Vandaag ligt waarschijnlijk weer een drukke week voor je, misschien wel net als de weken hiervoor. School, huiswerk, vrienden, werk enz. Alle dingen trekken aan je en hebben jouw aandacht nodig. Volkomen logisch. Maar heb je, tussen alles door, nog wel tijd om even stil te staan? Een paar minuten om los te komen van deze hele maatschappij, van alles om je heen, zodat je gewoonweg eventjes kunt nadenken.
Misschien hebben jullie de film Wall-e wel gezien, zo niet: Het is een aanrader. In de film zit een grote groep mensen op luxe ruimteschip, omdat de aarde wordt schoongemaakt. Op dat schip wordt alles voor hen geregeld. De robots die, de mensen helpen, doen zoveel, dat de mensen alleen nog maar op hun bestuurbare voertuigjes zitten. Ze zien de hele dag niets anders dan het schermpje dat voorop hun voertuigje zit. Op het moment dat Wall e, een robotje van de aarde, een botsing krijgt met één van die mensen, gaat er een wereld voor die man open. Hij wordt uit zijn dagelijkse ritueel gestoten en kijkt voor het eerst sinds lange tijd weer om zich heen. Nu pas krijgt hij oog voor de buitenwereld en gaat hij vragen stellen over de dagelijkse gang van zaken.
Herken je dit? Ik in elk geval wel. Soms kan ik zo opgeslokt worden door allerlei activiteiten die op zichzelf helemaal niet verkeerd zijn, maar bij elkaar zorgen ze ervoor dat er weinig tijd voor God overblijft. Dan ben ik dankbaar als iets of iemand mij wakker schud en me stil zet bij de dingen die echt belangrijk zijn. Want het leven is kort, echt waar. Soms denk ik dat ik nog heel lang te gaan heb, maar als ik het navraag aan oude mensen, dan zeggen ze allemaal hetzelfde: het leven vliegt voorbij. Vandaag leef ik nog, morgen ben ik veertig, overmorgen tachtig. Dus vraag ik mezelf af: Waar ben ik mee bezig?
De mens – zijn dagen zijn als het gras, hij is als een bloem die bloeit op het veld en verdwijnt zodra de wind hem verzengt; de plek waar hij stond, kent hem niet meer. (Ps 103:15,16, vergelijk: Ps 144:4, pred. 6:12)
Weet ik nog waar het leven om draait? Ben ik nog steeds zo enthousiast over God zoals vroeger, of is mijn verlangen om met Hem te leven verslapt?
Toen zei Jezus tegen zijn leerlingen: ‘Wie achter mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en mij volgen. Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van mij, zal het behouden. (Mat 16:24,25)
Jezus was niet iemand van het halve werk, Hij wilde volledige toewijding van zijn discipelen of niets. (Mat 10:37) Je bent voor Hem of tegen hem, en de vraag is: aan welke kant sta jij?
Je zou kunnen zeggen: ‘tuurlijk hoor ik bij Hem. Ik doe werk bij de kerk, ik geef giften aan goede organisaties, ik probeer goed te leven.’ Dat is allemaal mooi en goed, maar houdt het grootste gebod van de Bijbel voor ogen: Hij antwoordde: ‘Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod. (Mat 22:37)
Waar is God te vinden in je leven? Staat Hij dichtbij je, als een goede vriend? Of is Hij meer een vage kennis, waarvan je alleen de foto soms voorbij ziet komen op Facebook?
Volgende week kun je het vervolg lezen.
Goede week!
Mark Winkelaar
Gerelateerd
Hoezo druk? Je bent toch christen?
Gods plan volgen
Geluk dwing je af versus zegen zal je volgen...
Ik en mijn iPhone
Groots avontuur
Reacties (2)
Inderdaad is het in dit leven zo gemakkelijk om weinig -echt- met God bezig te zijn.. terwijl dat wel zo ons verlangen wanneer we Hem zo sterk ervaren..
