen jammeren en knarsetanden.
Let wel; dit zijn de woorden van Jezus, de liefdevolle Jezus. Maar er is hoop, natuurlijk. Want God is de God die zijn volk nooit zonder hoop achter laat: Er is ook een hemel! En daar praatte Jezus nog veel vaker over dan over de hel. Er is een weg die niet naar veroordeling leid, maar naar leven.
Goed weekend,
Mark Winkelaar
Gerelateerd
Reacties (22)
Het gaat juist steeds slechter met Stefan - hoewel er veel mensen voor hem bidden, juist nu. Zou God hem thuis willen halen? Misschien is dat ook Liefde - dat de mensen die Hem echt kennen en oprecht volgen, en veel moeten lijden (pijn, etc) - ik ken een verhaal van een meisje, ze was tien, en leed aan leukemie, zij had al veel operaties en chemo achter de rug, en er werd heel veel gebeden en gevast voor haar, en mensen spraken ook steeds genezing uit over haar. En toen gingen de ouders met haar naar een genezingsbijeenkomst (geloof Kathryn Kuhlmann), en zij lag vooraan, en Kathryn ging bidden met mensen, en zij kwam bij dat meisje, en zij sprak geen genezing uit zoals zij dat deed bij de andere mensen, maar zegende haar alleen maar. De dag erop was het meisje overleden... Apart he. Misschien kiest God er soms voor om mensen niet te genezen, maar thuis te halen? Betekend natuurlijk niet dat we stoppen met bidden voor genezing. - Dat altijd, maar uiteindelijk is het tóch God die beslist wat er gebeurt? Het meisje leefde overigens heel dicht bij Jezus, volgens horen zeggen. Zegen,
Petra
Ik nam hem steeds mee in het gebed voor mijn 2 kleinzoons en een zekere Steve, die ook zware gezondheidsproblemen heeft, Stefan en Steve. Dat kwam zo uit en het was een onthoudhandigheidje om zo te zeggen.
Weet je, wij kunnen nooit in Gods agenda kijken natuurlijk. Wat je vertelt over die Kathryn: ik ben er zeker van dat ze heeft doorgekregen dat dat meisje zou sterven. Ze moet dat gezien hebben, in de geest of uit ervaring aan het gezicht, de hele uitstraling. En ze bad dus niet voor genezing, misschien omdat ze geen valse verwachtingen wilde wekken of de familie geen valse hoop wilde geven. Ze moet of kan gedacht hebben: als ik dat bid, lieg ik.
Wat kan ik zeggen? Uiteindelijk is en blijft het allerbelangrijkste dat we in vrede gaan, zoals jij ook wel weet. Leeftijd is betrekkelijk, al is het tegelijk volkomen natuurlijk en normaal dat je oud wilt worden, of liever: dat je wilt leven, vandaag, morgen, overmorgen en dat schuift elke dag op hè? Maar kijk, die Stefan, die ik helemaal niet ken, gaat natuurlijk recht de hemel in. Waarom? Omdat hij gelooft en omdat hij in zijn ziekte gekruisigd is. Dus hij zal verrijzen. Hij zal leven. De zin en de achtergronden van Gods besluiten en wil weten wij toch niet. We kunnen alleen zeggen: Uw wil geschiede, U bent God, ik geef me over. Misschien blijkt Zijn macht nog meer, puntje bij paaltje door zijn onwrikbaarheid, letterlijk: onverbiddelijkheid van tijd tot tijd dan door het opwekken van doden. Het zijn altijd moeilijke dingen omdat onze emoties en onze aardse liefde de andere kant op willen. Ik blijf steken in de gewone dooddoeners geloof ik. Ik wens hem en jullie allemaal sterkte in elk geval. Ik herinner me dat ik een keer gebeden heb, eindeloos, voor een jongen met aids van 28. Maar hij ging achtermekaar dood. Dan heb je toch een gevoel van: Hij (God) doet werkelijk nooit wat ik vraag. Maar achteraf denk ik: en hoe dacht God over mij? Hoelang heb ik gewacht met doen wat Hij vraagt? Misschien hebben onze gebeden geen kracht omdat wij te weinig op zijn Zoon willen lijken. Het is mogelijk. Jezus zegt: alles wat je in Mijn naam vraagt zal je ontvangen, maar in de praktijk? De fout zit bij ons in elk geval, dat is zeker, nooit bij God.
Maar of Hij nu wel of niet verhoort in dit geval, Stefan is gered, geloof mij maar.
Zegen terug, ook voor hem. Jan Paul
