Het zijn de momenten waarbij je achteraf denkt; waarom gebeuren ze niet elke dag? Het zijn de momenten waar je het vaak een week later nog over hebt. Het zijn de momenten die je niet kunt bevatten en misschien daarom zo makkelijk met anderen deelt. Het werkt als een ongeleid projectiel; het treft meer doelen dan verwacht..
Misschien is het al een hele tijd geleden dan jij zo’n moment hebt meegemaakt, of vraag jij je af waar ik het hier over hebt omdat je het nog nooit hebt meegemaakt. Terwijl ik het er zo over heb komen er weer meerdere momenten in mijn gedachtes naar boven. Opnieuw maakt het mij enthousiast, als een kind dat in bed ligt aan denkt aan de cadeautjes die het heeft gekregen op zijn verjaardag…
En op het moment zelf? Ik was als een kind, zo enthousiast. Als ik er zo over schrijf moet ik denken aan het Bijbelvers Mattheüs 5:13, het zout zijn van de wereld. Zeker als ik er aan terugdenk was ik dit onbewust. Ik was enthousiast over hetgeen ik meegemaakt had, en ik praatte er vol enthousiasme over, en het maakte anderen ook enthousiast.
“Het zout zijn in het delen van bovennatuurlijke ervaringen, waar heeft die gast het over?”, zal je misschien denken. Wat ik bedoel te zeggen is, de bovennatuurlijke momenten met God delen met andere momenten gaat als vanzelf. Ik hoefde er totaal geen moeite voor te doen; het ging gewoon over God zonder dat ik er soms erg in had. Weer ging het over God op de afspraak die ik had, alsof ik er niks aan kon doen.
Het is gevaarlijk om te zeggen dat we elke dag bovennatuurlijke ervaringen met God mee mogen maken, maar misschien is het wel waar. En als het waar zou zijn, hoever zit jij hier dan vandaan?
