Heey!

Grappig stukje. Ik ben zelf ook donor! Voor mij was het eigenlijk een hele makkelijke beslissing. Als je dood bent heb je zelf toch niets meer aan je lichaam. Waarom zou je jou organen niet afstaan aan iemand die ze nodig heeft en die dan verder kan leven?

Groetjes ;)

Dat ben ik met je eens, ben ook donor:)

donor zijn geeft je medemens genadetijd. wanneer HET oordeel komt krijg je en verheerlijkt lichaam. het lichaam waar onze ziel nu in huist is tijdelijk en komt te vervallen..

ik denk dat het onze plicht is om organen af te staan aan onze naasten of nabestaanden.

Jezus Chritus gaf zijn leven tg ook voor ons aan het kruis? dit deed hij om ons te voorzien van genade vergeving..

Hij heeft ons gecreeerd naar Zijn evenbeeld, laten we ons dan ook proberen zo te gedragen..

greetzz..

Hey Anna,

Duidelijk hoe jij erin staat :) je bent zelf donor?
Ik ben het helemaal met je eens dat we onze organen mogen afstaan nadat we zijn overleden. Ik ben wel benieuwd hoe je tegen je nieren aankijkt. Het is bewezen dat je met één nier kan leven, vind je dan dat je tijdens je leven ook één nier kan doneren?

Gr. Mark

Beste Jarik,

Ik twijfel zelf nog steeds over het wel of geen donor zijn. Ik weet dat er in de Bijbel geen duidelijke 'voor' of 'tegen' argumenten te vinden zijn, maar toch blijf ik het een lastige keuze vinden. Ik vind het stuk dat je geschreven hebt een duidelijk en helder stuk, maar ik lees ook dat als jij aan iemand een orgaan zou afstaan, die persoon misschien tot geloof zou kunnen komen. Hier ben ik het niet helemaal mee eens. God heeft van eeuwigheid bepaald wie er zalig worden, en wie niet. Wij kunnen daar als mensen niets aan toe of af doen. We kunnen door het afstaan van een orgaan misschien wel meer genadetijd 'geven', maar ook dit is afhankelijk van God. We kunnen in ieder geval niet ervoor zorgen dat de betreffende persoon zalig wordt in de door jouw 'gegeven' tijd. Of iemand zalig wordt hangt niet af van zijn leeftijd en genadetijd, maar of God die persoon heeft uitverkoren van eeuwigheid.

Misschien bedoel je het ook niet zo, maar ik las het wel zo...

Groeten,

Erik

Goede morgen, Jarik, aparte naam,
Alweer zo'n onderwerp waar veel over te zeggen is en waar veel verschillen van mening of misverstanden over zijn. Toevallig zat ik gisteren in de kerk met een mevrouw en we wisselden enkele woorden. In dezelfde dienst of mis is het eigenlijk, zit ook elke dag een doofstomme man. Hij groet altijd met veel handenschudderij en ongearticuleerde kreten. Hij is geestelijk okee, want hij rijdt in een BMW. Ik zei tegen die mevrouw: och, God geneest hem nog wel eens, maar ja, wij kunnen niet in Gods agenda kijken natuurlijk, wij willen alles vandaag. Of gelooft u daar niet in? Ze wachtte even, maar ik weet niet of dat was omdat ze twijfelde of omdat ze zich niet wilde laten kennen op dat punt. Ik zei: wat is moeilijker: doden opwekken of doven genezen. (die is geloof ik van Augustinus, die ergens zegt: wat is moeilijker scheppen uit het niets of doden opwekken, dan is er al iets) Ik ging door: ik zie ook geen enkel verschil tussen of God as moet opwekken of botten van onder de grond. Dood is dood en God is God. Als Hij doden opwekt, wat ik geloof, wekt hij ze net zo goed op uit de urn als uit de kist, ja toch? Cremeren maakt God ook niets uit, wil ik maar zeggen. Hij zal wel een soort blauwdruk hebben in een archief waar iedereen in blijft na zijn dood. En ook als er een nier ontbreekt of een stuk hoornvlies of wat ook, wekt God ons even vrolijk op als compleet. Daar heb je ons punt. Veel christenen, heb ik gemerkt, vooral uit de evangelische hoek denken dat het niet okee is, lichaamsdelen afstaan na je dood. Ik wilde dat weten omdat een kennis van me zo dacht, en belde aan bij een klooster. Een monnik deed open, ik legde de vraag voor. Het was in 1998(?) toen iedereen dat codicil in de bus kreeg om ja of nee op te zetten. Hij spreidde zijn armen uit en keek zeer verbaasd alsof hij aangaf: hoe verzinnen mensen zulke eigenaardige problemen? Toen zei hij: maar het is toch voor de naaste? Klaar. Ik heb een donorcodicil, ze mogen mij helemaal recyclen, ik hoop dat ik iemand ook na mijn dood een plezier kan doen. Wel moeten de nabestaanden het eens zijn en derg. maar daar gaat het in feite niet om. God maakt het niets uit of je lichaam compleet is, als je maar gereinigd bent van zonde en ongerechtigheid als je aan de hemelpoort staat. Er was een man die niet van kinderen af kon blijven. Hij zat in de gevangenis in de VS en hij wist van zichzelf: als ik dit nog eens doe, nadat ik vrij gekomen zal zijn, zal ik mijn slachtoffertje doden, want anders word ik gepakt net als nu. Hij wilde zich laten castreren. Mocht niet. Hij heeft de grootste problemen gehad om zich te laten castreren. Tenslotte is het gelukt. Wat staat in de bijbel? Zalig de ontmanden omwille van het Koninkrijk. Echt waar, ik zeg jullie: deze man wordt zeker gered. God zegt heus niet: hela, uw klok- en hamerspel is niet compleet, uit mijn ogen, naar de buitenste duisternis. Juist niet. Het tegendeel. Hij zegt: komt gezegende van Mijn Vader, want je hebt precies gedaan wat Ik zei in de Bergrede: als iets u tot zonde verleidt, ruk het uit, hak het af. Weg ermee. U hebt Mij niet alleen begrepen, maar er ook naar gehandeld, u lijkt op de man die zijn huis op de rots bouwde. Ik vergeef u uw zonden, Ik noem u mijn vriend en u bent het ook. Ik geloof intussen niet dat het verplicht is zoals Anna zegt. Het mag, net als bloed geven, maar het moet niet. Je kunt de Liefde op talloze manieren uitoefenen, ze zijn allemaal goed. Doe waartoe je je geroepen voelt en schrijf niemand de wet voor. Be happy.
Bless u all, Jan Paul

Goed om te lezen dat de mensen die gepost hebben positief staan t.o. donorschap!

Ik sluit me daar volledig bij aan. Wat is er nu mooier dan na je dood nog iets voor de medemens te kunnen betekenen. Zelf kun je niets meer met die organen, in tegenstelling tot de ontvangers voor wie vaak een heel nieuw leven begint dankzij een nieuw orgaan!

Voor de mensen die nog geen donor zijn: denk eens na over het onderwerp, praat er met anderen over, en neem een weloverwogen beslissing of je wel of geen donor wilt zijn.

Een interessante vraag die hier voorbij kwam was of je ook een nier zou afstaan.
Zelf zou ik het heel moeilijk vinden om een nier af te staan aan een onbekende, maar als een familielid of andere naaste een nier nodig zou hebben en mijn nier was het meest geschikt zou ik dat wel doen.
Zijn er mensen die ook een nier zouden durven afstaan aan een onbekende?

Hey Gast,

Het is inderdaad zo mooi om nog iets te kunnen betekenen voor iemand na je dood.

Ik heb ook wel eens nagedacht om een nier af te staan. Heb er met een dokter over gepraat, en veel onderzoek naar gedaan op internet. Het is nogal wat, het is een heel gedoe, je moet er meestal een half jaar voor uittrekken, voor het hele proces. Van het komen tot het afstaan tot het volledig hersteld ervan zijn.

Ik heb er veel over nagedacht dus en kwam tot de conclusie dat ik het eigenlijk wel voor een onbekende wilde doen. Heb toen gepraat met een arts, die mij doorverwees naar een universitair medisch centrum, zoals deze bijvoorbeeld in Rotterdam is.

Toen ik er nog verder over nadacht en over het hele plan ging nadenken, dacht ik het volgende:

Wat zou mooier zijn? dat je iemand jouw nier geeft, of dat hij een nieuwe krijgt van God, zonder al dit gezeur erom heen?

Ik moet tot de conclusie komen dat het tweede toch echt mooier is. Ik geloof namelijk ook dat God mensen kan genezen en WIL genezen. Ik zie het dus als een soort wantrouwen richting God als ik mijn nier zou afstaan, omdat ik weet dat God door mij heen een nog veel mooier plan wil bewerkstelligen.

Het klinkt misschien allemaal zo mooi, maar dat is het niet. Want ik zie weinig mensen genezen, bid er vaak voor maar het gebeurd weinig. Maar ik weet dat het kan!

Wat vind je ervan? Klopt het naar jouw idee of niet?

Groetjes en ik hoor het wel!
Mark Boerman

beste Mark,

Ik vind het erg dapper van je dat je al zoveel stappen had ondernomen om een ander te helpen door jouw nier af te staan. Veel bewondering voor!

Zelf heb ik daar het lef niet voor, en ben ik te egoistisch. Ik zou het risico domweg niet durven nemen. Het zou in principe niet uit mogen maken, maar ik bewaar mijn nier liever voor iemand die ik liefheb (natuurlijk moet je iedereen liefhebben, maar toch heb ik daar gradaties in ;-))

Wat beteft je opmerking dat God mensen kan en wil genezen.. Ik zou dat graag geloven, maar helaas zie ik dat in de dagelijkse praktijk bij mensen die voor transplantatie op de wachtlijst staan (bijna) nooit gebeuren. Terminaal nierfalen geneest niet. Die mensen zijn aangewezen op een leven waarbij ze alles rond hun dialyse moeten plannen (overigens als de dialyse niet was uitgevonden waren vele al dood geweest!)
Mensen met terminaal hartfalen gaan dood zonder nieuw hart, dat is niet te genezen. Misschien door een wonder.. Waarom gebeuren die wonderen dan zo weinig?
Aan de andere kant: zou het niet zo kunnen zijn dat God de mens de kennis en vaardigheden heeft gegeven om transplantaties te kunnen uitvoeren? Zoals Hij eerder wellicht het inzicht heeft gegeven het dialyseapparaat te ontwikkelen.

Ik vind het altijd een interessante discussie: Mag alles wat kan in de geneeskunde? waar liggen de grenzen?

Maar die discussie voert misschien te ver voor dit topic.. Dan kom je in lastige vragen als mag prenatale diagnostiek? (vind ik in sommige gevallen van wel, andere niet). Mag genetische manipulatie, of speel je dan voor God? En vaccineren, is dat in strijd met het geloof?

Ik weet niet of je wat kunt met dit antwoord

Hallo!

Ik zelf ben christelijke (niet opgevoed, zelf geworden) en ben donor.
De Bijbel zegt dat je mensen moet helpen, na mijn dood sta ik mijn organen af aan andere mensen. Die ik dus help :). En wat Anna ook zegt, Here Christus gaf ook zijn leven voor ons. Waarom volgen wij niet Zijn voorbeeld en 'offeren' wij onze lichamen niet op?

Gegroet

Ik ben al jaren donor, al sta ik er eigenlijk al helemaal niet meer bij stil. Vandaag kreeg ik het verlangen om weer te gaan bloedgeven. Maar omdat ik niet precies weet wat God daar van vindt ben ik op internet gaan zoeken. En terwijl ik dit zit te typen, komt het besef in me op dat ik beter ervoor kan gaan bidden. Ik kan je zeggen dat het verlangen wel sterker wordt, omdat dat halve litertje dat ik elke keer afsta een leven zou kunnen redden, zowel letterlijk als figuurlijk...

Stay Blessed!

Kreeg de donor brief gister in de bus, ik heb er wel vaker over nagedacht en mijn antwoord was/is meteen ja en gister begon ik opeens te twijfelen. Hoe denkt God hier over.. en nu ik dit zo lees weet ik zeker dat het ja moet blijven! Bedankt vertrouw op God!

Het is verboden voor een christen om bloed te eten (Lv 7:22-27, 17:10-16). Het is zelfs één van de geboden waaraan een nieuw gemeentelid zich in ieder geval moet houden wanneer zij de Thora nog niet kennen (Hnd 15:19-20).

Hoe zou directe bloedoverdracht dan geen zonde zijn?
Bij orgaandonatie is hier ook sprake van, want als er geen bloed in het orgaan zit dan sterft het af.

Een christen kan dus alleen huiddonor zijn.

Het gaat om bloed eten dat is via het maag-darmkanaal (enteraal). Bloed geven gaat parenteraal dus buiten het maagdarmkanaal om en het is levensreddend. Een mensenleven redden staat voorop in de Bijbel. Daarom is vanuit Bijbels oogpunt volgens mij orgaandonatie wel toegestaan. Een ieder is echter wel vrij te kiezen of hij of zij dat wil of niet.

Jacqueline

Direct bloed in je aderen laten komen is toch juist erger dan dat het eerst in de maag komt? Sowieso staat er dat de ziel van het vlees in het bloed zit en dat het daarom niet gegeten mag worden: God verbiedt dat we bloed dat niet van ons is tot ons nemen! Hnd 15:19-20 noemt trouwens niet eens het eten, maar bloed in het algemeen. Moet het nog duidelijker?

En God werkt niet door zonde, want Hij is heilig en kan niet in contact met zonde staan (Hab 1:13). Daarom zijn boeken zoals Judith buiten de canon gehouden, want zij bidt om bedrieglijke woorden en hoereert voor een hoger doel.

God bepaalt wanneer iemand sterft, dus als iemand sterft terwijl diegene misschien in leven gehouden kon worden door bloedtransfusie, dan had het zo moeten zijn...

Behoudenis staat voorop in de Bijbel, het ware leven: éénheid met God, dat is een heilig leven, want Hij is heilig (Lv 11:44, 19:2 en 1 Pe 1:16).

Leviticus 17: 11 en 12: Want het bloed is de LEVENSKRACHT (ziel) van een levend wezen. Ik heb het jullie gegeven om er op het altaar de verzoeningsrite mee te voltrekken, want bloed kan, als levenskracht, verzoening bewerken. Daarom heb Ik tegen de Israëlieten gezegd: "niemand van jullie mag bloed ETEN, ook de vreemdelingen die bij jullie wonen niet.

Lees ook Johannes 1:29: "Zie, het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt!"
Het Bloed van het Lam verzoent ons met God en geeft Leven, als je Hem aanneemt als je Heiland en Verlosser.

Zonder bloed is het leven onmogelijk! Bloed heeft daarom ook niet alleen de functie om leven te geven, maar ook om leven te behouden en wat dat laatste betreft voldoet bloedtransfusie
volledig aan deze eis.

Nog een ander voorbeeld. Marcus 2: 25 en 26: Maar Hij antwoordde: "Hebt u dan nooit gelezen wat David deed toen hij en zijn metgezellen gebrek leden en honger hadden? Hij ging het huis van God binnen - Abjatar was toen hogepriester - en at van de toonbroden, waarvan alleen de priesters mogen eten. En hij gaf ze ook aan zijn mannen te eten."

Het leven is heilig in de Bijbel!

Dus je gelooft dat het doel de middelen heiligt?

Het eten van toonbroden of het redden van een schaap uit de put op sabbat is geen gruwel zoals het nemen van bloed.

Zou je bijvoorbeeld het geloof in Christus ontkennen als je in Ivoorkust woonde en moslims de kerk binnenvallen en dreigen alle christenen te vermoorden?
Zo red je misschien je wereldse leven, maar niet het hemelse!

Nee, ik geloof niet dat het doel de middelen heiligt. Alles wat ik hierboven heb geschreven spreekt voor zich.
Bloed is leven en dat ga je niet consumeren zoals een goed glas wijn. Het is bedoeld voor verzoening van je zonden, zowel in het Oude (offerdieren) als in het Nieuwe Testament (Golgotha).

Het geven alsook het ontvangen van bloed is op geen enkele wijze te vergelijken met het eten van bloed, maar het is een middel om je naaste in leven te houden en zelfs te genezen. Wij hebben de heilige opdracht om levens te redden!
In het Hebreeuws heet dit Piqu'ach Nefesh: Letterlijk vertaald is dit: "het redden van de ziel", en de ziel woont in het bloed.
De Piqu'ach Nefesh is één van de belangrijkste principes in de Joodse wet, zo belangrijk zelfs, dat bijna alle andere wetten en geboden hiervoor tijdelijk komen te vervallen als men daarmee een mensenleven kan redden.

Nu je volgende vraag: Zou je bijvoorbeeld het geloof in Christus ontkennen als je in de Ivoorkust woonde en moslims de kerk binnenvallen en dreigen alle christenen te vermoorden? Zo red je misschien je wereldse leven, maar niet het hemelse!

De Heer Jezus is mijn Heiland en Verlosser, een Persoon die mijn leven heeft gered door Zijn Bloed! Ik heb Hem van harte lief en wil Hem niet verloochenen.
Het is nu wel heel makkelijk om achter mijn PC te zeggen dat ik Hem niet zou verloochenen als ik in de Ivoorkust zou wonen. Dat wilde Petrus ook niet toen Jezus over Zijn Lijden en Sterven sprak. In Mattheus 26 kun je lezen dat Petrus hem wel degelijk verloochend heeft, maar daarna had hij diep berouw (hij ging naar buiten en huilde bitter). In Johannes 21: 15:19 lees je het vervolg, hoe hij in ere werd hersteld en met welke dood hij de Allerhoogste zou vereren.
Ben ik beter dan Petrus? Ik dacht het niet.

Ik bid liever dat de Eeuwige mij bewaren zal in de ure der verzoeking en mij kracht zal geven om pal voor Hem te staan.

Okee, ik kan je standpunt wel begrijpen. En als de Bijbel wel ruimte blijkt te laten voor bloedtransfusie dan hoor ik je daar niet op te oordelen maar het aan je eigen geweten over te laten.

Zelf kan ik niet anders concluderen dat de Bijbel verbiedt om bloed van anderen tot je te nemen, aangezien er in de tijd van Mozes nog geen transfusies mogelijk waren en eten (of drinken) de enige manier was. Uit gewetensnood zou ik het dan ook niet willen doneren of ontvangen.

En nogmaals: Hnd 15:19-20 noemt het eten niet, maar gebiedt onthouding van bloed in het algemeen.

P.S.
Mooi antwoord op die vraag over het getuigen van Jezus, Jaqueline!

Ik ben blij met je milde reactie Geert. Mijn gebed voor jou is dat God je zal bewaren en beschermen op al je wegen.

Met de Vrede van onze Heiland en Verlosser!