Een déjà vu (uit het Frans: al eens gezien) is een bekend verschijnsel in de psychologie; het betreft de ervaring iets mee te maken waarvan men tegelijkertijd de indruk heeft het al eerder te hebben meegemaakt, terwijl men weet dat dat niet het geval is.
Wat bij een déjà vu gebeurt, kan worden omschreven als een "kortsluiting" van de hersenen. Normaal gesproken wordt een beeld vanuit de ogen door een plek in de hersenen gebracht waar de mens er zich bewust van wordt, daarna wordt dit beeld opgeslagen in de hersenen. Bij een déjà vu ontstaat er een kortsluiting, waardoor het beeld zich eerst in de hersenen opslaat, voordat de hersenen (de mens) zich bewust worden van het beeld. Omdat het een kortsluiting betreft kan men zich dus ook niet herinneren wanneer en hoe men het eerder heeft meegemaakt, want al die informatie is niet opgeslagen.
Bron: Wikipedia
Soms vind ik het mooi als de wetenschap dingen te weten komt, zoals al die planeten die je in ons stelsel kan vinden. Als de wetenschappers ze niet hadden gevonden waren ze waarschijnlijk door ons nooit gezien of ontdekt. Toch mooi, want mede dankzij hun kunnen we zien wat God allemaal heeft gemaakt.
Maar soms vind ik wetenschap ook een verzonnen verklaring van iets waarvan ze niet weten wat ze er anders over moeten zeggen.
Het toppunt is misschien wel de Evolutietheorie. De wetenschap is er stellig van overtuigd dat dit de enige manier is waarop de aarde tot stand is kunnen komen.
En dingen als ‘ik voelde dat hij een ongeluk kreeg’ of ‘ik wist wie er opbelde’, het is allemaal erg toevallig als je het aan de wetenschap vraagt.
Maar wat zit er nou werkelijk achter al deze verhalen? Achter al deze dingen kan toch geen toeval zitten?
Kortom, wie denken jullie dat achter al deze mysterieuze dingen zit? Is het God of gaan deze dingen hun eigen weg zonder dat je er een waarde aan moet hechten?
Doen we dan niet Gods schepping tekort als we dit laatste zeggen, of komt het door de zondeval dat de aarde niet meer perfect heeft en zo zijn 'gebreken' heeft?
Groeten, Mark
Reacties (6)
Zaterdag, 8 september 2007, 00:04Wim buyze
Omdat de wetenschap een verklaring vindt voor een wonder, wordt het wonder niet opeens minder wonderlijk, in mijn optiek. In veel gevallen wordt het juist nog wonderlijker.
Men heeft de 10 plagen bijvoorbeeld wetenschappelijk verklaard: maar dat neemt niet weg dat ze nog steeds gebeurd zijn, in die periode en opvolgend aan elkaar. Dat maakt het wonder des te groter; God gebruikt de gewone dingen om zijn grootheid te laten zien.
Zaterdag, 8 september 2007, 00:05Victor
Over de evolutie theorie:
God heeft onze voorouders niet als lelijke apen geschapen , maar als perfecte mooi uitziende mensen ;)
Zaterdag, 8 september 2007, 00:06Carolien
Hihi, dit blijf ik de leukste discussie met christenen vinden...
Enkele steekwoorden: RNA, DNA, endosymbionthypothese. Bestudeer bovenstaande eens. It's evolution, baby!
Vooropgesteld: creationisme is een mythe, een mythe is een wijze les in verhaalvorm. Een wijze les, een kernboodschap, geen absolute waarheid.
Ik citeer Victor: "God heeft onze voorouders niet als lelijke apen geschapen , maar als perfecte mooi uitziende mensen ;)". Niets van dit alles, na een heleboel jaren vól evolutie was een soort roofaap de gemeenschappelijke voorouder van zowel de mens als diverse soorten mensapen. Nee, de mens was geen aap, vroeger, dat is ook niet wat de evolutietheorie beweert.
En dan, bijbelteksten waar ik toch echt geen chocola van kan maken. Genesis 1:27 "En God schiep den mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij ze" en vervolgens in Genesis 2:22 "En de HEERE God bouwde de ribbe, die Hij van Adam genomen had, tot een vrouw, en Hij bracht haar tot Adam".
Wanneer je aanneemt dat de hele bijbel van god komt, en dat alles wat erin staat absoluut, totaal en zonder enige andere interpretatie waarheid is, lijkt het mij behoorlijk onmogelijk deze teksten te rijmen. Allicht zul(len) jij/jullie enige duidelijkheid kunnen verschaffen, want als een geloof gebaseerd is op iets dat zo fundamenteel onjuist is als ik nu denk blijft er mijns inziens niet bijzonder veel over.
Goed, ik ga slapen, ik hoop op een heleboel uitleg.
Namasté.
Zaterdag, 8 september 2007, 00:07Mark
Hey Carolien,
Allereerst wil ik zeggen dat ik het tof vind dat je zo open je mening durft te geven. Ik wil wel direct zeggen dat het niet ons doel is mensen op onze site te overtuigen van het geloof. De vragen die je stelt wil ik best beantwoorden voor je maar zie het zeker niet als een verplichting om dit ook als de waarheid te zien.
Ik denk persoonlijk dat alles wat in de Bijbel staat waarheid is, maar daarbij is het wel belangrijk de Bijbel als één geheel te zien en niet als allemaal individuele boeken. Zo staat er vaak in het oude testament dat je offers moet brengen voor hetgeen je fout heb gedaan. Maar omdat in het nieuwe testament Jezus is gestorven voor onze zonden hoeven wij dit niet meer te doen. Kijk hierin is het al belangrijk dat je het als een geheel leest.
Als je kijkt naar de Bijbel dan staan er voor mij soms ook dingen in die ik niet begrijp, maar is dit altijd nodig? Is het nodig om alles te kunnen begrijpen? Hoe komt het dat als je verliefd bent op een meisje je in één keer veel minder eet?
Naar mijn idee is de wereld een groot wonder dat perfect in verhouding staat. Hoe kunnen wij ooit beseffen wie onze Vader in de hemel is?
In zijn ogen zijn de volken als een druppel in een emmer, als een stofje op een weegschaal; de eilanden weegt hij als zandkorrels.
Jesaja 40:15
Hoe groot is God wel niet?
Groeten, Mark
Zaterdag, 8 september 2007, 00:08Carolien
Hey Mark!
Bedankt voor je reactie! Eigenlijk is dit de eerste keer dat ik een serieuze reactie op zoiets krijg waaruit niet heel hard het 'jij
begrijpt er toch niets van en je zult toch verdoemd worden' springt... bedankt daarvoor!
Ik kan alleen maar beamen dat niet alles te snappen is. Maar ik zie de bijbelverhalen meer als 'wijze lessen', waaruit het verschil tussen goed en kwaad enzo blijkt. Wel zie ik het inderdaad als losse verhalen. Ik heb ook veel volksverhalen en sprookjes gelezen, en uit deze verhalen blijken ongeveer dezelfde moraal te bevatten (ik probeer niet denigrerend over te komen door de vergelijking met sprookjes, hoop dat je dat snapt). Ook door veel verschillende verhalen te lezen, heb ik een ander beeld van god gekregen (ik ben wel christelijk opgevoed).
Door meerdere verhalen te lezen ben ik ze ook als verhalen gaan zien, en niet langer als waarheid. Door over godsdiensten te lezen ben ik erachter gekomen dat zóveel 'uiterlijk' totaal verschillende godsdiensten het grootste deel van hun geschiedenis delen...
Als ik naar de sterren kijk, en over het heelal lees, probeer ik te begrijpen hoe immens alles is, en hoe klein de aarde is. Inderdaad niet meer dan een zandkorrel in een woestijn. Ik geloof ook dat de immensheid van god niet te bevatten is. Maar ik vind het eigenlijk afdoen aan de grootsheid van god om te veronderstellen dat hij zich druk maakt om iets als vloeken, of de manier waarop je je kleedt. Ik gebruik nu ook telkens 'god' en 'hij', maar ik zie god niet als individu. Meer als iets wat groter is dan te bevatten is.
Als je je 'ons' zonnestelsel indenkt, de zon, met een paar planeten die eromheen draaien. Probeer te bevatten hoe immens dat alleen al is. Denk dan aan miljarden zonnestelsels, die één sterrenstelsel vormen. En bedenk tenslotte dat er miljarden sterrenstelsels zijn... Misschien begrijp je me dan een beetje :-).
Ik kan me niet voorstellen dat al dat is gemaakt om in de nacht als versiering aan de hemel te dienen (beetje scheef geformuleerd, maar je snapt me denk ik wel).
Alles is een beetje onsamenhangend geworden, maar ik hoop dat je een beetje snapt hoe ik denk nu.
Liefs Carolien
Zaterdag, 8 september 2007, 00:09Mark
Hey Carolien
Bedankt voor je reactie en ik wil zeggen dat ik juist erg goed begrijp wat je bedoelt. Maar ik denk dat het juist voor jou ook goed is om te weten dat christenen daar ook moeite mee hebben om de grootheid van God te beseffen. En eigenlijk kan je het helemaal niet beseffen, net zoals je niet kan beseffen hoe groot de aarde is. Je leeft in je eigen woonplaats en komt bijna nooit uit Nederland. En dan zijn er gewoon 10.000 Nederlandse oppervlaktes op deze aarde. Het is zo groot en daarom zo mooi. God is iemand die met de aarde wilde laten zien hoe groot Hij is en dat is volgens mij aardig gelukt:)
Maar ik denk dat je niet teveel moet stil staan bij het willen beseffen hoe groot God is maar meer stil te staan bij wie God voor je is. Hij wil namelijk niet alleen een grote God voor je zijn maar juist ook een liefdevolle vader, en dan na te gaan dat hij van 7 miljard mensen houdt!!! onvoorstelbaar toch? Maar daarom zo mooi! Het blijft moeilijk om erin te geloven en dat ben ik met je eens maar ik vind het Christelijke verhaal van het ontstaan van de aarde nog steeds de mooiste en mooist doordachte!!!
Groeten, Mark
Soms vind ik het mooi als de wetenschap dingen te weten komt, zoals al die planeten die je in ons stelsel kan vinden. Als de wetenschappers ze niet hadden gevonden waren ze waarschijnlijk door ons nooit gezien of ontdekt. Toch mooi, want mede dankzij hun kunnen we zien wat God allemaal heeft gemaakt.
