In 2010 was heeft men berekend dat 31,7% van alle mensen christen is. Mooi om te weten, toch? Dat betekend dat er op dat tijdstip ongeveer 2,2 miljard christenen op de wereld waren. De meeste daarvan woonde in Amerika (Noord en Latijns) en in Europe. In Azië en het midden oosten was het christenendom minder goed vertegenwoordigd. Het Pew research centre publiceerde deze cijfers in 2011. Ik was aangenaam verrast over het grote aantal christenen. Hoewel ik me wel af vraag hoe ze dit onderzocht hebben, want ze gaven ook aan dat 51% van de Nederlanders christen is. Zou dat kloppen?

Vandaag wilde doorgaan op de blog van vorige week, omdat er nog veel meer over dit onderwerp te zeggen valt. Het lijkt alsof de Heilige Geest in elke kerk een ander plekje krijgt toegewezen. Waarom is dit zo? Als we allemaal dezelfde bijbel lezen, waar komen dan al die verschillen vandaan? Deze keer wilde ik ook de bijbel erbij pakken, zodat we onze eigen kerk niet met andere gaan vergelijken maar met het woord van God. 

“En dan wordt ik terug gebracht tot de kern: Mijn relatie met God en mijn identiteit in Hem.” Sorry? Ik schrok van deze opmerking, die vanaf het podium in de kerk werd uitgesproken. Mijn eerste gedachte was: Hoorde ik dat nou goed? Wat een onzin! Alsof de kern van ons bestaan draait om onze relatie met God en onze identiteit in Hem, dat klopt toch niet?

Robin / 24 jaar / Kerk: VEZ: Een aantal weken geleden werd ik bijzonder geraakt door iemand die sprak over de eerste gemeente. Met al zijn passie vertelde hij over het leven van de allereerste christengemeente. Dé gemeente die met kracht baan brak in Jeruzalem na de uitstorting van de Heilige Geest. Vele lessen kunnen wij leren van deze gemeente.

Gister hoorde ik toevallig weer ergens die paar zinnen waar ik niet blij mee ben. Waar ik het hoorde doet er niet toe en wie het zei ook niet, wat er toe doet is dat ik het hoorde en het stelde me teleur. Ik kan me ook wel een beetje inbeelden waarom iemand dit zegt, ook al is het heel kort door de bocht, maar dit hoor ik echt niet graag.

Als je dag in dag uit het verhaal van een wonder hoort, dan doet het je op een gegeven moment niets meer, alle glans verdwijnt en de droge stof blijft over.