Hoe kun je nog bruggen bouwen tussen kerken? Er is vaker over dit onderwerp geschreven, maar er blijft veel over te zeggen. Gereformeerd, hervormd, evangelisch, pinkstergemeenten, katholiek, vergadering der gelovigen, enz. Dit zijn natuurlijk nog lang niet alle denominaties, helaas. In Nederland zijn er heel veel denominaties, wij zijn daar als Nederlanders nogal goed in. Maar hoe kom je nou als toch dichter bij elkaar? Er is natuurlijk geen formule voor, maar er zijn wel wat handvatten die je kunt hanteren naar mijn mening.
Ik denk dat je kan beginnen met accepteren dat de perfecte kerk niet bestaat. Dus ook niet de kerk waar jij vandaan komt. Ik hoorde laatst een mooie uitspraak: Every man is my superior in some way. Ik denk dat dit ook voor alle kerken geld. Elke kerk is beter dan jouw kerk in een bepaald opzicht.
Vooroordelen moet je natuurlijk niet hanteren, maar dat is nogal lastig. Dus hoe ga je daar mee om? Ik zou zeggen: veroordeel elkaar niet. Wijs niet met het vingertje wat anderen allemaal wel niet fout doen, wat dikke kans dat jij een balk in je oog hebt (luc 6:36-42).
En de maat die jij gebruikt tegen anderen kan heel gemakkelijk tegen je gebruikt worden.
Kom je wel eens bij iemand thuis, waarna je vreemde gewoontes ontdekt bij die mensen. Wij dekken de ontbijttafel ’s avonds al, veel mensen vinden dit vreemd. Of je ontdekt dat mensen elk stukje afval weer in een andere prullenbak doen. Heel vreemd, behalve als je ermee opgroeit. Dit heeft met je gevoel te maken, want vanuit een gevoel: ‘dit is vreemd’. Ga je pas nadenken ‘waarom is dit vreemd’. En soms komt die gedachte niet eens en blijf je hangen in het gevoel dat het vreemd is.
Ik denk ook dat dit tussen kerken zich afspeelt. Je komt uit een bepaalde kerk en neemt daarmee een stuk gewenning met je mee. Als je zit dat er in andere kerken andere dingen gebeuren is dat direct fout voor je gevoel. En als dat je eerste indruk is, is die vaak moeilijk te herstellen. Stap over je gevoel heen. Of probeer het.
Samengevat:
- De perfecte kerk bestaat niet
- Veroordeel elkaar niet
- Stap over je gevoel heen.
Ik denk dat dit het begin is van de brug.
God’s zegen,
Mark Winkelaar
Gerelateerd
De verschillen versus de overeenkomsten
Vele kerken, één God
Je moet je gevoel niet wegdrukken!
Gevoel is verradelijk
Een gevoel...
Reacties (9)
Ik vind het vaak rot dat mensen elkaar veroordelen op hun geloofsovertuiging. Ik ben zelf katholiek, en vind het echt heel rot als mensen weer beginnen over 'maria enzo.' Waarom tonen mensen zo weinig respect? Ik ben het soms ook niet eens met dingen die in andere kerken gebeuren, maar ik probeer me er wel in te interesseren, want dit is hun manier van geloven, en daar dien je respect voor te hebben, én, er voor open staan. Sluit niet direct alles af wat je van huis uit niet hebt meegekregen, want hoe gek sommige dingen ook mogen lijken, misschien is het wel helemaal niet zo gek... En zoiezo, je kan ook met anderen spreken zónder over alle verschillen te praten.. probeer ook eens te praten over de overeenkomsten...
en bovenal... word niet vijandig.. soms zie ik wel eens een van mn vrienden, die echt heel -onterecht- negatief doet over enkele protestanten. Ik kan me daar vreselijk aan ergeren.. stel je nu eens open...
Maargoed :)
(-kheb nog nooit zo'n lange reply gepost hier :P )
Groetjes!
Ik gun jou je private recht, Mark, te beweren dat de perfecte kerk niet bestaat, maar heb je ook de consequentie van die uitspraak al eens overdacht. Als de perfecte kerk niet bestaat, kunnen alle kerken beter hun deuren dicht timmeren. Bovendien zeg je dus ook dat het "ding (Latijn: res)" waar je in gelooft, óók niet perfect is. Bovendien, waarom zou ik - indien de perfecte kerk niet bestaat - jouw artikel dan serieus moeten nemen? Dat is dus dan ook niet perfect.
Dus, jouw stukje is wel het begin van een brug, alleen is deze niet afdoende gefundeerd en gedoemd voordat de bouw gereed is, in te storten.
Natuurlijk lig een en ander niet zo zwart/ wit als ik het geschetst heb. Maar ik heb even filosofisch geprobeerd het artikel aan de eigen boodschap te spiegelen.
Groetjes!!
Ik denk inderdaad dat de perfecte kerk niet bestaat. Maar dat we dan alle deuren moeten dichttimmeren, dat maak jij ervan. Ik snap niet hoe je daarbij komt.
Wij proberen christus na te volgen, christus was (is) perfect. Als het ons niet lukt perfect te zijn, moeten we dan ook maar zelfmoord plegen? Of leef jij perfect? (als ik je verkeerd begrijp, reageer dan ff op deze woorden)
En ik heb al helemaal niet gezegd dat het 'ding' waar ik in geloof, niet perfect is. Ik geloof met heel mijn hart dat God perfect is. Maar ik denk niet dat ik de bijbel perfect interpreteer.
Dat de perfecte Kerk weldegelijk bestaat, blijkt uit de geloofsbelijdenis - het credo. Ik zal de versie van het concilie van Nicea-Constantinopel (381, a) én de 12 artikelen uit de Didaché (plm 72, b) hieronder plaatsen.
(a)
Ik geloof in één God de almachtige Vader
Schepper van hemel en aarde, van al wat zichtbaar en onzichtbaar is.
En in één Heer, Jezus Christus, eniggeboren Zoon van God, vóór alle tijden geboren uit de Vader.
God uit God, licht uit licht, ware God uit de ware God. Geboren, niet geschapen,
één in wezen met de Vader, en door wie alles geschapen is.
Hij is voor ons, mensen, en omwille van ons heil uit de hemel neergedaald. Hij heeft het vlees aangenomen door de heilige Geest uit de Maagd Maria en is mens geworden.
Hij werd voor ons gekruisigd, Hij heeft geleden onder Pontius Pilatus
en is begraven. Hij is verrezen op de derde dag, volgens de Schriften. Hij is opgevaren ten hemel: zit aan de rechterhand van de Vader.
Hij zal wederkomen in heerlijkheid
om te oordelen levenden en doden
en aan zijn rijk komt geen einde.
Ik geloof in de heilige Geest die Heer is en het leven geeft die voortkomt uit de Vader en de Zoon die met de Vader en de Zoon tezamen wordt aanbeden en verheerlijkt; die gesproken heeft door de profeten.
Ik geloof in de ene, heilige, katholieke en apostolische kerk.
Ik belijd één doopsel tot vergeving van de zonden.
Ik verwacht de opstanding van de doden
en het leven van het komend rijk.
Amen.
(b) Geloofsbelijdenis van de apostelen
Ik geloof in God, de almachtige Vader, Schepper van hemel en aarde.
En in Jezus Christus, zijn enige Zoon,
onze Heer, die ontvangen is van de heilige Geest, geboren uit de maagd Maria,
die geleden heeft onder Pontius Pilatus,
is gekruisigd, gestorven en begraven,
die nedergedaald is ter helle, de derde dag verrezen uit de doden, die opgestegen is ten hemel, zit aan de rechterhand van God,
de almachtige Vader, vandaar zal Hij komen oordelen de levenden en de doden.
Ik geloof in de heilige Geest; de heilige katholieke kerk, de gemeenschap van de heiligen; de vergeving van de zonden;
de verrijzenis van het lichaam;
en het eeuwig leven.
amen.
Als bovenstaande geloofsbelijdenissen - waarin (a) de verduidelijking van (b) is - dat geloof is wat je belijdt, hoe kán je dan zeggen dat de perfecte Kerk niet bestaat? Hoe kun je nu een levende geloofsgemeenschap zijn als je in verdeeldheid leeft? Ik wil graag leven in een Kerk waarin door de liturgie en sacramenten de Eenheid met God ge- en beleefd wordt op de manier zoals het God welgevallig is.
Maar er is nog een verschil dat gemaakt moet worden: de perfecte Kerk wordt gedragen door mensen die niet perfect zijn. Ik ben dus zelf niet de Kerk, maar de Kerk omvat wel mij. In de apostolische overlevering wordt ons opgedragen van voorgaande generaties de fakkels van levend geloof over te nemen en voor komende generaties brandend te houden. Daar zit dus een stuk traditie in; het gezag dat aan de Heilige Schrift wordt toegekend komt dus ook uit die traditie voort.
Speciaal aan Minke - maar ook aan alle andere geïnteresseerde gelovigen - wil ik zeggen dat om jouw katholiek geloof te verdiepen, het zeker raadzaam is regelmatig de catechismus te raadplegen. In het eerste deel van de catechismus wordt namelijk de volledige geloofsbelijdenis artikel voor artikel helemaal uitgewerkt.
Groetjes!!
Of bazel ik nu teveel? Kan het moeilijk uitleggen, maargoed, :)
Door de zonden raken wij als particuliere gelovige los van de Kerk. Echter, door het sacrament van boete en verzoening geeft God - en God alleen - aan jou persoonlijk de mogelijkheid om weer in de genadige eenheid met de Kerk te komen. De genade die door het sacrament van de Eucharistie ontvangen wordt, is het wegpoetsen van de lidtekens die door de door de biecht geheelde wonden ontstaan zijn --> de Eucharistie (het Lichaam van Jezus Christus) neemt de plaats in van de menselijke inperfectheden.
De Kerk is dus perfect, omdat de Kerk het mystieke Lichaam van Jezus Christus op aarde is en wij gelovigen deel uit maken van dit Lichaam als waren wij ledematen, terwijl er binnen de geloofsgemeenschap best manco's kunnen zitten.
Al met al bazel je niet zomaar "wat", je zit een eind op het juiste pad te denken!
Groetjes!!







