Hoe heerlijk is het om in de aanwezigheid van God te zijn. Om aan de voeten van de almachtige te zitten. En hoe mooi is het om met de schepper van het heelal aan tafel te mogen eten.
Hoe beleef jij het geloof? Is het geloof voor jou meer dan naar de kerk gaan op zondag? Meer dan een levenswijze of een erfenis van je ouders? Hoe reageer jij als mensen beweren dat ze iets met God hebben meegemaakt? Ben je dan nieuwsgierig of reageer je meer in de trant van: “die is wel heel serieus met het geloof bezig?”. Weet jij wat het is om bij God te zijn? Als David zegt: “Beter één dag in uw voorhoven dan duizend dagen daarbuiten, beter op de drempel van Gods huis dan wonen in de tenten der goddelozen.” Weet je dan waar hij het over heeft?
Kijk eens naar je eigen leven, leef jij je leven zonder of met God? Maak jij wel eens tijd voor God, of is Hij een kledingstuk in je kast die je zo nu en dan tevoorschijn haalt? Hoe kan het dat, als je gelooft dat God bestaat, je zo vaak langs Hem heen loopt? Hoe kan het dat, als je werkelijk gelooft dat God God is, je meer tijd neemt voor bepaalde tv programma’s dan voor Hem? Hoe kan het dat, als je echt gelooft dat Jezus zijn leven gaf voor jou, jij Hem geen minuut van jouw eigen leven gunt. (Ik heb het hier ook tegen mezelf) Waarom?! Wij zijn toch God’s kinderen, zou een kind geen contact hebben met zijn Vader? De almachtige schepper, die de sterren in formaties doet bewegen, die de zee zijn grenzen aangeeft, de bergen doet wijken en de bomen laat buigen voor Hem, Hij die tijd en ruimte in zijn hand heeft, Hij krijgt geen gehoor van jou als Hij roept. Terwijl Hij het beste met je voor heeft! Hij is er niet om je te straffen, Hij is er niet om je te slaan, elke keer als je iets verkeerds doet, nee! Hij is je Vader, Hij houd van je en is voor jou.
Wat moeten wij hier verder over zeggen? Als God voor ons is, wie kan dan tegen ons zijn? Zal hij, die zijn eigen Zoon niet heeft gespaard, maar hem omwille van ons allen heeft prijsgegeven, ons met hem niet alles schenken? Wie zal Gods uitverkorenen aanklagen? God zelf spreekt hen vrij. Wie zal hen veroordelen? Christus Jezus, die gestorven is, meer nog, die is opgewekt en aan de rechterhand van God zit, pleit voor ons. Wat zal ons scheiden van de liefde van Christus? Tegenspoed, ellende of vervolging, honger of armoede, gevaar of het zwaard? Er staat geschreven: ‘Om u worden wij dag na dag gedood en afgevoerd als schapen voor de slacht.’ Maar wij zegevieren in dit alles glansrijk dankzij hem die ons heeft liefgehad. Ik ben ervan overtuigd dat dood noch leven, engelen noch machten noch krachten, heden noch toekomst, hoogte noch diepte, of wat er ook maar in de schepping is, ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die hij ons gegeven heeft in Christus Jezus, onze Heer.
(Rom 8:31-39)
Geloof jij in een God die liefde is? Geloof jij dat God die liefde kan geven? Of denk je er anders over?
Goed weekend!
Mark Winkelaar
Gerelateerd
Een relatie met God versus menselijke relaties
Alles uit liefde...
De ware liefde
In God's aanwezigheid
Liefde = Seks
Reacties (7)
ik had beloofd eens te reageren op je stukje, dus bij deze! ;)
Het stukje wat je schrijft is erg mooi beschreven. Maar is het wel de manier waarop we moeten leven? Moeten we op zoek gaan naar een gevoel in onszelf die we interpreteren als God? Het is gewoon verdraaid lastig om met een persoon contact te hebben met wie je niet ff thee kan drinken en face to face gesprek mee kan voeren.
Voor mij is de kern van het geloof: Er steeds weer achterkomen dat mijn 'ik' alleen maar geneigd is voor zichzelf te leven (zelfs in mn geloofsleven)en dat ik verlossing nodig heb van iemand buiten mezelf die niet egoistisch is. Die persoon is Jezus. Hij zorgt ervoor dat ik mezelf niet ga verheffen, maar dat ik nederig Zijn weg probeer te volgen van naastenliefde.
Ik ben benieuwd naar je reactie! ;)
ik geloof idd dat God een God van liefde is. Maar, Hij is ook een God van toorn! God toornt over de zonde.
Als je gelooft, is het sppr belangrijk dat je naar Jezus kijkt! en niet meer naar jezelf... ik ben heel snel geneigd om naar m'n zonden uit het verleden te kijken. Terwijl ik weet wat God voor mij gedaan heeft, als je in de 'put' zit. kijk je dus erg naar jezelf, en dan ga je twijfelen van: ben ik wel echt bekeerd? of leek het maar zo? dat is al zonde. Dat is dus wat jij zegt: Hoe kan het dat, als je echt gelooft dat Jezus zijn leven gaf voor jou, jij Hem geen minuut van jouw eigen leven gunt.
Waarom geef je God geen minuut van jouw eigen leven?
Je eigen 'ik' staat voorop. Je denkt zo vaak.. ik kan het wel alleen af, hier heb ik God niet bij nodig. Als ik het nodig vind roep ik God aan, als ik het zo mag zeggen. Maar als je God vergeving vraagt voor deze dingen, dan vergeeft Hij je liefdevol. Je bent immers Zijn kind?! Dan ga je weer leven tot Zijn eer. Dan hangt Hij niet meer in je kledingkast met kleding.. maar dan heb je de geestelijke wapenrusting uit de kast gehaald en aangetrokken. Je schuilt dan onder God's mantel!! Daar ben je altijd veilig!!
Leuk om je reactie te lezen. Het gevoel en het beleven komt weer naar voren in deze blog :P, weer die evangelische invloeden :).
Ik zeg niet dat dit de kern van het geloof is. Ook ben ik het met je eens dat contact hebben met iemand die geen 'huid' heeft best lastig is. Wat ik me wel afvraag is dit: Waar heeft David het over heeft in de tekst die ik aan haalde. Waar heeft de bijbel het over als er staat: "en ze vragen naar mijn rechtvaardige voorschriften en verlangen naar God's nabijheid". Wat bedoelen ze dan met God's nabijheid?
Bedoelen ze voorspoed? Bedoelen ze een gevoel, dat ze voelen als God dichtbij is?
Ik weet het niet. Ik heb wel eens zo sterk het gevoel dat God dichtbij is, gewoon in de trein. Zo'n mooi gevoel, dat als ik dan dood zou gaan, het niet erg zou zijn. (behalve dan dat ik iedereen achterlaat enz. maar ik denk dat je begrijpt wat ik bedoel) En die ervaring koppel ik aan de teksten van David als hij zegt: "Mijn hart zegt u na: 'Zoek mijn nabijheid!' Uw nabijheid, HEER, wil ik zoeken"
Dat is mijn gedachte daarover ;)
Zeker, je hebt gelijk. God is zeker toorn, dat maakt Paul Washer ook duidelijk ;)
Denk jij dat het twijfelen aan je bekering een zonde is?
twijfelen aan je bekering een zonde?
nou, op de conferentie moest ik naar de nazorg; daar werd gezegd: geloof je in de beloften van God? Ja, dat geloofde ik..
maar niet dat het voor mij is.. dus dan maak je God uit voor een leugenaar.. staat ok ergens in de Bijbel... dus dan doe je denk ik al zonde..
