Achter de computer in mijn gastgezin heb ik even tijd voor een blog, tussen alle sportactiviteiten door. In deze blog een klein kijkje in wat ik deze week doe bij athletes in action.
Achter de computer in mijn gastgezin heb ik even tijd voor een blog, tussen alle sportactiviteiten door. Na een week conferentie, waarin ons team gesterkt is door God, preken en workshops, zijn we begonnen met sporten. We beginnen ’s ochtends met stille tijd, gebed en voorbereiding; de drama stukjes moeten geoefend worden en de persoon die zijn getuigenis gaat geven is daarop gefocust. Na gebeden en gegeten te hebben lopen we om half twee het veld op terwijl er al allemaal kinderen zich verzamelen rond het veld. We bidden daar met z’n allen, eindigen met de jel: voor de koning amen! en verspreiden ons onder de kinderen om te gaan sporten.
Met een team, samen ervoor gaan, zo gaaf! Tuurlijk heb je als groep je mindere punten en moet je soms even goed met elkaar spreken, maar over het algemeen beleven we een hele vette tijd. Je bent in een team zo scherp met z’n allen en na de conferentie ben je in hoofd zo veel met God bezig, waardoor alles goed loopt en er veel gebeden wordt. Je zoekt in veel gesprekken naar een opening om het over het geloof te hebben en bent vriendelijk tegen iedereen.
Toch deed het bij mij wel een vraag opkomen: waarom zijn we niet altijd zo? Waarom zoeken we niet altijd naar een opening in een gesprek. Vriendelijk zijn lukt nog wel in het dagelijks leven, maar zo gefocust zijn op God en op zijn opdracht om het evangelie te verspreiden is bij mij niet altijd aanwezig. Deze dagen voel ik me echt gedragen door de Heilige Geest, doordat je elke dag begint met stille tijd, je bent zo vol van God en je hebt alles helder voor ogen. Dit kan ook gewoon thuis, In het dagelijks leven! Waarom doe ik dat niet?
Stel dat je elke dag zo scherp de dag in gaat, altijd in voor een gesprek over God, elk moment in voor gebed en bijna elke minuut genietend van God. Het klopt toch niet dat we niet elke dag zo zijn, of heb ik het mis?
Ik ga na dit project proberen mijn stille tijd bij de houden, dat is mij heel erg goed bevallen deze weken, misschien dat ik hier nog een keer over schrijf.
Fijn weekend/vakantie!
Mark W
Gerelateerd
Reacties (6)
Ik ben zelf een paar jaar gebedspartner geweest van een van de projecten in Arnhem, en ik vind dat als plaatselijke jongeren het project voortzetten, dat ze dan op een dag de vruchten mogen plukken van wat begonnen is als een krachtexplosie van toewijding, liefde voor God, mensen en sport.
Waar was jij dit jaar, en is dit je eerste jaar?
Groetjes en Gods zegen toegewenst,
Kees
Hoe is het nu met je stille tijd? Het weten vast te houden? Wat bemerk je nu? Ben gewoon benieuwd :-)
Ik ben erg laks in het bijhouden van mijn stille tijd merk ik. Maar ik merk wel dat als ik naar God toe ga, dat het wel hetzelfde is als tijdens athletes in action. Maar vaak kom ik laat uit bed en ga ik direct naar een vriend toe oid. Maar het zit nog steeds in mijn hoofd, dus ik ga proberen de weinige tijden met God frequenter te maken :)
Ach aan de andere kant, houd het relax toch?! We zijn vrije mensen gelukkig bij God en nergens aan gebonden :-)
Groetjes!







