We hebben allemaal een beeld in ons hoofd van God, wie Hij is, wat Hij zou doen, wat Hij niet zou doen, met welke toon Hij praat en misschien wel hoe Hij eruit ziet. Dit klopt, toch? Na deze constatering zijn twee vragen heel belangrijk: Hoe kom je aan het godsbeeld wat je op dit moment van hebt? En is het waarheid? Want met de verscheidenheid aan godsbeelden vandaag de dag is er één ding is heel zeker: niet iedereen heeft gelijk.
Wie weet nou werkelijk wie YHWH is? Wie kent Hem en kan ons uitleggen hoe Hij is? Hij is de God van het oude testament en het nieuwe, maar soms lijkt het onmogelijk om die twee als één en dezelfde te zien. God is liefde, maar God is ook heilig. Het is de God die voor de mensen stierf, maar ook de God die tal van mensen deed verdrinken tijdens de vloed van Noach. In de evangelische kerk wordt God als een vriend geschetst die er altijd voor je is en met je meeleeft. Terwijl er in andere kerken juist een accent ligt op de rechtvaardigheid en heiligheid van God: de God die straft. Het is niet zo dat de ene kerk gelijk heeft en de ander niet, het accent ligt simpelweg ergens anders. De balans tussen de heilige, straffende God en de liefhebbende God is lastig, het is ook niet verwonderlijk dat de kerken afzakken naar één van deze uitersten.
Jezus zei: Wie mij gezien heeft, heeft de Vader gezien. (joh 14:9) Ons Godsbeeld mag dus volledig gevormd worden door Jezus. En als je naar Jezus kijkt mag je concluderen dat God niet alleen maar liefde is en ook niet alleen maar straffend en rechtvaardig. Jezus omarmde de zondaars, maar wees de godsdienstige mensen uit die tijd keihard terecht.
Bij God mogen we uithuilen, Hij begrijpt onze emoties. Het was namelijk Jezus die zei: Kom tot mij allen die vermoeid en belast zijn. Maar er mogen ook zeker momenten van ontzag zijn, momenten dat we op onze knieën vallen omdat we beseffen hoe heilig God is. Dit zien we ook bij Jezus, deze tekst is niet heel bekend, maar in Lucas 5:8 staat: Toen Simon Petrus dat zag, viel hij op zijn knieën voor Jezus neer en zei: ‘Ga weg van mij, Heer, want ik ben een zondig mens.’ Hier wordt Petrus zich in één keer bewust van het goddelijke van Jezus en zijn heiligheid. Tegelijk beseft hij wie hij zelf is en voelt zich zondig tegenover de man en God die nooit heeft gezondigd.
God is liefde, God is rechtvaardig, God is heilig. Deze eigenschappen zijn verweven met zijn karakter. De balans is lastig, dat klopt, als je het volledige plaatje maar probeert te zien. Want je kunt, als kerk of als individu, volledig richten op één van deze eigenschappen, maar dan houdt je jezelf voor de gek: God is meer.
Fijne week!
Mark Winkelaar
