Niet een naaste zoals een goede vriend die je toch al wekelijks ziet. Ik heb het over iemand die je niet of nauwelijks kent, iemand die wel een bemoediging kan gebruiken en een eenzaam bestaan leidt. Ik heb vaak al moeite om al mijn sociale contacten bij te houden laat staan dat ik ook nog tijd besteedt aan de mensen die staan te popelen om ‘liefde’; een bezoekje, een kaartje, etc.

Is het niet enorm egoïstisch dat ik mijn prioriteiten niet heb liggen bij deze mensen?

De vergrijzing in Nederland neemt sterk toe. Momenteel is 14% ouder dan 65 jaar. Verwacht wordt dat in 2040 23% ouder is dan 65 jaar. Dat betekent dat de vereenzaming alleen maar zal toenemen. Steeds meer sociale contacten vallen weg doordat ze steeds minder mobiel worden en leeftijdsgenoten komen te overlijden. Wie vangt deze mensen op? Ze komen in verzorgingstehuizen en lijden vaak een eenzaam bestaan.

Verwacht de maatschappij dat jij en ik zorg verlenen/ liefde geven aan mensen die een eenzaam bestaan leiden?

Ik denk niet dat er van je wordt verwacht dat je als ‘jongere’ maandelijks een kaartje stuurt naar deze mensen of dat ze verwachten dat je een bezoekje brengt aan het verzorgingstehuis. Maar ik geloof wel dat we als liefdevolle christenen hier een verandering in mogen brengen. Dat we een mogen stap zetten om eens in de zoveel tijd een kaartje te sturen naar iemand die een eenzaam bestaan leidt. Zou het niet een geweldige bemoediging zijn? Ik wil je aanmoedigen om er eens over na te denken wat voor gevolg zo’n simpel kaartje (bezoekje) kan hebben.

Voel jij je verantwoordelijk om (af en toe) zorg te dragen voor mensen uit je omgeving die een eenzaam bestaan leiden en staan te springen om liefde?

Ik ben benieuwd naar jullie reacties,

Greetz Rob

Gerelateerd

• Onze grootste Vriend!

• Je prioriteiten

• Product van de maatschappij

• Zorg dragen voor de zieken

• Een afspraak met een goede vriend

Reageer op deze blog

*Naam:
*E-mail:

*Type het woord over:

*Reactie:
Houd mij op de hoogte:

Laat leeg:
Verander niet: