Liefde heeft een taal, de zogenaamde liefdestaal. Waar een taal is daar wordt gecommuniceerd, dit is ook het geval bij de liefdestaal. Communiceren vindt altijd plaats tussen 2 mensen, of in het geval van God, tussen de mens en God. Het is tweerichtingsverkeer
Dit waren de eerste paar zinnen die mij deden nadenken over mijn relatie met God. Hoe zit het nou echt? Kan je eigenlijk wel spreken over een relatie met God als er geen sprake is van tweerichtingsverkeer? Zonder communicatie geen liefde, en zonder liefde geen relatie, toch?
Er staan zoveel dingen over God in de Bijbel die allemaal neerkomen op hetzelfde principe, God wil een relatie met ons. God geeft om ons. God is een vader voor ons. Het staat allemaal heel duidelijk voor ons in de Bijbel, aan ons om het werkelijkheid te laten worden in ons leven.
Het komt allemaal neer op hetgeen communicatie heet. Ik betrap mezelf er zo vaak op. Ik praat, praat, praat, en ga lekker slapen. Ik vertel mijn problemen en ga weer verder met mijn leven, zonder eigenlijk te wachten op antwoord. En als ik dat wel doe, dan vind ik het eigenlijk zo bijzonder! Dan vind ik het zo mooi dat ik eindelijk antwoord krijg op die vraag, eigenlijk de oplossing krijg van dat probleem.
Het heeft mijn ogen geopend. God is niet het probleem, dat ben ik zelf. Ik ben het vaak die vertikt te luisteren, te luisteren en kwetsbaar te zijn. Ik zal een voorbeeld geven:
Ik kon heerlijk stille tijd houden ‘met God’ en hierdoor de dag goed beginnen. Maar wat ik in feite deed was mijn eigen ding doen. De Bijbel lezen, bidden, zingen, piano spelen. Wat ik deed had niks te maken met communiceren, ik deed het simpelweg alleen. Ik kwam erachter dat ik me eigenlijk goed ging voelen, puur door mijzelf. Zoals het ook goed kan doen om alles even voor jezelf op papier te zetten als het een chaos in je hoofd is.
Ik stel me vaak de vraag, en vandaag aan jullie: Durf je kwetsbaar te zijn in je relatie met God? Niet alleen te praten, maar ook te luisteren, terwijl we vaak hierbij al niet weten hoe dit precies werkt?
Gerelateerd
Durf in actie te komen!
Samen sta je sterk!
Kassa rijen, stoplichten en 65 plussers
Overgeleverd aan de kapitein
Vrienden voor het leven!
Reacties (23)
Nu is dat wat je aangeeft als doeloorzaak juist hetgeen waar we het telkens over hebben 'in feite' :p.
Dat die genoemde doeloorzaak bestaat weten we allemaal en is als zodanig als feit aan te geven. Het ging juist om het benoemen daarvan (en overtuigd zijn van die benoeming) en dat als een vaststaande werkelijkheid aan te geven.
Juist dát lijkt mij feitelijk onjuist.
p.s. het bestaan van dat retabel is toch controleerbaar? Jij en ik hebben het enkel nog niet gezien, maar zouden dat - wanneer we dat zouden willen - wel kunnen. Dat is een verschil met de immateriële zaken waarover we het hebben volgens mij :).
Er waren veel dingen besproken en gezegd aan tafel, en daar zat ik veel over na te denken. Ik vroeg of we konden bidden, omdat ik echt het idee had dat we meer met God bezig mochten zijn.
Nou, dus wij gingen aan het bidden. Mn zus ging bidden, en de ander ging ook bidden. Het waren mooie gebeden, en ook echt vanuit hun hart. Maar terwijl ze aan het bidden waren, voelde ik me zo dom opeens!
Als een baksteen viel opeens het besef dat God mn vriend is! Sorry hoor, maar hoe praat ik tegen een vriend?
Vaak dank ik voor alles, bid ik om wijsheid, kracht, liefde etc etc... En dat méén ik ook echt, en dat komt uit het diepste van mijn hart! Maar die avond besefte ik opeens dat ik niet zo wilde bidden!
Ik wil bidden op de manier van praten met een vriend!
Ik begon te spreken, met dat we vaak zulke mooie gebeden bidden. Maar God is mijn Vriend, en ik wil niet tegen Hem praten, maar met Hem!
En toen ik zo hardop aan het praten was met God, merkte ik ook echt dat Hij terugsprak! Tussen de zinnen door kreeg ik reactie van God, omdat ik luisterde en stil was om hetgeen te horen wat Hij zei.
'
Het is misschien een beetje vaag verteld door mij, maar het was zo'n mooi moment.
Zoals jij zegt: vaak doen wij ons ding, ons woordje. We danken en we bidden, maar hebben we echt een relatie met Hem?
Zo bracht deze avond, dit gebed mij naar een heel ander niveau.
God is de Hoogverheven Heer, maar tegelijkertijd is Hij mijn vriend. En ik praat mét vrienden, niet tegen...
En ik denk dat ik dat steeds opnieuw mag blijven vasthouden. Niet tegen God aan praten, maar stil zijn en luisteren horen ook bij een relatie met Hem hebben.
Dus ja, ik vind het een mooi herkenbaar stuk!
Dit stukje waar je bezig bent met de Getuige deed me denken aan wat Heer Jezus zei tegen de schrift geleerden en dat woord zegt genoeg denk ik geleerde en geen gelovige. Ze hebben veel tijd nodig om te begrijpen dat God er is gewoon er is. Daarom moeten we niet proberen met dure woorden beschrijven en ons gaan uiten want God zegt ons duidelijk door de ogen van een kind zie je de koninkrijk Gods omdat een kind is rein eenvoudig en behoeft geen dure woorden om met volle open hart te zeggen God is mijn Vriend. Ik heb beetje gelezen van je stukjes hierboven en ik vind het heel mooi. De werken van God en de openbaringen via de Heilige Geest zijn meerkbaar voelbaar en zienbaar. Wie ogen heeft ziet het wie oren heeft hoort het wie hart van vlees heeft voelt het zo leert ons De Woord van God. Nederig zijn is heel moeilijk voor sommige mensen maar voor hun heeft God ook zijn Geest uitgestort.
God in Zijn Woord geeft ook duidelijk zijn naam ( hoe hij heet wie hij is) dus het gaat ook oom de Naam. Ik bedoel ik kan niet zeggen Oh lieve Boedha en ga bidden tot Onze Hemelse Vader Heer Jezus dat past toch niet dan is het aanbieden van een andere God. Veel zegen en vrede toegewenst Hans en ook aan alle broeders en zusters in Jezus Naam.
