Misschien hét dieptepunt van de afgelopen tijd is wel de fouten die de katholieke kerk heeft gemaakt. Je hoeft het ook niet specifieker te maken als dit, want iedereen weet wat je bedoelt als je dit zegt. Het heeft veel aandacht gekregen in de media, en de hoogste macht binnen de katholieke kerk heeft er ook wat over gezegd; de paus vond het allemaal heel erg…

Afgelopen vrijdag heb ik mogen genieten van een gala. Prachtige vrouwen in hun mooiste avondjurken, gezellige sfeer, lekker dansen en daarbij ook goede gesprekken mogen hebben. Een vast ritueel van een gala is natuurlijk de foto van jou en je date, dus daar sta je dan, met een prodent-glimlach en een wat onnatuurlijke ontspannen houding, komt er een man naar me toe (compleet onbekend), pakt de bloem uit mijn borstzakje en loopt weg.

Ik wilde eerst een filmpje gebruiken om mijn post mee te beginnen. Om daarna op te roepen om geld over te maken naar giro 555 om zo de slachtoffers van de aardbeving in Haïti te helpen. Maar toen besefte ik dat het zo niet werkt…

Wanneer zijn we dat nog, afhankelijk van God? Als ik voor mezelf spreek zijn dat vaak de momenten dat ik hiertoe genoodzaakt ben, ofwel ik heb geen andere mogelijkheden meer. Vaak ga ik het eerst zelf proberen op te lossen of schakel ik andere mensen in die mij van hulp kunnen zijn.
Toch is het apart want wie is Koning en Meester of alles wat leeft, juist ja. Maar toch komt het er vaak op neer dat we eerst naar de dokter gaan als we ziek zijn, en als hij er niet uit komt gaan we naar God.

Met moeite tik ik de woorden op mijn laptop. Na 15 minuten staat er nog niets op mijn beeldscherm. Enkele trefwoorden blijven flitsen door mijn gedachten. Ik besluit ze op te schrijven; “Wat wil God?” "Toetsing" “De Bergrede” “enthousiasme” en “weerstand” Ook merk ik dat ik word bepaald bij een Bijbeltekst; Matt 10:38, “Wie niet zijn kruis op zich neemt en mij volgt, is mij niet waard.”

Gelukkig hebben we in Nederland een wet in de regelgeving waarin staat: Ieder heeft het recht zijn godsdienst of levensovertuiging, individueel of in gemeenschap met anderen, vrij te belijden. We hebben het er vaak over dat we er zo blij om zijn. Geen christenvervolging, daar moet je niet aan denken! Echter draagt deze godsdienstvrijheid ook consequenties met zich mee.

Exclusieve competitie; wie kan de mooiste preken vertellen, wie weet er precies hoe alles werkt in het christelijk geloof? Wie heeft de oplossing voor alle problemen en wie kan zonder enige moeite de gevoelige snaar bij de ander raken en exact vertellen wat er mis met hem of haar is?

Vleeseters opgelet. Het duurt niet lang meer of je stukje vlees wat je ’s avonds op je bord hebt liggen is er niet meer. Wetenschappers hebben zich er eens over gebogen en zijn er over uit: We zullen in de toekomst minder vlees moeten gaan eten!

Je herkent vast de situatie waarin een vriend, collega of klasgenoot bij het mislukken van een actie een vloek loslaat. Wat moet je nu met deze situatie? Schiet je uit je slof en zeg je dat je dit niet waardeert? Leg je in alle liefde uit wat die vloek letterlijk betekend? Of laat je het ongemoeid voorbij gaan, om wat voor een reden dan ook?

Where you go I go, what you say I say, God where you pray I pray

Miljoenen christenen zeggen het dagelijks tijdens hun gebeden; “Onze Vader die in de hemelen zijt. Uw naam worde geheiligd. Uw koninkrijk kome. Uw wil geschiede”  Maar weten we wel wat we eigenlijk zeggen? En waar zijn we in ons dagelijks leven meer bezig,  met Zijn wil of met  onze eigen wil?